|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
1. De taal van dit volk is verdeeld zó als het volk verdeeld is.
de wereld verdeelt om te heersen. zij verlaat haar natuur lijke plaats van "na komen" en bezet die van "voor gaan".
het WOORD komt wezen lijk na én gaat -te zelfder tijd- wezen lijk voor. dit wordt door johannes den doper bevestigd in: "Na mij komt er een die machtiger is dan ik."(Mat.,Marc., Luc.) wat bij johannes wordt: "Johannes getuigde van Hem en riep uit:Van Hem was het dat ik sprak. Die na mij komt, is mij voorafgegaan; want Hij bestond eerder dan ik."(Joh. 1/30)
dit na komen én voor gaan is de samenvatting van ónze werkelijkheid. ons leven is door de versmelting van na komen en voor gaan een VOLheid bij de gratie van de VOLHEID. onze wijze wordt door het samenvloeien met GODS wijze vergroot, ons na komen verrijkt met GODS voor gaan.
dit is: "ons delen in de levenshouding van Jezus Christus."(c. traets)
dit is: het delen van ons woord in het WOORD: Die ontvangen is van den Heiligen Geest en geboren uit de maagd Maria; Die geleden heeft onder Pontius Pilatus, gestorven is en begraven; Die nedergedaald is ter helle; Die den derden dag verrezen is uit de doden;Die opgevaren is ten hemel en zit aan de rechterhand van den Vader; Die vandaar zal komen oordelen levenden en doden.
dit zijn de kenmerken van ons woord. deelnemend aan het WOORD: wordt ons woord ontvangen van den GEEST; geboren uit den mens in ons; lijdt het, sterft het, wordt het begraven; verrijst het en stijgt het op ten hemel; is het oordeel. d.w.z.: niet ons woord leeft, maar CHRISTUS leeft er in. en zó is het hierennu nù hiér in de wereld aanwezig. on verdeeld. verbijsterend, verbazend, boeiend, zó als jezus CHRISTUS geheime lijk wonder lijk on verdeeld. het verhaal van een levenden: in den beginne beginnend en on onderbroken lopend tot in den nieuwen hemel en de nieuwe aarde. d.w.z.: na komend voor gaand. de waarheid zal u bevrijden. IK ben de waarheid. en CHRISTUS heeft Zijn uur.
2. geloven in het na komend voor gaan is geloven in het leven dat gevestigd is in IK ben het LEVEN. Die LEEFT bevestigt als LEVENDE het leven van den levenden: zijn levend denken, doen en dichten. of gij dit gelooft of niet.
de LEVENDE is voor den levenden het mogelijke onmogelijke, de GROND van zijn hoop. leven is op grond van den LEVENDEN hopen, d.i. in wezen die vreemde welwillendheid tegen elk "beter weten" van alle "beter wetenden" in, dat den tijd verpulverend geduld dat groter is dan de grootspraak van den tijd. leven is in den tijd uit den tijd verrijzen, na komend voor gaan door voor en na te her inneren. leven is altijd en overal helemaal met den LEVENDEN door Zijn GEEST be levend verrijzen. Zie, IK maak alles nieuw.
leven is verbijsterd, verbaasd, geboeid, door het uit Zijn VOLHEID ontvangen van de ene genade na de andere verVOLLEND, geheime lijk wonder lijk op weg zijn naar de OPENBARING. een rank aan den WIJNSTOK, een woord aan het WOORD. de WIJNSTOK is het GEHEIM van de rank, het WOORD is het GEHEIM van ons woord.
3. ": hoe groeit de geloofsinhoud en hoe is daarbij de identiteit met het evangelie gewaarborgd?"(t.m. schoof) dàt is het geheim van den WIJNSTOK, van het WOORD: van Zijn GEEST Die in ons her innert al wat IK u heb gezegd. ons woord groeit uit en in het sap van den WIJNSTOK en bewaart uit dér aard Zijn identiteit, de identiteit van het WOORD.
al wandelend: met de voeten in "de aarde", d.i. naar ónze wijze op ónze wijze, geheel volgens de trouw van den SCHEPPER aan Zijn SCHEPPING, in contact met de dingen der SCHEPPING; met open ogen voor "den HEMEL", d.i. voor het "verschijnen" van den VADER -Ik zal er zijn voor u in het VERBOND- in de dingen, de verrijking van onze wijze door Zijn wijze.
ons woord is de articulatie van ons denken, doen en dichten die hun gewoon natuur lijke gestalte krijgen uit en in dit wandelen: deze intens aandachtige altijd en overal helemale aanwezigheid op aarde zoals in den hemel. d.i.: ons woord wordt op de wijze van het woord van jezus van nazareth, dat te zelfder tijd WOORD is, d.w.z. op de wijze van jezus CHRISTUS, mens lijk GOD lijk, GOD lijk mens lijk.
4. al wandelen is: altijd en overal helemaal levend. d.i. on verdeeld. ons woord groeit on verdeeld gelijkend op het WOORD: in goede aarde. "de aarde" IS -uit en in de SCHEPPING en het VERBOND- goede aarde. haar geschiedenis is -uit en in Ik zal er zijn voor u- GESCHIEDENIS. ons woord heeft plaats in de goede aarde van de GESCHIEDENIS. d.w.z.: groter dan.
al wandelend is wezen lijk mee gaand met jezus van nazareth. "de leerlingen" werden al mee gaand gelovenden. al mee gaand werden zij geheime lijk wonder lijk meegaand, vreemd welwillend tegenover jezus. en dit werd het geheim van hun leven: hun denken, doen en dichten.
het geheim van ons woord is die meegaandheid tegenover het WOORD. al wandelend, al mee gaand met het WOORD, wordt ons woord meegaand: gaat het goed denkend, goed doend, goed dichtend rond. meegaand mee gaan is -altijd en overal helemaal intens aandachtig aanwezig op aarde zoals in den hemel- langzaam verVOLLEN, groter worden dan. en ons woord gaat mee: het verVOLt langzaam, wordt langzaam groter dan, VISIOEN van den nieuwen hemel en de nieuwe aarde. geschreven gelijkt het, in de LIJN op de LIJN van, op de SCHRIFT. want dit meegaand mee gaan wordt -uit Zijn VOLHEID ontvangend de ene genade na de andere- gewoon natuur lijk (hoe minder geschikt voor de tijd schriften voor literatuur, cultuur en geestesleven hoe meer beschikt om te overleven omdat het uit en in den LEVENDEN leeft) het niet kùnnen niét spreken van den dichtenden dichterlijken: het spreken van de stenen als de kinderen zwijgen.
5. die meegaand mee gingen, kónden niet niét spreken en dichtten hun evangelie en samen het Nieuwe Testament. uit en in het GEHEIM van hun geheim werd: omdat zij eerst werden bemind beminden zij op hun beurt. met alle gevolgen van DIEN: hun goed denken, goed doen en goed dichten.
de meegaand mee gaande dichtende dichterlijke is in die traditie opgenomen, met alle gevolgen van DIEN. zó als het WOORD minder geschikt was voor, maar beschikt om, zó ("Als het groene hout al zo behandeld wordt, wat zal er dan met het dorre geschieden.") het woord van den dichtenden dichterlijken. zó als het WOORD groter is dan ("de aanwijsbare, uitdrukkelijk bewuste begrippen", het zichtbare, het begrijp- en verklaarbare, het gebruik- en consumeerbare), zó is poëzie OORSPRONG lijk groter dan, overstijgt en overleeft zij "kunst", "cultuur", "literatuur" en "geesteswetenschappen".
6. meegaand mee gaan met jezus van nazareth is meegaan met den mens en...GOD vinden wanneer Zijn GEEST ons al wat IK u heb gezegd her innert. dit geheim van het avontuur van ons mens worden heeft GOD aan mensen toevertrouwd toen HIJ mensen woorden gaf om het WOORD voor ons te articuleren. het geheim van ons mens worden ligt geborgen in het -door "de leerlingen" opgetekend- geheim van de mens wording van Zijn WOORD, in Zijn VOLHEID woont onder ons de VOLheid van óns bestaan.
GOD vinden is op Zijn WOORD: "Ik zal er zijn voor u." antwoorden: "wij zullen er zijn voor U." dit is: het hoogste en diepste, langste en breedste op ONS gelijkend. mens worden is antwoorden als wij: samen. op ONS (VADERZOONGEEST) gelijken is samen antwoorden: WIJ. de GEEST van den VADER en den ZOON versament. d.w.z.: sticht kerk.
ons woord wordt ons gegeven, toevertrouwd, om uit en in den her innerenden GEEST onder ons in ons te her inneren al wat IK u heb gezegd. en dat behelst het avontuur van ons mens worden. uit dér aard is dichten ons mens worden zó als het vervat is in al wat IK u heb gezegd articuleren. het WOORD is de maat van óns woord, Zijn GEEST de maat van onzen geest. alleen het WOORD verVOLt ons woord, alleen de GEEST onzen geest. dit is: geheime lijk wonder lijk, sacramenteel, in de wereld, maar niét er van.
7. de uitdaging van den gelovenden is dit in de wereld, maar niét ervan. wandelen is in de wereld niét van de wereld zijn: het "veld" ervaren als bevrijding, de on begrensde ruimte van een open hiér en nù; als ont hechting, af stand, relativering van eigen dit en dat; als berusting, de "eenzame plek" waar het geduld een kans krijgt; als de natuur lijke plaats van schouwen, dit vér zien, de zon zien op en onder gaan.
wandelen is gelovend in de wereld zijn, d.w.z. niét er van, ànders dan er van, méér dan er van, rijker, groter, reikend tot in het vóór en nà. het er in wordt geheime lijk wonder lijk waardeVOL door het niét er van. de rest wordt u toegeworpen. er niét van is de oriëntering van het er in, zijn helderheid en kracht in de confrontatie met die wereld: helderheid om te kunnen onderscheiden tussen goed en kwaad, om in de ons opgedrongen complexiteit en de mogelijkheid van verwarring van dien on verdeeld te blijven; kracht om uit en in den GEEST van den VADER en den ZOON on verdeeld overeind te blijven.
ónze wijze IS de -ons uit en in de SCHEPPING en het VERBOND gegeven- on verdeeldheid van ons in de wereld maar niét er van zijn. mens worden is naar de VOLheid van die on verdeeldheid toe groeien door den GEEST Die al wat IK u heb gezegd in ons her innert, een handje te helpen. dit is: "te wandelen in het licht."(1 Joh. 1/7)
uit dér aard is ons woord, al is het alleen, nooit eenzaam. het is alleen met den GEEST van het WOORD. ons woord "wandelt" met het WOORD. het veld is nooit leeg: het leeft, spreekt een taal, her innert "Hij gaat (het 'En God zag dat het goed was.' VOLTOOIEND) al goed doende rond." ons woord is meegaand mee gaand "in goed gezelschap": dat groter is dan dat van de mensen, er niét van, de constructies overstijgt. het "werkt", d.w.z. is creatief, in goed gezelschap: her innert hiér en nù al wat IK u heb gezegd. het "werkt" wandelend in het licht van het WOORD Die het licht der mensen is: "Het waarachtige licht, dat alle mensen verlicht, (dat) kwam in de wereld (en) was in de wereld."
8. de meegaande mee gaande, wandelende dichtende dichterlijke is alleen, maar nooit eenzaam. als het nog donker is al verrezen, in het "Mijn God, mijn God, waarom hebt Gij mij verlaten?" al in de verheerlijking van de VOLTOOIING van den derden dag: levend voort levend in Zijn "leerlingen" die HIJ bemint. het goed gezelschap is het geheim van het woord van den dichtenden dichterlijken: levend voort levend met "de leerlingen" die HIJ beminde gewoon voort doende. het meegaand mee gaand woord doet gewoon natuur lijk on onderbroken on verdeeld, GRONDig on verward, OORSPRONG lijk ge- en bevestigd, voort. een bevrijd woord in de wereld, in de dictatuur, het fascisme der clichés.
wandelen is de natuur lijke plaats van het luisteren naar het WOORD. als meegaand mee gaan (d.i. bemind bij HEM blijven) is het de natuur lijke plaats van de leerlingen, de natuur lijke plaats waar de leerling een apostel wordt: een door het her inneren van den GEEST van al wat IK u heb gezegd bewogene die niet kàn niét spreken. deze uitwisseling tussen luisteren (leerling) en spreken (apostel) is de vaste GROND -en uit dér aard de grondigheid- van ons woord. de dichtende dichterlijke is zó als johannes, paulus, marcus, mattheus, lucas en petrus wezen lijk een sprekende luisteraar, luisterende spreker, een gezonden leerling.
zó zijn de vóór gangers voorbeeld en blijven zij, hierennu nù hiér, verwijzen naar het on eindig geschieden van hun geschiedenis. er komt geen einde aan hùn meegaand mee gaan: dit geheime lijk wonder lijk verlengd verlangen dat een mens is. zij gaven ons -uit Zijn VOLHEID de ene genade na de andere ontvangend- het WOORD zonder WIEN ons woord niet is. zij gaven ons ons woord in zijn VOLheid: het mogelijk onmogelijke, zijn begin, het wandelen in het licht.
ons woord doet wonderen in een verwarde en tegenover die verwarring machteloze wereld. een gelaten wereld waarin de optochten, manifestaties, protestmarchen en stakingen de door de constructies in het leven geroepen hopeloosheid manifesteren als een gevecht tegen windmolens. een wereld waarin weerspannigen weerspannigen te lijf gaan zonder te zien dat hun eigen weerspannigheid weerspannigen produceert. en uit dér aard een kringloop van geweld: met een woordenschat van dien.
9. het wezen van ons woord is geweldloosheid: het uiteinde lijk VISIOEN van een nieuwen hemel en een nieuwe aarde. de gelaten heid van ons woord is wezen lijk de kracht van het geduld van die wandelt in het licht.
zó als water in wijn veràndert het WOORD de gelaten heid van ons woord in geduld. het articuleert, hierennu hiér en nù al door en met en in HEM verrezen, on weerspannig meegaand mee gaand, apostolisch, kerkelijk, lichaam van CHRISTUS, in de wereld niét er van, dit is geheime lijk wonder lijk als in wijn verànderd water, vertrouwen.
een woord dat nooit vergaat omdat het, uit zijn aard van her innering van vóór en nà in het hiér en nù, uit zijn aard van teken van den GEEST van het WOORD geheime lijk wonder lijk met GODS wijze verrijkte wijze van ons, groter is dan.
het kan. het kan. Mijn woorden zullen, door den GEEST blijvend her innerd en in ons de gelaten heid in geduld verànderend, een woord dat wonderen verricht, geheime lijk het on verwoestbaar wonder van de Waarheid van de Werkelijkheid van de SCHEPPING en het VERBOND stichtend, niét voorbijgaan. het WOORD blijft trouw aan ons woord tot het einde der tijden. HIJ is in ons woord hierennu nù hiér al het einde der tijden in den tijd, nù hiér in ons woord al groter dan dit tijdje en zijn clichés en kneepjes. want de takken van den Vijgeboom zijn "eeuwig" mals.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
