|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
1. de letter (het woord) is het "lichaam" van de betekenis, is articulatie van betekenis: laat betekenis horen, zien en tasten.
2. betekenis is "een teken van leven": zin van leven. zij geeft aan leven de richting aan waaruit en waarin en waarheen het plaats heeft. het verloopt uit den OORSPRONG nù hiér naar het UITEINDE toe.
2.1. leven begint bij den LEVENDEN, GOD. al dat leeft, leeft uit en in naar den LEVENDEN toe. d.i. "dubbel": de dingen leven dubbel: beADEMd tot wezens vol betekenis; de mensen leven dubbel: beADEMd, op ONS gelijkend.
2.2. de dingen zijn als "levend wezen" VOL betekenis. zij zijn - in functie van den mens - teken van leven én van LEVEN. zij zijn "gelijkenis": een verhaal waarin de mens zijn verhaal kan horen, zien en tasten. ego flos. de dingen leven omdat zij een teken van leven én LEVEN zijn, en zij zijn een teken van leven én LEVEN omdat ze leven.
2.3. de mens is méér. als "levend wezen" is hij gepromoveerd tot een levend wezen op ONS gelijkend, begaafd met geest. d.w.z. dat hij bekwaam is: de betekenisVOLheid der dingen te zien, de "gelijkenis" in de dingen te vinden, het teken van leven én LEVEN in de dingen te verbinden met de betekenis van zijn leven, het verhaal van de dingen te lezen als zijn verhaal (het verhaal van den graankorrel wordt in de ogen van zijn geest zijn verhaal); dit geest lijk gezicht (visioen) uit te drukken: naar zijn wijze op zijn wijze (door houdingen, gebaren, geluiden, woorden) hoor-, zicht- en tastbaar te maken voor zijn opgeving, d.w.z. een teken van leven én LEVEN te geven, betekenis te laten horen, zien en tasten.
3. de mens kan een teken van leven én LEVEN geven door te spreken: het woord, de letter. de letter is de articulatie (vormgeving op de wijze van den mens) van het teken van leven én LEVEN. de letter is het "lichaam" van zijn geest lijk gezicht (zijn visioen), zijn ervaren van "gelijkenis" op grond van zijn op ONS gelijken uit en in de SCHEPPING en het VERBOND.
4. de mens is nog méér. als "beADEMde klei" heeft hij deel aan den GEEST. zijn leven wordt opgetild tot het niveau van het LEVEN van den GEEST. zijn geest lijk gezicht (zijn visioen) wordt een GEEST lijk gezicht, een VISIOEN. de gelijkenis van leven wordt "gelijkenis" van LEVEN. de zin wordt ZIN. het hiér en nù verschijnt in den context van OORSPRONG en UITEINDE, van SCHEPPING en VERBOND, van GOD den VADER, GOD den ZOON en GOD den GEEST.
de letter wordt -uit en in deel nemend deel hebben aan den GEEST- het "lichaam" van het LEVEN van den GEEST, van ons VISIOEN. het woord wordt op UW woord gelijkend op het WOORD: VOL betekenis, een teken van LEVEN dat ons in den ZIN, de richting van VOLHEID van LEVEN brengt, houdt en bewaart. de levend LEVENDE mens spreekt levend LEVEN uit. "verdubbeld" leven.
5. de letter is -op grond van "gelijkenis"- de onverborgen gestalte wier geheimen ons de GEHEIMEN van den LEVENDEN ont sluiten en uit en in ons op ONS gelijkend de geheimen van ons leven. de letter krijgt betekenis uit en in de on verdeelde éénheid van leven en LEVEN, van geest en GEEST.
5.1. de letter (het woord) is gewoon natuur lijk geladen met geest, en (if we are lucky) met GEEST. er bestaat geen "letterlijk lezen". er is alleen een geest loos, een GEEST loos lezen: een lezen dat niet reikt tot geest, of GEEST. een leeg lezen: d.w.z. "gelijkenis" loos, blind lezen dat de "gelijkenis" niet ziet. een dom, on menslijk, om zo te zeggen dierlijk lezen: waarin geen verstaan van wat er staat plaats heeft. (zó is er ook geen "letterlijk spreken", maar kan er wel een geest loos spreken zijn dat niets anders is dan "een dierlijk geluid")
5.2. lezen is reiken tot den geest in de letter, en -if we are lucky- tot den GEEST erin. het is -minder, of meer- wezen lijk dichterlijk in zijn doorstoten tot "gelijkenis" van leven en LEVEN, de verstrengeling van "HEMEL" en "aarde", van de dingen (blomme), den mens (ik) en GOD (gij, zonne) uit en in, in het LICHT van de SCHEPPING (OORSPRONG) en het VERBOND (UITEINDE).
5.3. betekenis van een tekst en dichterlijkheid zijn on losmakelijk met elkaar verbonden in een scheppende wisselwerking, een wisselspel: commercio admirabilis, die groter is dan techniek, taalstrategie, stijlwil, de kneepjes van het vak, en plaats heeft op een (ons gegeven) geheime lijk wonder lijke wijze: ónze door de WIJZE van den GEEST verrijkte, vergrote, verméérde wijze.
5.4. de letter geeft méér dan te denken. zij geeft te ZIEN. zij ont sluit -if we are lucky!- het VISIOEN dat zij articuleert, het LEVEN waaruit zij "geboren" is. de letter is "een leidsman ten LEVEN", een wonderen verrichtend woord op UW woord.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
