|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
1. De mens is niet alleen op de wereld omdat het niet goed is voor den mens alleen te blijven.(Gen. 2/18) de dichter van gen. fundeert het niet alleen zijn op GODS eerstigheid, GODS initiatief waar àlles begint. meteen is het gegrond op DIE groter is dan de mens, op de on wrikbare, on loochenbare, on negeerbare ROTS en heeft het deel aan de WIJZE van den drieënen GOD.
2. "Waar er twee of drie in Mijn Naam verenigd zijn..."(Mat. 8/20). verenigen is een natuur lijk ingeschapen verlangen van den mens, een neiging wezen lijk in Mijn NAAM en waarin uit der aard iets van GODS wezen lijke vereniging van VADER, ZOON en GEEST te herkennen is. het is een teken van liefde. de echte vereniging is een relatie uit verlangen die een teken van wederzijdse liefde is. verenigen is één worden uit en in den GEEST van GOD die gemaakt heeft dat het niet goed is dat de mens alleen blijft, DIE den mens medemensen geeft.
verenigen is niet bijkomstig, geen luxe. het is een levens-noodzaak. de feiten tonen aan dat die alleen (d.i. verlaten) is, of zich alleen (d.i. verlaten) voelt, verkwijnt. en omgekeerd: dat wie verenigd is, openbloeit. liefde is leven wekkend; liefdeloosheid leven dovend.
3. vereniging is de natuur lijke plaats van uitwisseling, van wederzijds nemen en delen waaruit en waarin de groei geschiedt. mensen groeien samen doordat zij verenigd ontvangen en geven, uitwisselen, bevorderen, promoveren. nederig en schroomvol. nederig door bij het ontvangen te erkennen dat men de anderen nodig heeft om te groeien; schroomvol door bij het geven de vrijheid van de anderen te respecteren en hun groei niet te belemmeren door opdringerigheid. verenigen is het geheim van die in het teken van het GEHEIM van GOD staan. het is een kunst, een genade, een gave van den GEEST.
4. "ben IK in hun midden." vereniging wordt een wonder door den GEEST van DIE altijd weer poogt te verzamelen, altijd weer opdracht geeft te verzamelen opdat niets verloren zou gaan. HIJ geeft die -twee of meer- in ZIJN NAAM, d.i. in den geest van den GEEST, verenigd zijn, een ruggegraat. hun verenigd zijn wordt vergroot tot méér dan een louter samenzijn, tot het beeld van de DRIEEENHEID, tot het wezen lijk één zijn van lichaam en ziel, van HEMEL en aarde. het wonder van wat bij GOD niet onmogelijk is.
hun verenigd zijn wordt "verdubbeld": het uiterlijke (lichamelijke) ervan wordt door het her inneren van den GEEST opgetrokken tot de innerlijke éénheid in den GEEST, zó als de VADER en de ZOON één zijn. dat is de wezen lijke betekenis van het "ben IK in hun midden": de verrijking, vergroting, vermééring van de wijze van mensen door de WIJZE van GOD.
5. verzamelen is GOD lijk. GOD brengt SAMEN, werpt SAMEN, tegen die uiteen werpt, verdeelt in. die met MIJ is, verzamelt; die niét met MIJ is, verstrooit. het WOORD vervult de intuïtie van genesis: HIJ verzamelt opdat de mens niet alleen zou zijn en verloren gaan. en dat is de opdracht van ZIJN "leerlingen" en hun leerlingen. het is de opdracht van den dichtenden dichterlijken de woorden te verzamelen uit en in den verrijkenden, vergrotenden, verméérenden geest van den GEEST.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
