Aantekeningen van Ernest Bornauw "uit God geboren", met UITZICHT op in GOD terugtekeren

Vonken van visioen (1993)

<< vorige <<

inhoudstafel

>> volgende >>

Schrijven

1. Schrijven is in zijn VOLheid scheppen. dit is: alles nieuw maken. het heeft geen zin iets dat niét nieuw is qua inhoud en vorm te schrijven. wat al bestaat, heeft geen reden nog een keer tot bestaan gebracht te worden. de zin van schrijven is scheppen: een nieuw "levend wezen" tot stand brengen dat, precies doordat het leeft, groeiend in stand blijft en reikhalst naar zijn VOLTOOIING.

2. juist het nieuwe in het geschrevene leeft en houdt het in leven en gaat, in de geschiedenis on verpoosd on verdroten geschiedend, niét voorbij. dit leven is het geheim van het geschrevene en zijn zin. het is naar vóór en nà on beperkt, maakt uit en in den LEVEN wekkenden LEVENDEN deelhebbend deelnemend aan op ONS gelijkend deel uit van het LEVEN. het nieuwe is LEVEN van den LEVENDEN, her innering van den GEEST. het wordt geboren uit beADEMing en leeft con spiratief, mede ademend. d.w.z. geschapen mede scheppend uit en in on verdeeldheid, één van geest met den GEEST.

3. ontstaan uit den GEEST is het voor ons bereikbaar, d.i. hoor-, zicht- en tastbaar uit den GEEST... Die niets verloren laat gaan: geen letter, geen jota. uit dér aard is schrijven in den geest van den GEEST niets van den GEEST verloren laten gaan: vreemd welwillend tegenover en teder toegankelijk voor den GEEST. dit is: tot stand brengen, in stand houden en voltooien het nieuwe in ons dat deel heeft aan het alles nieuw maken van den GEEST.

schrijven is gehoorzamen aan den hiér en nù alles nieuw makenden SCHEPPER GEEST, uit en in ZIJN geest die levend maakt, de aarde opHEMELt. het woord dat wij schrijven uit gehoorzaamheid aan den GEEST gelijkt op het WOORD: "gehoorzaam tot den dood toe, den dood op het kruis" én verrezen. schrijven is het woord in den dood laten verrijzen tot nieuw, eeuwig leven.

<< vorige <<

inhoudstafel

>> volgende >>