|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
1. De boeken schrijven die er over te schrijven zijn, is ont sluiten en ont vouwen van "al wat IK u heb gezegd": van àl wat er te zeggen valt en dat HIJ gezegd heeft. genoeg om de hele geschiedenis in haar heri, hodie et in saecula saeculorum te vullen en nog over te houden. genoeg om uit en in het LICHT en de KRACHT (God sprak: Er weze licht en er was licht) de geschiedenis en ons geschieden er in te verhelderen en te vervullen. het WOORD heeft gezegd voor altijd en overal geheel én ons de opdracht gegeven dit geheel te ont sluiten en te ont vouwen terwille van ónze wijze naar ónze wijze op ónze wijze. d.i. uit sprekend, incarnerend: voor ons onder ons hoor-, zicht- en tastbaar laten verschijnen.
2. dàt is het wezen van de traditie. zij begint in al wat IK u heb gezegd, houdt er in stand en wordt er in VOLTOOID.
2.1. het oer beeld ervan is het ons vóór de voeten aan de voeten gelegde en in handen gegeven verhaal van den graankorrel, het mosterdzaadje: het VISIOEN van het beginnen, in stand blijven en VOLTOOIEN van het GEHEIM en het WONDER onder ons van de KIEM uitdijend in "heiligen grond". de graankorrel en het mosterdzaadje leven uit en in hun geloven in de KIEM. hun geloof redt ze: maakt dat ze sterven en leven, uit den dood (het kleiner worden) op staan ten leven (groter worden: honderdvoudig vrucht dragen, de vogels opvangen en bergen in zijn kruin).
2.2. traditie is het groeiend aanwezig zijn en blijven van wat niét voorbijgaat, van wat uit en in al wat IK u heb gezegd onze geschiedenis verVOLt en vervult door het her inneren van den GEEST. zij is wezen lijk -niet van de orde van de letter die doodt (het contingente, oppervlakkige, uiterlijke vormlijke), maar- van de orde van den GEEST Die het gezicht van de aarde vernieuwt, innerlijk beLICHT en beKRACHT, doet leven. zij is vaste grond. ons -uit trouw aan ónze wijze- gegeven opdat wij zó als de graankorrel en het mosterdzaadje zouden geloven en leven.
2.3. uit dér aard is zij gedragen door het onderscheidingsvermogen in ons dat de gave van onderscheid van den GEEST is: het mogen kunnen onderscheid maken tussen de letter en den geest, het mogen kunnen ZIEN van de OORSPRONG lijke en UITEINDE lijke on verdeeldheid van HEMEL (het WOORD) en aarde (óns woord). ons woord is dan alleen waardig bewaard en overgereikt te worden als het vervuld, VOL is van den GEEST van het WOORD, ont sluit en ont vouwt al wat IK u heb gezegd. de traditie verwerpen is den GEEST weigeren én een miskenning van ónze wijze, van den geest van de geschiedenis, van de gave van het woord.
3. onze wijze is die van geschieden, van op aarde: wij zijn er geschiedend, zijn geschiedenis en hebben deel aan de ons vóór gaande en nà volgende geschiedenis. de traditie is van de orde van de geschiedenis en uit der aard hebben wij deel aan de traditie én zijn een deel ervan. zij is de sporen van den HEMEL op aarde, in de geschiedenis.
3.1. zij ont hult het verborgene, ont sluit GODS aanwezigheid onder ons, laat de HEMEL op aarde open gaan uit en in het voet voor voet her inneren van den GEEST. zij is deels het werk van GOD Die niets laat verloren gaan van wat HIJ maakt. zij is naar onze wijze op onze wijze ZELFopenbaring voor onze wijze: voet voor voet. en "in gelijkenissen" die wezen lijk het verhulde ont hullen, het geslotene ont sluiten.
3.2. het werk van GOD nodigt uit tot medewerking van den mens. die in de traditie wordt opgenomen, wordt traditie: neemt er creatief deel aan door wat hem ont huld en ont sloten wordt te ont vouwen, verrijkt, vergroot, verméérd verder te reiken. de traditie leeft, is levendige levenslustige levensdynamiek, gelijkend op de levendige levenslustige levensdynamiek van den graankorrel en het mosterdzaadje. het verborgene vervult het onverborgene, komt altijd weer morgen lijk nieuw te voorschijn in de actieve deelname van den mens aan de traditie onder den impuls van den GEEST.
3.3. uit dér aard worden de mens lijk van elkaar gescheiden categorieën oud en nieuw GEEST lijk weer verbonden tot een on verdeeldbare éénheid. de SCHAT is wezen lijk oudennieuw. on verdeeldheid is het wezen van GOD en naar den mens toe aanwezigheid van het GOD lijke, het op ONS gelijkend, in ons. traditie is die GOD lijke, WOORD en GEEST lijke on verdeeldheid van oud en nieuw onder
ons. zij is de SCHAT in den buik van de kruik.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
