|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
Een nieuwe dag is een ons gegeven dag, een geschenk, "een talent om verdubbeld te worden". van klein tot groot erin. de dag wil gevuld worden tot een VOLLEN dag, een vervulden, een met waarheid, waardigheid en waarde ingevulden dag. nog een dag, als geschenk geheel tot uw beschikking gesteld, én -onderhuids- opdracht van dertig-, zestig-, honderdvoudige vruchtbaarheid: een talent dat reikhalst naar "verdubbeling", dat vecht om niet "zorgvuldig in een doek opgeborgen (Luc. 19/20) of in den grond begraven (Mat. 25/25)" te worden. nog een dag om langzaam, denkend, doend en dichtend te "lezen" en te "schrijven" als poëzie, als beGEESTe GEESTrijke letter.
1. de dingen der aarde zijn wezen lijk tweezijdig: voor- en achterkant, buiten- en binnenkant, onverborgen en verborgen. de mens is naar zijn wijze op zijn wijze bekwaam die tweezijdigheid op te vangen: via den buitenkant den binnenkant, via het onverborgene het verborgene te benaderen. dit houdt in dat hij -if he is lucky- bekwaam is in de letter den GEEST te zien. dat hij de tweezijdigheid van het woord, de letter en den geest, kan onderscheiden uit en in zijn vreemde gave van onderscheid.
2. terminologie is letter. het woord als term bepaalt, wil éénduidig duiden.
2.1. de term duidt het uiterlijke, het onverborgene, de "aarde". de term stoel beperkt het woord stoel tot het verwijzen naar waarneembare kenmerken die het ding stoel onderscheiden van alle andere dingen.
2.2. door dit onderscheiden wordt verstaanbaarheid, en uit der aard communicatie, mogelijk. de éénduidigheid van een term maakt mogelijk dat mensen elkaar verstaan, practisch met elkaar kunnen leven, uiterlijk met elkaar kunnen omgaan, letter lijk communiceren.
2.3. dit is: eenzijdig, op een afstand, koel. er is een on berekenbaar verschil tussen "breng mij den stoel naast de tafel" en "dag stoel naast de tafel". de term duidt nog minder dan de helft, is in het geheel van den vollen omgang van een mens met een mens nog minder dan een halve waarheid.
2.4. een woord als term is alleen mogelijk, functioneert alleen binnen de abstractie. dit is: binnen het rationeel beperkt duiden van al dat leeft, binnen het verstijven, het bevriezen van het leven. in het leven, binnen al dat leeft, is een term an sich onmogelijk. de term is eenzaam, een van den wijnstok afgesneden dorre rank: innerlijk loze, binnenkant loze, geest loze letter. terminologie is onverbiddelijk on bruikbaar voor een gesprek.
3. alleen poëzie maakt een gesprek mogelijk, conversatie tot een reëel gesprek.
3.1. de dingen der aarde zijn wezen lijk dichterlijk: van on bepaalbare, on beperkbare, naar wijd en zijd open betekenis doordat zij uiterlijk reiken tot in het innerlijke, van buiten tot in het binnenste, onverborgen tot in het verborgene. zij zijn letter lijk een teken van leven, een naar geest verwijzend "levend wezen".
3.2. alleen het dichtend woord, poëzie, is bruikbaar om dit leven der dingen uit te drukken, te communiceren. het "naast de tafel" in "stoel naast de tafel" laat de on schatbare waarde van de verbondenheid van stoel en tafel verschijnen, zó als "op de tafel" de on schatbare waarde van de verbondenheid van brood en tafel laat verschijnen. poëzie schept de fundamentele verbondenheid (geschenk van de SCHEPPING en het VERBOND) tussen de dingen onderling in functie van de fundamentele verbondenheid (uit en in de SCHEPPING en het VERBOND) tussen de dingen en de mensen. poëzie is het woord dat -in tegenstelling tot den scheidenden term- verbindt, verzamelt.
3.3. uit dér aard maakt poëzie het gesprek -dat wezen lijk samenbrengt, samen doet lopen en -hangen, verzamelt- mogelijk als een (letter lijk GEEST lijk) tweewijzig het tweewijzig leven van al dat leeft verzamelende samenspraak. dit is: als een reële communicatie van "een levend wezen" met "een levend wezen".
4. zó als de dichterlijkheid der dingen een geschenk is van den scheppenden GEEST, is het dichterlijk woord een geschenk van denzelfden GEEST Die levend maakt, de letter doet leven. alleen het dichterlijk woord verzamelt HEMEL en aarde, hemelt de aarde op, verrijkt, vergroot, verméért het spreken tot gesprek.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
