|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
1. De feiten tonen het feit aan dat verdeeldheid eigen is aan onze wijze. deze verdeeldheid wordt nog verzwaard door de feiten van tegen elkaar uitspelen der delen. leven wordt uitgespeeld tegen poëzie; bloemen tegen missen, missen tegen bloemen; de man tegen de vrouw en de vrouw tegen den man; GOD tegen CHRISTUS; de aarde tegen den hemel en de hemel tegen de aarde. enz. en toch is on verdeeldheid OORSPRONG lijk en UITEINDE lijk de vaste grond van al dat leeft: het begin waar het begint, het uur waarop dit begin in stand moet worden gehouden, een kans moet krijgen, en het uiteinde waar de VOLTOOIING plaats heeft.
2. er is op aarde de strategie van verdeel en heers. verdeel om te heersen. de heerszucht is de drijfveer van het verdelen, de ziekte die -uit en in innerlijke verdeeldheid- drijft tot verdelen.
2.1. dit is de ziekte van dia balein, het uit elkaar werpen, het splitsen, het versplinteren, het verstrooien. er is in onze wijze een splijtzwam aan het werk: eigenzinnigheid, eigenwaan, eigengereidheid, zelfzucht, zelfstandigheid, drang naar vrijheid (autonomie), zelfbevestiging, alle drijfveren, beweegredenen (motivaties) die den samenhang, den samenloop, de samenkomst, de samenwerking, de OORSPRONG lijke en UITEINDE lijke samenhorigheid als een bedreiging van het zelf zien. vrijheid wordt gezien als een zich los maken, als los bandigheid, een los maken van elken band en uit der aard van elk verband met, tenzij met zichzelf. dit uiteen werpen is wezen lijk diabolisch ("duivels") omdat het het begin waar àlles begint en het uiteinde waar àlles eindigt negeert, zoniet weigert. het is de ziekte van het "liberalisme" en het daarmee gepaard gaande "individualisme", kwalen van dit tijdje, schadelijke nevenverschijnselen van een verkeerd begrepen demokratie en "elk zijn waarheid".
2.2. een bezwarende complicatie ervan is het tegen elkaar stellen, het tegen elkaar uitspelen. door dit tegen stellen worden de dingen negatief. de zin van bloemen op het graf wordt door "maar missen" negatief omgebogen; én omgekeerd: door "liever bloemen" wordt de zin van missen negatief omgebogen. de tegen stelling, het tegen elkaar uitspelen van bloemen en missen schept verdeeldheid, met als gevolg "verscheurdheid", ont waarding, verwarring. innerlijke verdeeldheid verdeelt en druist uit der aard in tegen de innerlijke dynamiek om het begin en het einde te verzamelen.
3. de strategie van OORSPRONG en UITEINDE is verzamelen. zij verrijkt de aarde met den innerlijken drang samen te werpen, te verenigen: den oorspronkelijken samenhang hierennu nù hiér als samenloop en samenkomst te verwezenlijken uit en in de dynamiek (levendige levenslust) van de KIEM.
3.1. dit is de blozende gezondheid van het sun balein: het on verdeeld samen samenwerken uit saamhorigheid. al dat leeft hangt samen uit en in de SCHEPPING (het BEGIN waar àlles begint) en het VERBOND (den BAND waarmee àlles verbonden is). al dat leeft hangt innerlijk samen door den band van buiten en uit dér aard is samenwerken een teken van blozende gezondheid. symboliek gaat aan ons vooraf, is ons vóór de voeten aan de voeten gelegd en in handen gegeven. samenwerpen is een vrucht van gehoorzaamheid: van een letten op en luisteren naar. van bewonderenswaardige uitwisseling die een elkaar bevorderen (verrijken, vergroten, vermééren) is, beginnend waar àlles begint en eindigend waar àlles eindigt.
3.2. samenwerpen is "verdubbelen": dit vreemde verschijnsel onder ons waar het verborgene verschijnt in het onverborgene, "de HEMEL "in "de aarde", poëzie in het woord, wat niét voorbijgaat in wat voorbijgaat. waar twee vier wordt, vijf tien. de strategie van het verzamelen blijkt uiteindelijk de strategie van het "verdubbelen" te zijn. samenwerpen wordt vergroot tot "verdubbeling". symboliek opent, ont grenst, verruimt en verduurzaamt. verre van een bedreiging voor, afbraak van het zelf, bevordert, bouwt het het zelf "dubbel" op door samenstelling, samenspelen: het teken van blozende gezondheid, van levenden levendigen levenslust.
4. leven en poëzie "verdubbelen" elkaar samenwerkend. bloemen en missen voor overledenen vullen elkaar aan, horen samen. GOD en CHRISTUS zijn één. woord en daad bevorderen elkaar. al dat leeft, lééft verbonden. verzamelen is een gave van den GEEST, een teken van blakende gezondheid, van genezing van eigenzinnigheid, eigenwaan, zelfzucht en zelfbevestiging, on vrijheid, on vrede en on vreugde. de GEEST is drijfveer tot veréénen, verzamelen, terugbrengen uit de verstrooiing naar het land zelf: in den NAAM van den VADER SCHEPPER en den ZOON VERLOSSER. de GEEST drijft tot op elkaar inspelen, tot samenspel, tot samenwerpen en "verdubbelen" sicut in caelo et in terra.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
