|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
1. De ervaring leert dat vooraf, dit is vóór het uiteinde, een oordeel over iets of iemand vormen op zijn minst onvoorzichtig, zo niet tot vergissingen begaan gedoemd is. terwille van het verloop, het bewegen dat nog alle kanten uit kan. dit verschijnsel is wezen lijk eigen aan onze wijze; het oordeel over iets of iemand kan maar objectief gevormd worden als dit iets of iemand af, tot stilstand gekomen is. dit is: uiteinde lijk.
2. dit is: achteraf, na het af. achteraf is een overzicht mogelijk dat het voór, nù en later omvat. het geheel van vóór-, in- en uitzicht dat het juiste gezicht op fundeert. het juiste gezicht op vraagt geduld. overhaasting is on geduld en leidt onvermijdelijk tot (ver)gissingen.
3. geduld is eerbied voor de aan onze wijze eigen wet van het geschieden. die wet verschijnt voor ons aanschouwelijk in de geschiedenis van den graankorrel, het mosterdzaadje, den boom. eens letten op die geschiedenis opent den juisten kijk op ónze geschiedenis, "leert en her innert" ons wie wij zijn. die geschiedenis gaat ons vooraf, wordt ons gegeven, d.i. vóór de voeten aan de voeten gelegd "opdat niets (of niemand) verloren zou gaan". uit dér aard is geduld de intens aandachtige aanwezigheid op aarde vergezeld van de luisterbereidheid om te leren en in zich te laten her inneren wat "de aarde" ons over onszelf "in gelijkenissen" te vertellen heeft. de kiem in den graankorrel resulteert uiteinde lijk, over halm en aar heen, in den rijkdom van de 100-voudig vrucht dragende, rijpe, d.i. affe, voltooide aar. de gerijpte aar is, naar haar wijze op haar wijze, "gerst van het land zelf": om voor óns door óns geroosterd of tot (dagelijks) brood gebakken te worden.
4. de geschiedenis van den graankorrel wijst uiteinde lijk naar het verbijsterend, verbazend, wonder lijk boeiend geheim van wat rijker, groter, méér is dan "de aarde": het GEHEIM van de SCHEPPING en het VERBOND. het geheim van den graankorrel openbaart zich voor die eens let op, voor den intens aandachtigen aanwezigen op aarde, als deel uitmakend van het GEHEIM van de SCHEPPING en het VERBOND. de geschiedenis van den graankorrel openbaart "in gelijkenis" de uiteindelijke betekenis van HEILSGESCHIEDEN van die geschiedenis: zij is niet alleen gerst van het land zelf om geroosterd of tot brood gebakken te worden, maar óók, méér nog, "gelijkenis", een teken ons gegeven door den SCHEPPER der SCHEPPING en den STICHTER van het VERBOND.
5. zó krijgt het uiteinde lijk een dimensie die het verrijkt, vergroot, verméért met "eeuwigheid". het uiteinde lijk op aarde wordt uit zijn "aardsheid" opgeheven tot de uiteindelijke VOLLE betekenis van het UITEINDE lijk, het allerlaatste woord. het reëel objectieve oordeel over iets of iemand reikt voorbij het onze (hoe wijs ook) en wordt het OBJECTIEVE OORDEEL uit en in het voltooide OVERZICHT door GOD van GOD. UITEINDE lijk is iets of iemand wat zij uiteindelijk (geworden) zijn in de ogen van GOD.
uit dér aard wordt ons geduld uiteindelijk vertrouwen in GOD, vertrouwen in de TOEKOMST. wij leggen, geduldig, ons oordeel in GODS hand: schouwen de geschiedenis der dingen en de onze als UITEINDE lijk HEILSGESCHIEDEN. en dit VISIOEN wekt ons op tot een vrij, vredig en vrolijk er zijn op aarde: lettend op en lerend van de leliën op het veld, de vogels in de lucht, den graankorrel en het mosterdzaadje.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
