|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
Uiterste is wat helemaal aan het einde ligt, of helemaal aan het begin. in tijd en ruimte. net vóór waar er geen tijd en ruimte meer zijn, of nog niet, waar het àndere er is, begint. uiterste betekent eindigheid uit tussenheid. het uiterste is de ingang van het UITEINDE lijke en het BEGIN lijke.
1. de uitersten beginnen in het BEGIN, waar alles van tijd en ruimte, hemelenaarde begint. het BEGIN is het eerste, scheppend woord, het begin van de uitersten aan het begin. waar en wanneer zij geschapen worden. de uitersten hebben deel aan het BEGIN en dragen er het watermerk van. de dood, het oordeel, de hemel of de hel zijn uit hun aard van deel hebben aan het BEGIN al van in het begin eerste woord, eerste dingen. zij geschieden in de geschiedenis van den mens mee met die geschiedenis, zijn er al aanwezig in en kleuren ze. leven is geschieden met den dood, het oordeel, den hemel of de hel in het hart. zij zijn onderweg, op weg naar "de laatste dingen", uitersten helemaal aan het einde te zijn. op weg naar over te gaan in het UITEINDE en uit dér aard weer in het BEGIN terecht te komen. zij verrijken den tussentijd ondertussen met BEGIN en UITEINDE. d.i. zijn geladen met tijd- en ruimteloosheid, met eeuwigheid. zij herinneren uit hun aard eeuwigheid in den tijd, den HEMEL op aarde, verrijken "de aarde" met "HEMEL".
2. zij herinneren als "de laatste dingen", de uitersten aan het einde, aan het UITEINDE, het UITZICHT van onze geschiedenis. in dit LICHT wordt ons leven geschieden ondertussen tussenin, wordt het verlengd tot in "den HEMEL", de VOLTOOIING van het aan onze wijze eigen verlangen naar VOLHEID. "de laatste dingen" krijgen in het licht van ons verlangen de toegevoegde waarde van het begin van de VOLTOOIING van dit verlangen. zij her inneren het UITEINDE als BEGIN van LEVEN dat niét voorbijgaat.
3.uit en in dit BEGIN en UITEINDE zijn de uitersten on verdeeld einde uiterste én begin uiterste. d.i. ingeschreven van den aanvang af in de eeuwigheid. zij onderstrepen dat onze wijze wezen lijk over "de aarde" heen reikt, rijker, groter, méér is dan "aarde": door den GEEST beADEMd hemelenaarde, opgeHEMELde "aarde". uit der aard vervangen zij den angst door onbevangen, onbelemmerd vertrouwen in de TOEKOMST. zij openen den blik op UITZICHT. de uitersten "niet vergeten" is een bron van vrijheid, vrede en vreugde in den HEER.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
