|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
1. Soms is schrijven on- onderbewust articuleren: een zaadje uit goeden grond aan goeden grond toevertrouwen. een zaadje dat later vol betekenis te voorschijn komt. dit is deelhebben aan het GEHEIM. dit is -vreemd welwillend- meer vertrouwen in het woord dan in zichzelf, in zichzelf geloven niettegenstaande, "als het nog donker is", op den goeden grond van de SCHEPPING en het VERBOND onder ons.
2. zó uit en in. het verschijnt, is er plots en blijft in den goeden grond geborgen verborgen leven. naast en samen met deel hebben en deel nemen. tot zij na een langen weg met elkaar versmelten: uit is deel hebben, in is deelnemen. uit en in de SCHEPPING en het VERBOND is gelijk aan: aan de SCHEPPING en het VERBOND deelhebbend deelnemen. uit en in gaat morgen lijk lente lijk plots open als een gouden roos.
3. zó als -if we are lucky- ons leven. het blijkt geheime lijk wonder lijk, d.i. uit en in, deelhebbend deelnemend aan, al begonnen te zijn vóór het begint én niét voorbijgaand er nog te zijn als het eindigt...op goeden grond van den goeden grond. het gaat plots later morgen lijk lente lijk open als een gouden roos.
4. later. als het geduld -dit vreemd vertrouwen in de SCHEPPING en het VERBOND- gewoon natuur lijk, zó als de graankorrel, gekiemd is, eerst halm, dan aar, en daarna rijp vol graan geworden is. op tijd en stond. want ook ons leven heeft zijn tijd en stond, wast VOL uit en in een tijd voor dit en een tijd voor dat. een tijd voor "studeren", een tijd voor "werken", een tijd voor "op rust gaan". later. een later dat VOL is van het BEGIN waar àlles begint en het EINDE waarin àlles eindigt.
5. zó wordt de week van die op rust is alle dagen zondag. alle dagen worden de eerste dag uit en in den eersten dag. alle dagen worden morgen lijk lente lijk beginsel van wat niét voorbijgaat.
dit is het VISIOEN van "den ouden dag", van "den bejaarden mens", "van den reëel VOLwassenen". elke dag van de week staat als rijp vol graan, als zondag, in het teken van de VOLTOOIING, van het latere dat VOL is van den OORSPRONG en het UITEINDE, het later dat, geheime lijk uit en in het GEHEIM en wonder lijk uit en in het WONDER, op UW woord rijker, groter, méér is dan.
6. en uit dér aard kàn er, deelhebbend deelnemend aan, geen treurnis zijn. uit dér aard is elke dag der laatste dagen eerste dag, eerste morgen, eerste lente, heeft elke dag uit en in zijn VOLheid het laatste woord. leven is langzaam VOL lopen van later, het gewoon natuur lijk gebeuren dat ons in de dingen der natuur te horen, te zien en te tasten wordt gegeven als wij letten op, als de ziele luistert. tegen de wereld in die den zondag wegmoffelt door er een werkdag van te maken, beleeft die gelooft op tijd en stond, als de volheid van zijn tijd is gekomen, alle dagen der week als zondag: als de dagen van den HEER, de dagen die de HEER heeft gemaakt en gegeven, dagen van VOL gegroeid deelhebben en deelnemen aan Zijn SCHEPPING en VERBOND. de hele week wordt voor die het geluk heeft op rust te zijn het laatste woord van den morgen lijken lente lijken paas lijken eersten dag: zondag, zon dag. uit en in.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
