|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
Ervaren is een modewoord geworden. zijn natuur lijke plaats, de grond waarin het halm wordt, dan aar, en daarna aar vol rijp graan, is het liberalisme en individualisme waarvan de velden vandaag rijp staan. het is de vrucht van de idee (en de ideologie) dat een waarachtige ervaring uit haar aard een ervaring van de waarheid is. waarheid wordt: wat ik ervaar. d.w.z. ik (het individu), los van allen (liberaal, vrij). en dit betekent de hypertrofie van een oorspronkelijk waardevol verlangen naar reëel, d.i. persoonlijk, eigen leven tot vergoddelijking van het ik. elk zijn waarheid is dubbelzinnig, en uit der aard misleidend als een misgroei. wild graan.
1. ik. "Eindelijk heb ik iets over het religieuze leven gevonden dat meer zegt over wat ik werkelijk ervaar, dan over wat ik in theorie zou moeten ervaren." (sandra m. schneiders) ervaring wordt uitgespeeld tegen "de theorie" (die toch de neerslag is van een eeuwenoude ervaring). dus ervaring tegen (als theorie gedoodverfde) ervaring. in feite: de geest van het zwaar geaccentueerde eigentijdse (de geest van dit tijdje, van liberalisme en individualisme) wordt uitgespeeld tegen de traditie (den geest van den GEEST, tot theorie vernederd, als ingehaald en achterhaald, verschaald, verdord en on bruikbaar bestempeld).
dit is een ideologie die in dit tijdje haar goeden grond vindt en uit der aard welig tiert. het ik werpt de traditie overboord, nestelt zich in de ideeën die "in, met en voor de wereld" zijn. en dat betekent een inteelt waarvan de toekomst (de on verbiddelijke rechtlijnigheid van de geschiedenis) de nare gevolgen zal blootleggen. ideeën als heete pootjes: hoe schoon, en hoe bedrieglijk. vervalste pracht, terwille van het zich op eigen inzicht betrouwende vrij maken van het "niet van de wereld", dat sterk gelijkt op het zich los scheuren van de rank van den wijnstok.
de ervaring van het ik lijkt sterk beïnvloed door het men heeft u gezegd, dat als een zeer zware storm, een aardbeving, een vuur de wereld oor verdovend, oog verblindend en hand verlammend teistert. het ik blijkt zich goed thuis te voelen bij de ikken, voelt er zich door gedragen en bevrijd van den angst geïsoleerd te geraken indien het op een afstand blijft. en zó geraakt het, vreemd genoeg, gevangen in zijn bevrijding, wordt het een deel van de menigte, het men van men heeft u gezegd. maar
2. IK. IK zeg u. de GEEST zal u leren en in herinnering brengen al wat Ik u heb gezegd. de wereld wordt "een levend wezen" als ze door den GEEST beADEMd wordt. het "in, met en voor de wereld" wordt op UW woord verrijkt, vergroot, verméérd met het verbijsterend, verbazend, boeiend wonder lijk "niét van de wereld". heri, hodie, et in saecula saeculorum: uit en in een traditie die hierennu nù hiér al het UITZICHT in zich draagt dat de belofte van vroeger, van toen het WOORD toen de volheid van den tijd gekomen was, onder ons verscheen en àlle tijdjes opnam in het on verdeelde en on verdeelbare verleden, heden en toekomst. dit is hierennu nù hiér naar het verhaal dat "de leerlingen" in opdracht van den MEESTER over den MEESTER vertelden uit en in her innering van den GEEST, een verhaal dat rijker, groter, méér is dan onze ervaring. een verhaal dat alleen helder en krachtig genoeg is om onze ervaring in overeenstemming te brengen met, er de kleine correctie in aan te brengen van het maar IK zeg u dat het men heeft u gezegd op zijn plaats houdt. het ik is alleen veilig geborgen in het IK, als "leerling" van den MEESTER Die Zijn verhaal aan "de leerlingen" en de "leerlingen" van "de leerlingen" heeft toevertrouwd. d.w.z. het ik groeit in zijn denken, doen en dichten VOL als het -in de LIJN op de LIJN van de traditie- mee geschiedt met de geschiedenis. in den geest van den GEEST, niet dien van de wereld. uit en in de "dwaasheid" van GOD, en niet de "wijsheid" van de wereld.
de GEEST her innert geen theorie, maar wel leven uit en in al wat IK u heb gezegd. in de woorden van "de leerlingen" en van de "leerlingen" van "de leerlingen". en dat is heel oude wijn in altijd nieuwe zakken. geen nieuwe wijn. het is wijn van de druiven van de ranken aan den WIJNSTOK. dien wijn drinken resulteert in verrijking, vergroting, vermééring van het -in zich uit zijn aard beperkt, zo niet misleid en misvormd- wat ik reëel ervaar tot rijker, groter, méér dan, waarachtiger, waardiger en waarevoller dan wat men gezegd heeft.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
