|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
1. Gemeenschap is niet alleen zijn, laat staan eenzaam. "Wee die alleen is", "Het is niet goed dat de mens alleen blijft" (Gen. 2/48) zijn bijbelse intuïties van de fundamentele wijze van onze wijze: verbondenheid met, saamhorigheid op grond van de SCHEPPING en het VERBOND. d.w.z. op grond van wat er ingeschapen (niet door mensen maar door GOD gemaakt) gemeen is aan. dit is: wat innerlijk, wezen lijk doet samen horen: samenkomen, samenlopen, samenhangen, samenwerken, samenleven. VOL samen samenleven, uit en in verzamelen. uit dér aard is verdeeldheid de "zonde" die uit de wereld moet weggenomen worden. gemeenschap is verrijzen (overeind komen) uit de (neer drukkende, d.i. de innerlijke wezenlijke verbondenheid ont bindende) verdeeldheid. in feite evenwicht op grond van on verdeeldheid, van gelijkgewicht uit en in gelijke gewichtigheid, bijbels vertaald: op grond van kindschap GODS, broederlijkheid.
2. op grond van samen met GOD uit en in GOD: Zijn SCHEPPING én VERBOND. de reële band tussen de mensen is hun gemeen, ieder en allen, samen deelhebben en deelnemen aan de SCHEPPING en het VERBOND, aan den GEEST van den VADER en den ZOON. de GEEST is het geheim van den geest van gemeenschap tussen de mensen. HIJ neemt den geest van verdeeldheid (den uiteenwerpenden en verstrooienden geest van de wereld) uit de wereld weg. HIJ geeft (uit en in her innering van al wat IK u heb gezegd: "Mogen allen één zijn, Vader, zoals Ik in U en Gij in Mij.") het helder gezicht op reële gemeenschap en de innerlijke kracht om ze waar te maken: tot stand te brengen, in stand te houden en te VOLtooien. gemeenschap is, op ONS gelijkend, GOD lijk in de mensen, een gave van den GEEST, een VOLheid van samenleven en samenwerken uit ZIJN VOLHEID ontvangend de ene genade na de andere. zij is het werk van onze (met GODS handen samenwerkende) handen, naar ónze wijze op ónze wijze gemaakt en uit der aard "ten dele", min of meer, maar genoeg: ontstaan en in stand gehouden, VOL wassend, naar de uiteinde lijke (door den GEEST uitgevoerde) VOLTOOIING toe.
3. de GEEST werpt samen, verzamelt "onder de vleugels" ieder en ieder tot allen. een wij. een hoor-, zicht- en tastbare relatie vol verlangen. gemeenschap is een relatie vol verlangen van ieder naar allen en allen naar ieder in de LIJN op de LIJN van "het is niet goed dat de mens alleen blijft. Ik zal dus een hulp voor hem maken, die hem past." (Gen. 2/18) gemeenschap is vol verlangen ieder allen en allen ieder "helpen", d.w.z. wederzijds samen verlangen dat door allen gedragen ieder zichzelf wordt. én, merkwaardig genoeg, dat ieder, precies in dienst van allen, zichzelf wordt. dit is: een deel van de bewonderenswaardige wonder lijke uitwisseling die gegrond is op de SCHEPPING en het VERBOND en een beeld is van de wezen lijke bewonderenswaardige uitwisseling tussen VADER, ZOON en GEEST. de scheppende relatie vol verlangen tussen ieder en allen is de -naar onze wijze op onze wijze onze wijze makende- lichamelijke verschijning, "aards" op aarde, van de scheppende relatie vol verlangen tussen VADER, ZOON en GEEST in den hemel, wezen lijk uit en in de SCHEPPING en het VERBOND op ONS gelijkend en uit dér aard in de LIJN op de LIJN van al wat in den beginne begint, hierennu nù hiér in stand wordt gehouden en uiteinde lijk wordt VOLTOOID.
4. in dit licht verduisert de gemeenschap als evenwicht der egoïsmen tot een schim van gemeenschap, een spook: het evenwicht van allen in dienst van ieder. dit is een compromis uit en in de anderen voor zichzelf, relatie uit noodzaak en uit der aard zonder verlangen. geen levend organisme, symbiose van personen, maar een zaak lijke, beredeneerde en berekende constructie op grond van ikzucht, eigenbelang, eigen voordeel. en uit der aard durend tot zolang dit eigenbelang, eigen voordeel voorhanden is. een naam loos, ziel loos vennootschap, een p.v.b.a. in plaats van een v.z.w.
de ver zaaklijking van de relatie vol verlangen tot een "gemeenschap" als evenwicht der egoïsmen is het product van het "realisme" van den geest van de wereld, de articulatie uit ervaring van zó zijn de mensen, zó is de wereld van het VISIOEN van hiér is er méér: hiér is de realiteit van "levende wezens" die uit en in den GEEST van de SCHEPPING en het VERBOND bekwaam zijn tot een on zaaklijke, persoonlijke "levende" relatie vol verlangen. een wij dat groter is dan de som van ikken. een waarachtige (den mens) waardige en waardevolle gemeenschap van ieder voor allen en allen voor ieder. een som, een verzameling, een gezicht.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
