|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
Jezus CHRISTUS is ons gegeven als voor- en toonbeeld, als het BEGIN waaruit en waarin wij beginnen, en het UITEINDE waarin wij eindigen: op aarde al in den hemel. uit en in GOD den VADER "geboren" was HIJ Zich ervan bewust "dat Hij moest zijn in het huis van Zijn Vader" (Luc. 2/49), dat "Hij niets had (zelfs geen steen) om er zijn hoofd op te laten rusten".(9/58) tot versteldheid, verbazing van die op aarde, onbegrip en ("morren") weerbarstigheid ertegenover van die van de aarde zijn. HIJ was en is en blijft een teken van tegenspraak, een steen waaraan "men" zich stoot.
1. "De vossen hebben holen en de vogels hun nesten." het is geen verwijt. het is hun natuur lijke plaats op aarde te wonen, zich in "de aarde" te nestelen. zó is ook "de aarde" de natuur lijke plaats van het hierennu nů hiér geschieden van den mens. "holen graven" en "nesten bouwen" is niet alleen de wijze van den mens eigen uit noodzaak, uit creatieve "levenslust" en (al op winzucht uit zijnde) prestatiedrang, het is uit en in het (gelovig) perspectief op de wereld als SCHEPPING en de relatie van den mens met GOD als VERBOND een opdracht: vermenigvuldigt u, bewerkt den tuin. dit is: bewoon de aarde, "vermenigvuldig" ("verdubbel") ze van 1 tot 2, van 2 tot 4, van 5 tot 10 talenten. de wezen lijk creatieve VADER-ZOON-GEEST bevordert inscheppend de creativiteit van den mens en moedigt hem uit en in het hem ingeschapen op ONS gelijken, het hem beADEMen, aan "holen te graven en nesten te bouwen" zó als de vossen en de vogels in de lucht. tot vervulling van de opdracht. de opdracht is de knoop. de HEMEL laat de aarde niet los, in feite niet alleen. er was, is en blijft de OORSPRONG lijke en UITEINDE lijke on verdeelbare on verdeeldheid van hemelenaarde. met ŕlle gevolgen van dien voor de aarde.
2. jezus CHRISTUS is het ons door den VADER menslievend gezonden en gegeven TEKEN van die on verdeeldheid. HIJ is de zoon ZOON, ons voor- en toonbeeld van ons op aarde zijn uit en in den HEMEL. het maar: "maar de Mensenzoon heeft niets waarop Hij zijn hoofd kan laten rusten". het "holen graven en nesten bouwen" wordt "gecorrigeerd" (de-kleine-correctie-met-grote-gevolgen) met "niets om zijn hoofd op te laten rusten". het is daarmee niet uit, het werk is daarmee niet af, de "rust" komt achteraf, is van den HEMEL. d.w.z. dat het zich vermenigvuldigen, den tuin bewerken op aarde niet los van den HEMEL te zien, te denken, laat staan te doen zijn. niet in oorsprong en niet in uiteinde. de mens is onverdeeld "aarde" én "HEMEL", en jezus CHRISTUS, de zoon ZOON, is het ons door den VADER gegeven hoor-,zicht- en tastbaar helder TEKEN daarvan. d.w.z. dat ook de mens op aarde niets heeft om zijn hoofd op de laten "rusten", (augustinus': ons hart is onrustig tot...). goed begrepen betekent dit dat ons "holen graven en nesten bouwen" niet afgesloten mag worden op aarde, niet opgesloten in "de aarde", maar moet beginnen in het BEGIN en eindigen in het UITEINDE, d.i.: "verdubbeld" en "verlengd" worden, verrijkt, vergroot, verméérd met den VOLTOOIENDEN GEEST van GOD den VADER SCHEPPER en GOD den ZOON BEVRIJDER. wij zijn zó als jezus CHRISTUS in de wereld, maar niet ervan. wij hebben zó als HIJ in feite op aarde niets om er het hoofd op te laten rusten, om ons erin te "verbergen" of erin te "nestelen". is ons reëel "verdubbeld" begin verlengd tot in den beginne, ons reëel uiteinde is "verdubbeld" tot in den nieuwen hemel en de nieuwe aarde. déze werkelijkheid kleurt ons bestaan op aarde, geeft het UITZICHT op, verlengt het tot in den HEMEL, verrijkt, vergroot, verméért het met een "rusteloos" niét voorbijgaan.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
