|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
1. Vormen, de dingen een vorm geven, is wezen lijk van onze wijze van "aarde" op aarde zijn. "de aarde" is materiaal: klei om geboetseerd te worden. vormen is de dingen een vorm "geven", en feite lijk is dit "geven" het antwoord van ons op het verlangen der dingen van ons een vorm te "krijgen". op grond van een ingeschapen on verdeeldheid van mensen en dingen van in den beginne. vormgeving is erkenning en bevestiging van die OORSPRONG lijke on verdeeldheid, het antwoord van den mens op de opdracht den tuin te bewerken, de handen uit de mouwen te steken.
2. vormen is werken. werken is vormen: de dingen een vorm geven waarin de hand van den mens te zien is. vormen is voltooien, vervullen, verVOLlen. dit is: op nieuw scheppen. vormen is creatief uit en in het ingeschapen verlangen op ONS te gelijken op ONS gelijkend scheppen. d.w.z. "de aarde" beADEMen. den tuin bewerken is den tuin beADEMen, en uit dér aard bewaren. vormen is gedragen door de ethiek van het OORSPRONG lijk "en God zag dat het goed was". vormen is zijn verantwoordelijkheid ten opzichte der dingen op zich nemen: het goed(e) doen. d.w.z. eerlijk tegenover het materiaal en eenvoudig tegenover den vorm.
2.1. de on verdeeldheid eist eerlijkheid tegenover, respect voor de dingen. dit is: samenwerking. de dingen zijn ons gegeven, "geleend", en uit der aard geen bezit. zij spelen in de vormgeving mee door de wijze van hun wijze: het materiaal in ze wijst den weg van bewerken; de "ziel" in ze wil uit het bewerken te voorschijn komen, d.w.z. met de vormgeving meewerken aan de VOLtooiing. het lichaam en de "ziel" der dingen reiken den vormenden mens een (uitnodigende) hand. eerlijkheid is ethiek: verantwoordelijkheid van den vormenden mens tegenover de hem gegeven dingen. uit dér aard moet de mens de dingen leren kennen door een belangloze intens aandachtige aanwezigheid. dit is: door eens te kijken naar, eens te letten op...van op een afstand. de dingen verschijnen aan den mens in hun VOLheid alleen als hij op een afstand bljft, d.w.z. ze niet "aanraakt", laat staan "verkracht". als hij ze respecteert. den tuin bewerken eist den tuin uit en in afstandelijk respect te leren kennen door eens intens aandachtig te kijken naar, te letten op. ascese.
2.2. dezelfde ascese -maar nu op een afstand van zichzelf- is de grond van den eenvoud der vormgeving. in feite eerlijkheid tegenover, respect voor zichzelf: voor de wijze van onze wijze. ascese is deemoed. vormgeving is, diep innerlijk, dienstbaarheid. eenvoud van vormgeven vergt afstand van zichzelf, zich niet opdringen, gehoorzaamheid. gehoorzaamheid aan de eigenheid der dingen en gehoorzaamheid aan het diep ingeschapen op ONS gelijkend. eenvoud van vormgeving gebeurt uit en in luisterbereidheid naar "dat het goed is": on vervalst, on gekunsteld, on opgedirkt, on opgezwollen, on "opgeblazen", on zelfzuchtig en on zelfvoldaan. eenvoud van vormgeving vergt ontzelving, onteigening, ontnaming uit en in simplicitate cordis.
eenvoud van vormgeving is de vrucht van de samenwerking van de "ziel" der dingen en de "ziel" van den mens: de be lichaming van den geest van de SCHEPPING en het VERBOND uit en in her innering van den GEEST. zij transcendeert "de aarde" in dingen en mens en hemelt ze -ze verrijkend tot rijker dan, vergrotend tot groter dan en verméérend tot méér dan- op. tot een uit en in den GEEST verVOLde als de zon schitterende en als sneeuw witte on verdeeldheid van lichaam en ziel, van taal en "teken". van poëzie.
3. in dit licht is formalisme de halve (en uit der aard valse) waarheid van een legen, doden, ontzielden louter lichamelijken vorm. een vorm zonder "inhoud", een taal zonder "teken", zonder betekenis. een levenloos materiaal. formalisme is on eerlijk doordat het de ziel (het teken) der dingen negeert en uitsluit, en on eenvoudig doordat het de dienstbaarheid negeert en uitsluit. het verdeelt de dingen en den mens, de lichamelijkheid (de letter) en de ziel (den geest) en kan uit der aard geen her innering van den GEEST (Die één en levend maakt) zijn. formalisme is een "dode" taal, een "dode letter": een letter die (elke relatie VOL verlangen) doodt. het is ten diepste de negatie van de SCHEPPING en het VERBOND.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
