|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
Merkwaardig is dat en hoe het WOORD in het tweede BOEK het Woord van het eerste weeft. door dit samenwerpen VOLTOOIT HIJ het Woord en versiert en verstevigt HIJ Zijn eigen woord tot de VOLHEID van WOORD. tot zeventig maal zeven.
zó doende verstevigt HIJ de wonderlijke uitwisseling tussen het eerste, tweede en derde BOEK tot het gewoon natuur lijk in- en samen- en verdervloeien op GROND van de on verdeelde éénheid van den OORSPRONG, het hierennu nù hiér plaats hebben en het UITEINDE. intertextualiteit is wezen lijk uit en in con spiratie en con textualiteit een gewoon natuur lijk gebeuren dat de goede grond voor het VOL wassen van de geschiedenis is. zij vloeit: soepel vloeiend en vlot. in feite gehoorzaam aan de dynamiek van den GEEST Die het in-, samen- en samen verdervloeien niet alleen OORSPRONG lijk begint, maar ook in stand houdt en UITEINDE lijk VOLTOOIT.
intertextualiteit is geen plagiaat, maar een wonder lijk teken van leven van al dat leeft uit en in reële ontmoeting en beïnvloeding van Woord, WOORD en woord. grond van VOL wassen uit en in ontvankelijkheid, medewerking en mededeling, van reëel geschieden van de geschiedenis van de bestaande wereld en elken mens er in. plagiaat is ontvreemding, toeëigening; intertextualiteit is ont eigening uit verzamelen uit versamening tot gemeenschap van Woord, WOORD en woord: tot EERSTE en LAATSTE woord.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
