|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
Hoe zou die in de wereld van de wereld is kunnen ZIEN (want als geheim en wonder onbegrijpbaar en alleen te ZIEN) wat in de wereld niét vàn de wereld is? hij wuift het, zonder "enig nadenken", zonder eens te gaan kijken, eens te letten op, weg. want enig nadenken, eens gaan kijken, eens letten op zijn als gaven van den lerenden en her innerenden GEEST wel in maar niét vàn de wereld.
hoe ziet de dialoog tussen die in van en in niét vàn de wereld zijn er uit? hoogst en diepst, langst en breedst is hij een overspringen van een vonk van den GEEST van die van de aarde zijn op die er niét vàn zijn om "de aarde" tot haar recht, en omgekeerd, van die niét vàn de aarde zijn op die er van zijn om "den HEMEL" tot Zijn recht te laten komen. dat is die wonder lijke bewonderenswaardige uitwisseling uit en in de grondige on verdeeldheid van hemelenaarde waarop die dialoog dan grondt. in feite slaagt die dialoog alleen uit en in het -hoe dan ook- her inneren door den GEEST van al wat IK u heb gezegd.
de rest is journalisme, literatuur, een bezigheidje van bezige mensen die noodgedwongen al met een compromis tevreden zijn of zich met geweld aan den partner opdringen. de dialoog komt overeind, houdt stand en wordt VOLTOOID door den GEEST Die langzaam, geduldig, on gehaast, on geremd, on gehinderd, on in het nauw te drijven on onderbroken on verpoosd on verdroten "de aarde" van gedaante veràndert, vernieuwt.
dit geduld, en uit dér aard het onze als gave van den GEEST, is de vrucht van geloof in de TOEKOMST.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
