|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
Het resultaat van het liberalisme is dat er geen volk meer is, wel folks, geen gemeenschap, wel individuen, hooguit verenigingen of een partij. en uit dér aard een broederlijkheid van een vreemd allooi, een gelijkheid navenant. d.w.z. in het beste geval op grond van evenwicht der egoïsmen.
dit is wezen lijk verdeling, verstrooiing, uit één vallen en uit der aard in duigen. de strategie is oplappen, zo goed en zo kwaad mogelijk hier en daar, naar elck wat wils, bijwerken: de straat opbreken en dichtleggen door de enen, dan weer opbreken en dichtleggen door anderen, weer opbreken en dichtleggen door de volgenden enz enz. zonder het geheel tot een geheel overspannend plan, zonder regenboog en VISIOEN. en met ononderbroken lawaai-, stof- en modderoverlast en noodgedwongen uitvluchten om -nog het best via den veldweg door het veld- van huis weg en, veel geluk hebbend plots niet door een vrachtwagentegenligger klem te zitten, weer thuis te geraken. sauve qui peut.
verdeeld zijn is verliezen. er mee leren leven is een povere (cynische en sceptisch perverse) raad, want een teken van vertwijfeling uit twijfel, achterdocht, wantrouwen en wanhoop uit UITZICHTloosheid.
een mens leert alleen leven met her innering van het VISIOEN van de OORSPRONG lijke en UITEINDE lijke éénheid van al dat leeft. de mensen zijn fundamenteel het, door den over al dat leeft gespannen al dat leeft verzamelenden regenboog van den GEEST verbonden, volk van uit den VADER en den ZOON. d.w.z. uit en in den geest van den GEEST vrij, broederlijk en...gelijk.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
