Aantekeningen van Ernest Bornauw "uit God geboren", met UITZICHT op in GOD terugtekeren

OPFLAKKERINGEN (1994)

<< vorige <<

inhoudstafel

>> volgende >>

17

Dichten is verdichten, verzamelen, samenballen tot een explosieve kracht. sythese van uit de verstrooiing naar huis gehaalde woorden: gemeenschap van het heilige op heiligen grond. het is de verslaafde woorden uit den slavendienst en den hang naar de vleespotten van egypte bevrijden en brengen naar het land zelf waar zij OORSPRONG lijk en UITEINDE lijk thuis horen en zichzelf kunnen zijn.

de leegte is een uitdaging tot vervulling, verVOLling. de afgrond roept naar om den AFGROND, de dode letter roept om den levenwekkenden GEEST, het banale, alledaagse, prozaïsche, schreeuwt om POEZIE. dit is het grondbeginsel, de grondwet, het gronddoel der dingen, die hun uit en in de SCHEPPING en het VERBOND zijn ingeschapen en hen tot creatief actualiseren van dit begin, die wet, dat doel aanporren.

dichten is de hun ingeschapen dichterlijkheid een kans geven. het is luisterbereid gehoorzamen aan dit begin, die wet, dat doel in de dingen uit en in het luisterbereid gehoorzamen aan dit begin, die wet, dat doel in zichzelf. d.w.z. de gave uit en in opdracht actualiseren, de letter tot "een levend wezen" beademen uit en in beADEMing door den GEEST Die het BEGIN van dit beginsel, de WET van die wet en het DOEL van dat doel is. dit is: DIE poëzie BEGIN lijk in ons begint (inspireert), hierennu nù hiér in stand houdt (helpt con spirerend schrijven) én uiteinde lijk UITEINDE lijk VOLTOOIT (helpt lezen als wat er wezenlijk staat).

<< vorige <<

inhoudstafel

>> volgende >>