|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
Het woord is op zijn best als het een hartelijke vormgeving met de lippen is. met door het (met de verbeelding be- en verlichte) hart verwarmde lippen. als het hart van de lippen te lezen is.
poëzie is een hartelijk gearticuleerd woord. de dichtende dichterlijke is met zijn -door zijn verbeelding, schouwen, vergroot groot- hart bij het dichterlijke en het dichten.
de dichterlijkheid der dingen is een door GODS menslievendheid hartelijk gegeven geschenk, een glans van waarachtigheid, waardigheid en waarde dien wij schoonheid noemen en die in wezen teken is van GODS waarachtigheid, waardigheid en waarde. zij wijst ons uit naar GOD den VADER SCHEPPER van hemel en aarde. zij is de grond van de poëzie.
poëzie is een vrij en vrolijk hartelijk antwoord op GODS hartelijkheid. zij articuleert ze, d.w.z. geeft haar op ONS gelijkend, op UW woord, een hoor-, zicht- en tastbaren eerlijk eenvoudigen vorm. die den eerlijk eenvoudigen lezer raakt tot in de ingewanden. want hartelijkheid ontroert.
het geheim van den dichtenden dichterlijken is zijn hart op de lippen. die verbijsterende, verbazende, boeiende wonder lijke bekwaamheid hart en lippen te verzamelen tot de levende leven wekkende éénheid van een hartelijken inhoud en een hartelijken vorm.
en het geheim van den lezer is zijn bekwaamheid dien inhoud van de lippen af te lezen uit en in de zélfde hartelijkheid. dit is uit en in schouwen: een door den GEEST tot schouwen verrijkt, vergroot, verméérd -in feite geheime lijk wonder lijk- lezen.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
