Aantekeningen van Ernest Bornauw "uit God geboren", met UITZICHT op in GOD terugtekeren

OPFLAKKERINGEN (1994)

<< vorige <<

inhoudstafel

>> volgende >>

26

Schuiven is gevaarlijk. het resulteert veelal in vallen. aanvankelijk nauwelijks zichtbaar is het uit en in de innerlijke zwaartekracht geneigd tot versnellen. wat los raakt, verliest zijn vastheid en raast uiteindelijk on afrembaar naar zijn val. schuiven is een innerlijk gebeuren, verlies van houvast, verbondenheid, en uit der aard van evenwicht.

het WOORD schuift niet. HIJ is als Woord van den VADER evenwicht, houvast: de diep in den VADER gewortelde wijnstok die de ranken uit en in her innering door den GEEST van al wat IK u uit en in de openbaring van den VADER heb gezegd, vasthoudend vast houdt. het WOORD schuift niet omdat de VADER niet schuift.

uit dér aard schuiven de dingen der schepping niet. de aarde heeft innerlijk deel aan het evenwicht van den hemel: den VADER SCHEPPER, den ZOON BEVESTIGER en den GEEST VOLTOOIER. de mens gaat alleen schuiven en zijn evenwicht verliezen als hij innerlijk zijn houvast los laat, zich los maakt van de SCHEPPING en het VERBOND. dit is: weigert te letten op de ons gegeven tekens van evenwicht, te luisteren naar "de gelijkenissen" uit gelijkenis, het beeld.

want ook het beeld schuift niet. op vasten grond van gelijkenis is het gegrond in de SCHEPPING en het VERBOND, is het evenwicht van leven en LEVEN. het openbaart de éénheid van "HEMEL" en "aarde" en onderstreept geheime lijk wonder lijk dat al dat leeft leeft als "een levend wezen". d.w.z. uit en in het evenwicht van en tussen den VADER, den ZOON en den GEEST.

<< vorige <<

inhoudstafel

>> volgende >>