|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
Soms duizelt ons verstand, staat het perplex, verloren, niet begrijpend, niet meester van. het duizelt voor den immensen omvang van de ruimte en den tijd, voor de onverbiddelijke, onbegrijpelijke werkelijkheid van het kwaad in de dingen en de mensen, voor lijden en dood, voor het VISIOEN van GOD den VADER, GOD den ZOON en GOD den GEEST voor ons in het eerste en tweede BOEK uitgesproken, "geschreven". zij zijn werkelijkheden die ons verstand overstijgen en een knak geven aan zijn zelfgenoeg- en zelfvoldaanheid, aan de euforie die hem bij zijn "veroveringen" overvalt, uitschudt en halfdood laat liggen.
dit duizelen, deze hulpeloze verlorenheid, zijn eigen aan onze wijze, en uit der aard gezond en heilzaam. zij zijn geen teken van ziekte, maar van een blakende gezondheid van geest. zij verwijzen naar de werkelijkheid van het transcendente, naar het hiér is er meer, naar wat groter is dan wij en uit der aard een beroep doet op een gezond verstand.
het duizelen roept om geloof. dit is: het vertrouwen in het goed zijn voor ons van wat ons doet duizelen en de kinderlijke overgave eraan. geloof stelt gerust, bevredigt ons verstand doordat het het bevrijdt van dit duizelen: het verlicht. d.w.z. zijn begrijpen vergroot met een INZICHT dat UITZICHT is op de wezen lijke on verlorenheid van den mens uit en in GOD den VADER SCHEPPER, GOD den ZOON BEVRIJDER en GOD den GEEST VERLICHTER EN BEKRACHTER Die niets of niemand laten verloren gaan.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
