|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
Onze wijze is kwetsbaar en feite lijk gekwetst. uit dér aard is het wijs na te denken over het in concrete omstandigheden menslijk haalbare na te denken en het te verwezenlijken. naastenliefde is den uitgeschudden en halfdood achtergelaten mens zien, verbinden, wijn en olie op zijn wonden gieten, naar een herberg brengen en voor hem zorgen.
onze wijze heeft recht op het menslijk haalbare, het menselijk menslijke: dat wat toekomt aan die noch een engel, noch een dier is. uit dér aard is het on wijs enerzijds van een mens te eisen wat van den engel is, en anderzijds hem af te houden van, op zijn minst hem te waarschuwen voor wat van het dier is. naastenliefde is optillen tot eenwicht tussen, tot gelijkmoedigheid in goede en kwade dagen, in lief en leed.
voor die geloven in de menslievendheid van GOD den VADER, GOD den ZOON en GOD den GEEST, is de mens niet alleen, laten ZIJ hem niet los uit en in HUN zorg niets of niemand te laten verloren gaan. dié zorg draagt de zorg van de medemensen, verlicht en bekrachtigt hun medemenselijkheid. de kwetsbare gekwetste mens wordt in zijn kwade dagen verlicht en bekracht door zijn goede. GOD is de uiteinde lijke goede samaritaan, Die uit en in zijn zorg het kruis van gedaante veràndert in verrijzenis. dit geloof is sterker dan het verstand: houdt den mens, niettegenstaande, uit en in het historisch FEIT dat bij GOD niets on mogelijk is, geheime lijk wonder lijk in evenwicht tussen den engel en het dier.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
