|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
Dit bóven natuurlijke in een mens is: zuivere liefde. zuivere -én min of meer on zuivere, want omnis homo mendax, geen mens is zonder zonde- liefde is wezen lijk op ONS gelijkend, beADEMde klei. zij is on mogelijk zonder den duw, den in slag van den GEEST. zij is een wonder op UW woord, een "openbaring" van GOD. Ubi caritas et amor, ibi Deus est.
in het verborgene. en dit is ons kruis. wij moeten het geloven. wij moeten in den reiziger den verrezen jezus CHRISTUS zien, in den man op den oever den HEER. het kan alleen als wij geluk hebben, uit en in her innering van den GEEST.
zuivere liefde is het lichten van GOD (Die liefde IS) door de spleten in de beADEMde klei. en on zuivere is dit min of meer. wij zouden friedrich schillers gevleugeld woord kunnen variëren tot: "Wo man liebt, da lass dich nieder; böse Menschen haben keine Liebe." de zuiverheid van de liefde van een mens wordt bepaald door het gehalte aan GO(U)D erin. door het VLIEGEN van de klei, dat een TEKEN is van GODS -geheime lijk wonder lijke, in het verborgen- scheppende aanwezigheid erin.
dŕt moet die lief heeft toch ergens -hoe dan ook, in het verborgen, daar waar de geheimen tussen GOD en de ziel plaatshebben- ervaren. uit dér aard leidt liefhebben tot geloven in, werpt geloven in een LICHT op liefhebben, en gaan wij zien dat zij niet kunnen gescheiden worden. dat zij tot de onverdeelde éénheid van GEEST en LEVEN samenvloeien.
de rest is literatuur.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
