|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
Sint-Franciscus heeft -vermits hij het zegde- ervaren dat het evangelie moet gelezen worden in zijn "zuiveren" vorm, dit is: sine glossa. dit is zijn intuïtie dat het WOORD van GOD niet door het woord van mensen mag verwrongen, verdrongen, laat staan vervangen worden. deze intuïtie (her innering van den GEEST in "een zuiver hart") is on verdeeld één met zijn intuïtie dat de dingen van GOD niet mogen verwrongen, verdrongen, laat staan vervangen worden door de dingen der mensen.
dit is de LICHT krans rond het hoofd van sint-franciscus. deze her innering van den GEEST is het LICHT van GOD den VADER SCHEPPER (in het lied der schepselen), GOD den ZOON VERLOSSER (in het sint-franciscuskruis),
en GOD den GEEST VOLTOOIER (in zijn herstellen van san damiano). het is zó als zijn woord een LICHT dat niét voorbijgaat, dat niets met sentimentele romantiek vandoen heeft, maar een hoogst en diepst, langst en breedst teken van "den HEMEL" op aarde, den GEEST van GOD in franciscus is.
sint franciscus is een teken van den hemel al op aarde, naar de wijze op de wijze van GOD onder ons voor ons een teken van "den HEMEL" in "de aarde".
die gelooft gaat niet aan die -ons menslievend gegeven- tekens voorbij, maar "leert" ervan en laat ze in zich "her inneren" door er eens naar te kijken, er eens op te letten, ze niét te "vergeten". die gelooft opent zich, er dankbaar mee instemmend en ze er in allen "franciscaansen" eenvoud ontvankelijk voor ontvangend, er voor. dit is: voor den GEEST.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
