|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
De fascinatie van de wetenschap, het exact weten, is groot. rationeel denken, d.w.z. onderzoeken, systematizeren en construeren, zit -aangedikt door de idee van de primauteit van den denkenden mens- in de lift. het succes moedigt aan en vergroot het vermoeden tot overtuiging dat het verstand alles aankan en dat de dingen exhaustief rationeel ken- en tehnisch maakbaar zijn.
de fascinatie, die in wezen een uit verwondering over geboren bewondering van de dingen is, neigt -om de een of andere rede(n)- naar de bekoring in de woestijn en het on wijs toegeven eraan: van brood alleen te leven, GOD uitdagend op de proef te stellen, den "duivel" te aanbidden. concreet betekent dit het negeren, zo niet loochenen, van het GEHEIM en het WONDER Die het object van het uit verwondering over de dingen geboren bewondering zijn. want de echte verwondering over "de aarde" leidt tot de her- en erkenning van het GEHEIM en het WONDER van "den HEMEL" in "de aarde".
alleen de GEEST houdt het verstand overeind, op zijn natuur lijke plaats, zó dat het zich niet begeeft naar wat voor hem te groot is, zijn beperktheid tegenover en uit der aard het bestaan van het GEHEIM en het WONDER zo niet erkent dan toch ten minste er voor open blijft of zelfs er naar verlangt het te kunnen zien.
alleen die ascese van het verstand kan het van "gulzigheid" genezen, voor "zwaarlijvigheid" behoeden en gaaf en gezond bewaren. d.w.z. VOL laten wassen in den goeden grond waarin GOD het eens te willen koos: binnen de wetenschap, op een eerbiedigen afstand van het WONDER.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
