|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
Bij aurelius sint-augustinus lezen wij: "Hij houdt voor hen (de goeden) niet alleen de aarde tegoed, maar ook de hemel." zijn woord geeft -geheime lijk wonder lijk- een vonk af. het is vreemd genoeg méér dan een idee, une pensée. geschreven uit en in her innering, vervuld van den GEEST, werpt het de hele, on verdeelde werkelijkheid van GODS bestaan in relatie met het onze open: HIJ "geeft" ons "de aarde" én "den HEMEL", den hemel al op aarde.
GOD is wezen lijk menslievend en "toont" dit doordat HIJ den (uit stof van de aarde genomen) mens ten VOLLE respecteert, d.w.z. niet alleen door hem "de aarde" te geven, maar te zelfder tijd die "aarde" te verrijken, vergroten, vermééren met "den HEMEL".
het in zijn vonken afgevend -if we are lucky- voor ons hoor-, zicht- en tastbaar geheim van aurelius sint-augustinus is dat hij het geluk heeft gehad te her- en erkennen dat GOD hem én "de aarde" én "den HEMEL" heeft gegeven. en dààr over kon hij maar niet zwijgen, zijn hart en zijn pen opzij leggen. niet voor niets heeft men hem afgebeeld met een brandend hart in de handen.
hem "lezen" is vonken van dit hart met een brandend hart opvangen. zó dat gij in zijn woord het uwe terugvindt. hem "lezen" is samen met hem, uit en in het zelfde her inneren verzameld, in de zelfde richting kijken, zó als zijn moeder en hij het deden. zó sterk verwant, niet uit vlees en bloed maar uit en in den GEEST. over vijftien eeuwen en het hiér heen. want in dit hiér is er méér, vallen tijd en ruimte weg.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
