Aantekeningen van Ernest Bornauw "uit God geboren", met UITZICHT op in GOD terugtekeren

OPFLAKKERINGEN (1994)

<< vorige <<

inhoudstafel

>> volgende >>

70

"...braken het brood in een of ander huis..." dit staat er geschreven en blijft er doorheen de geschiedenis voor de mensen die in de geschiedenis geschieden geschreven. het toen blijft nu. en wel op UW woord: "Doe dit (en blijf het doen) om Mij niet te vergeten."

het is niet goed de letter "weg te werpen". zij werpt mede een licht op den GEEST. het huis van toen is hierennu een kerk geworden, een "gewijd" huis, huis van GOD, Zijn tent onder ons. maar ook dit huis van toen was "gewijd" door het breken van het brood, was de plaats waar IK in hun midden was. en uit dér aard méér dan een huis: met "HEMEL" verrijkte "aarde", voor altijd en overal helemaal met GEEST tot leven gewekte letter. een letter van toen levend door den GEEST, en uit dér aard het voor- en toonbeeld voor nu: de kerk is een plaats waar de christenen hoogst en diepst, langst en breedst thuis zijn en zich thuis voelen.

de geest van wat lucas schreef en er geschreven blijft, is het gewoon natuur lijke, vanzelfsprekende van dit samenkomen en samen vieren van Zijn dood en verrijzenis, het samen, ééns gezind MIJ eten om MIJ niet te vergeten. het toen blijft in de geschiedenis nu uit en in den GEEST...Die één is en het leven geeft. de (veranderlijke) letter verdeelt alleen die zich aan de letter vastklampen, d.w.z. den GEEST verloren of nooit gehad hebben. het (letterlijk) brood breken in een of ander huis blijft de drager van "...ben Ik in hun midden.", "Wie Mijn vlees eet en Mijn bloed drinkt blijft in Mij en Ik in hem.", "...ten nauwste vereend zijn in onderlinge gemeenschap van leer der apostelen, breken van het brood en gebed."

<< vorige <<

inhoudstafel

>> volgende >>