Aantekeningen van Ernest Bornauw "uit God geboren", met UITZICHT op in GOD terugtekeren

OPFLAKKERINGEN (1994)

<< vorige <<

inhoudstafel

>> volgende >>

75

De mens alleen is het grote drama van dit tijdje in den tijd. het ik is een ik zonder IK, het gij een gij zonder GIJ, het wij een wij zonder WIJ. dit is de absolute -uit ont worteling, afgesneden zijn van het BEGIN en het UITEINDE, van de SCHEPPING en het VERBOND ontstane- vereenzaming zum Tode.

wat licht er op uit een uitspraak als: "Wij moeten eventueel met dat kind leven, niet de pastor, niet de bisschop of de paus. Wij kunnen niet wachten tot..."?

1) het gezag van den pastor (herder), den bisschop (opziener), den paus (vader) door het technisch gezag van den "geneesheer", den geest van de wereld in de filosofische overtuigingen en het moreel vacuüm verschrompeld, verworpen en vervangen.

2) het wij zijn de vereenzaamden, die "vergeten" zijn dat IK er zal zijn voor u, dat HIJ een mens nooit boven zijn krachten beproeft, IK u nooit als wezen zal achterlaten. vereenzaamd wij dat alleen nog met de haken en ogen van een evenwicht der egoïsmen aan elkaar hangt, en de weigering van de kwade dagen al de dagen van hun leven achter zich aan moet slepen omdat in dàt wij dàt kind niet begrepen is.

3) het beeld van een verloren maatschappij (lost generation) die den zin van gemeenschap verloren heeft omdat zij liberaal en individualistisch haar vrijheid geëmancipeerd heeft tot een vrijblijvende en rond zichzelf tollende zelfstandigheid. niemand aborteert alleen. en: vreemd genoeg staan allen die on verantwoord aborteren alleen in een moreel vacuüm zo zwart als de nacht.

<< vorige <<

inhoudstafel

>> volgende >>