Aantekeningen van Ernest Bornauw "uit God geboren", met UITZICHT op in GOD terugtekeren

OPFLAKKERINGEN (1994)

<< vorige <<

inhoudstafel

>> volgende >>

79

Wij tekenen een kruis op het voorhoofd, het hart en den mond, afzonderlijk én samen. dit is: wij stellen ons verstand (denken), ons hart (ons wel willend doen) en onzen mond (ons dichten) in het TEKEN van den dood én de verrijzenis van jezus CHRISTUS. zij sterven om te leven.

het hoofd is de zetel van het verstand. als wij het tekenen met een kruisTEKEN, bevestigen wij symbolisch, zichtbaar, ons geloof dat ons verstand alleen VOL wast uit en in het LICHT. dit is: dat het enerzijds moet sterven, her- en erkennen dat zijn ken vermogen beperkt is en uit dér aard niet in staat het geheim, dat wezen lijk ook een vonk is van GODS geheimenis, te zien, laat staan te doorgronden. zijn grote deugden zijn nederigheid en geduld, die men hiér en nù graag bescheidenheid noemt. uit nederigheid blijft het op zijn natuur lijke plaats en bidt het om LICHT van den GEEST. Spiritus Sancti gratia illuminet sensus et corda nostra. Amen. het aanvaardt vrij en vrolijk in vrede zijn kruis.

om anderzijds te verrijzen., verheerlijkt te worden: verrijkt, vergroot, verméérd met her innering van den GEEST. uit en in zijn geloven in den GEEST veràndert het van gedaante: van louter rationeel abstraherend, analyserend, experimenterend en construerend instrument tot het verLICHT vermogen méér te zien dan er op het eerste gezicht te zien is. d.w.z. in de waarheid van "de aarde" die van "den HEMEL" erin, in de waarheid van het onverborgene die van het verborgene erin te ontdekken, te zien te krijgen. d.w.z. aan het kruis van het kruis "afgenomen" uit het kruis te verrijzen, in al dat leeft het LEVEN te zien.

<< vorige <<

inhoudstafel

>> volgende >>