|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
De mond is de zetel van het woord. als wij hem tekenen met het kruisTEKEN, bevestigen wij symbolisch, hoorbaar, ons geloof dat ons woord alleen VOL wast uit en in het LICHT en de KRACHT van den GEEST in ons denken en doen. dit is: zó als zij en on verdeeld samen met ze uit en in her innering van den GEEST stervend om te leven als beADEMde "aarde".
het woord moet sterven, in den smeltoven gezuiverd worden van de slakken van duisternis en dood. de letter doodt wanneer zij "de aarde" tot louter stof beperkt, de bestaande wereld uit en in een bekrompen eigenwanig en eigendunkig liberaal en individualistisch denken en doen van het geheim en het wonder berooft en uit der aard vernedert tot den platten grond. wanneer zij tot zichzelf vernauwd in zichzelf blijft opgesloten. alleen beADEMd wordt zij "een levend wezen", een uit klei geboetseerde vogel die vliegt.
het woord verrijst in ons door her innering van den GEEST. op UW woord, dit is geheime lijk wonder lijk, wordt het bekwaam verrezen denken en verrezen doen te articuleren, hun rijkdom, grootheid, méérheid hoorbaar te maken, uit en in woorden die op ONS gelijken te laten verschijnen. het woord verrijst als het gelijkt op al wat IK u heb gezegd, getekend is met jezus CHRISTUS' kruisdood en verrijzenis. d.w.z. in de LIJN op de LIJN van het Woord van het eerste en het WOORD van het tweede BOEK.
als het uit en in her innering van den GEEST, vervuld en vervold van GODS GEEST, de schepping als SCHEPPING en het verbond als VERBOND articuleert. de verrezen mens boetseert zijn verrezen denken en doen tot een letter die door den GEEST in dit denken en doen beADEMd wordt tot "een voor altijd levend wezen". schitterend als de zon en wit als sneeuw. +
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
