|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
De Titanic (What's in a name?!) zonk. het was en is een historisch feit dat een mens die geluk heeft te denken geeft en doet denken. na denken dat uit en in schouwen reikt tot in een inzicht met UITZICHT op de waarheid van ons bestaan in de bestaande wereld.
de Titanic (vooraf een euforie, achteraf een angstwekkend woord) zonk, was en is en blijft een feit, een gebeuren dat niet geschrapt kan worden om een prijs te winnen, maar dat integendeel juist door het niét te schrappen winst kan opleveren van een rijker, groter, méérer begrip én voor de wereld én voor ons bestaan erin.
deze "ramp" leert en her innert die eens let op: de wijsheid der dingen in hun spreken en de wijsheid van den mens die er naar luistert. men doet niet al wat men wilt met de dingen: zij eisen respect, eerlijkheid tegenover ze, en dit desnoods hardhandig. een vinger die hierennu nù hiér van het verleden naar de toekomst wijst en die die er op let veel leert en her innert. respect voor de dingen is wijsheid die den mens wil behoeden voor overmoed en alle gevolgen van dien. want de dingen weten dat zij ons in beheer en niét als eigendom gegeven zijn.
beheren is de dingen respecterend de dingen een eenvoudigen vorm geven. dit is: ze intens aandachtig "lezen" om hun vingerwijzingen, hun gebruiks aanwijzingen, te zien en gehoorzaam te volgen. want hùn vinger is de vinger van GOD, Die ze gemaakt heeft zó als zij zijn en willen blijven: materiaal voor ons dat bij het eenvoudig vorm geven eerlijkheid ertegenover eist.
om "rampen" te voorkomen, want ijsbergen drijven onder het wateroppervlak.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
