|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
Eens letten op resulteert in zien. het geziene verlangt niet verloren te gaan, verlengd te worden, te blijven. d.w.z. "geschreven" te worden in hoor-, zicht- en tastbare tekens, in "steen". aere perennius. nog onvergankelijker dan brons: uit en in zijn OORSPRONG tot in het UITEINDE lijke.
het te ziene, en uit der aard zicht- en zienbare, reikhalst om "verlost" te worden. d.w.z. hierennu nù hiér gebeurend gezien te worden als verrijkt, vergroot, verméérd, verlengd met zijn in zich ingeschapen en uit der aard aanwezige OORSPRONG én UITEINDE die het de moeite waard maken dat wij er eens intens aandachtig op letten en het "schrijven". dit gebeuren op aarde is de epifanie, de manifestatie van de grootheid der dingen en van den mens: hun wezen lijk, innerlijk, inherent rijker, groter, méér dan zij op het eerste gezicht schijnen.
schrijven is gedragen door zien, is wezen lijk het geziene zichtbaar maken en blijvend zichtbaar. het is een overwinning op den tijd en de ruimte, die doordat zij "vloeien" in hun bewegen de dingen schijnen te doen lopen en verlopen. schrijven stabilizeert het vaste en blijvende in het on vaste en voorbijvloeiende in woorden die niét voorbijgaan omdat wat zij duiden niét voorbijgaat.
de kracht van wat er geschreven staat is het samenvloeien van wat die schrijft uit en in eens letten op ziet en de hem om het te schrijven gegeven woorden. een legering van goud en zilver, die blijvender is dan brons.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
