|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
Er is, wereldwijd, een tendens tot "veraardsing" die "ont HEMELing" tot gevolg heeft. dit betekent een tendens tot scheiding van de éénheid van "aarde" en "HEMEL" op de wijze van het accentueren van den voorrang van de aarde op, zo niet het uitschakelen van "den HEMEL".
1. de "informatie van boven" wordt neer gehaald en vervangen door de "informatie van beneden. de slogan luidt: de mens eerst én alleen.
- de SCHRIFT wordt niet langer gezien als het WOORD GODS tot de mensen, als "openbaring" door GOD via het woord van "de profeten" en "de leerlingen" van Wie GOD is (Zelfopenbaring) én wat "de aarde" (de schepping) is én wie de mensen (als SCHEPPING van GOD) zijn. de Werkelijkheid (al wat er is) wordt beperkt tot den cosmos en de aarde met de mensen erop. alleen de cosmos en de aarde bestaan, zijn -uit hun aard van materie- hoor-, zicht- en tastbaar, kunnen bestudeerd worden en uit der aard wetenschappelijk bepaald. vandaar de bewering: wat niet door de mensen kan waargenomen worden, bestaat niet. en als gevolg van dien dat het niet de zaak van de mensen is en voor hun levenop aarde geen enkel belang heeft.
- er is geen SCHEPPING; er is geen VERLOSSING; er is geen VOLTOOIING omdat er geen GOD de VADER, geen GOD de ZOON en geen GOD de Heilige GEEST is. er is alleen de schepping in den vorm van de de mensen vóór de voeten aan de voeten gelegde en in handen gegeven dingen; de bevrijding is het werk van de mensen "in dienst van de mensen; hun groei is de vrucht van den op grond van wetenschap en techniek bewerkten vooruitgang. de taak van de mensen is op aarde de aarde bewerken om te gebruiken; zich bevrijden van alle hindernissen daartoe, vooral van "geboden", beperkingen, lijden en dood; uit en in de idee van wat kàn màg het kunnen grenzeloos uittebreiden tot de volmaaktheid bereikt wordt, wat een kwestie van tijd is. deze taak bevordert het geluk van de mensen.
- jezus van nazareth was een historische verschijning: een mens in de geschiedenis; de zoon van den timmerman. niet min, maar ook niet meer dan alle andere mensen. de op grond van de verhalen van "de leerlingen" 2000 jaar verspreide idee dat hij GOD de ZOON zou zijn, is een mythe, puur bedrog, opium voor het volk. de evangeliën kunnen de kritiek van de wetenschap niet doorstaan en blijken fabeltjes te zijn die in de ogen van mensen die hun verstand gebruiken geen stand kunnen houden en alleen bij bijgelovigen een kans hebben.
- geloven is uit den tijd, achterhaald en moet als hindernis voor den vooruitgang bestreden en vernietigd worden. die geloven laten doordat zij alsmaar naar den hemel staan te staren, de mensen, die op aarde zijn, in de kou, proberen ze met voorspiegelingen van gelukzaligheid te paaien en leiden ze van hun echte taak af. geloven is zelfbedrog, met bedriegen van anderen tot gevolg.
- de kerk is een infaam product van mensen die uit zijn op macht, aanzien, rijkdom ten koste van de mensen. "Ecrasez l'infâme.". zij onderdrukt het leven van die willen leven, bederft de vreugde van de vrolijken en neemt door haar doemdenken den vrede van die zich aan de aarde willen bevredigen, vrij van het leven willen genieten, weg.
- de sacramenten van de kerk zijn hocus pocus, een gescherm met tekens waarvan de denkende mensen elken zin ontgaat omdat zij in dezen tijd van zingeving geen enkelen zin blijken te hebben. tekens van genade, maar wat is genade dan wel? van wien dan wel? voor wien dan wel die echt, met beide voeten op den grond, wil leven? zij brengen geen aarde aan den dijk, staan buiten het "werkelijk" leven, en kunnen, "vervelend" als de ritus ervan is, zelfs niet bogen op het geven van pret eigen aan de show.
- en het gebed? wat moeten denkende en doende mensen met biddn? tot wien? waarvoor? wie zal doen, verwezenlijken wat de mensen op hùn wijze naar hùn wijze moeten doen? wie zal de aarde bewoonbaar maken tenzij diegene die de aarde uit eigen inzicht en kracht kent en uit der aard kan bewerken, voor de mensen, die op aarde zijn, bewoonbaar maken? bidden is een vals alibi voor het nalaten van het werk dat een mens zélf moet. bidden is zijn zwakheid erkennen en er het bijltje bij neerleggen. het getuigt van een vlucht uit de wereld en een verzaken aan zijn eigen opdracht van "de aarde te veroveren". en uit der aard is het "nutteloos", on efficiënt en tijdverlies. de tijd aan bidden besteed is een verlies voor de aarde, een teken van "luiheid", want wie ziet de "vruchten" van bidden, de concrete verwezenlijkingen ervan? beweren dat die vruchten "geestelijk" zijn, getuigt van een kinderachtige naïviteit, van geloof in "spoken", van "dromerij", van een on volwassen geestesgesteldheid die haar plezier vindt in het "bouwen" van zandkastelen op het strand; één golf van de aanrukkende vloed en zij zijn -samen met hun "geheim"- verdwenen.
het "milieu" van de gelovende mensen van vandaag heeft alle geheimen uitgeveegd: de aarde beperkt tot "stof", en de mensen als "stof van de aarde genomen" tot "stof" vretende over de aarde kruipende wezens. gedwongen in zo'n van alle zielsvrijheid, zielsvreugde en zielsvrede beroofde wereld te leven, worden de gelovende mensen uitgedaagd die vrijheid, die vreugde, dien vrede te herstellen, op nieuw te scheppen door de aarde te verlossen en te VOLtooien en zó doende de geheimen weer hoor-, zicht- en tastbaar te maken. dit is: het paradijs te winnen.
2. het drama van het "milieu" is in wezen het verlies van de SCHEPPING, de VERLOSSING, de VOLTOOIING; het verlies van het VISIOEN van de on verdeelde éénheid van "aarde" en "HEMEL". dit is: het verlies van het LICHT dat echte kennis, en van de KRACHT die echte kunde garanderen. een verlies, dat in verwildering resulteert.
- in verwarring. verwarring betekent verwording van de éne waarheid van de éne Werkelijkheid tot het on ontwarbaar kluwen van "elk zijn waarheid" uit en in een subjectiviteit die on bekwaam is de objectiviteit van het bestaan te herkennen, en uit der aard alle reële kennis en alle reële kunde mist. verwarring werpt de werkelijkheid uiteen, verstrooit ze tot her en der verspreide afgekloofde en door de zon gebleekte beenderen. zó dat zij geen levende werkelijkheid meer is, en uit der aard het leven van al dat leeft niet kan bevorderen, maar het integendeel afbreekt, uiteenwerpt, in snippers versnippert, in een hoekje als verdorde bladeren op een hoopje veegt.
- in verduistering. dit is: het is gehuld in duisternis, die het zien der dingen zó als zij zijn onmogelijk maakt. die duisternis heeft de schepping haar geheimen ontfutseld, den glans van den SCHEPPER die op haar ligt, en maakt dat er van de "schitterende" dingen niets anders overblijft dan uitgedoofde sintels. zij versluiert de dichterlijheid van "de aarde" en de aarde met al wat en wie er op is; versluiert het VERBOND, Dat al wat er is verzamelt tot één werkelijkheid-uit-verbondenheid. zij splijt, verdeelt ont bindt de éénheid tussen de mensen en de dingen omdat zij den BEGIN en UITEINDE lijken band tussen ze on hoor-, on zicht- en on tastbaar maakt en uit der aard de oorzaak is van een diepe eenzaamheid hoe door dingen en mensen om ringd, hoe om geven ook. in de duisternis is alles alleen. en deze alleen heid is het beeld van de innerlijke verlatenheid door GOD den VADER SCHEPPER, GOD den ZOON VERLOSSER? EN GOD den Heiligen GEEST VOLTOOIER. het is uit der aard niet te verwonderen dat er algemeen geklaagd wordt over eenzaamheid, verlatenheid, verlorenheid.
- in on verschilligheid. dit is: elk verschil is uitgewist. er is in dit "milieu" een opvatting gekiemd en gegroeid dat er geen verschil is tussen goed en kwaad tussen wat het leven af- en wat het opbouwt. het is allemaal gelijk, egaal. kiezen hoeft niet, want men doet waar men zin in heeft; ontspanning schakelt elke inspanning uit; leven wordt licht zinnig, los bandig van de ene fuif in de andere tuimelen. de grondhouding is: materialistisch liberalisme, individualisme, die in een grof cynisme -"Ik weet het niet; moet ik soms mijn broer nog bewaken?" (Gen. 4/9)- resulteren. onverschilligheid is een van de triestigste aberraties van den mens, een diep innerlijke ont aarding uit "veraardsing", uit verlies van "den HEMEL", van "het aards paradijs".
3. en tóch is dit "milieu" voor de in de SCHEPPING, de VERLOSSING, de VOLTOOIING gelovende mensen de omgeving waarin zij moeten kiemen en VOL wassen op de wijze van in de wereld zijn, maar niet ervan. er is voor hen geen enkele reden om te treuren. hun geheim ligt niet in het "in", maar in het "niet er van". zij zijn niet alleen. zij worden gedragen door den "goeden" geest, die van den Heiligen GEEST van GOD is. Die heeft de wereld overwonnen zn is en zal met hen zijn tot het einde der wereld. dàt is geen mythe, geen fabeltje, geen zoethoudend sprookje, maar een Werkelijkheid die groter is dan de werkelijkheid van het "milieu". niet alleen UITEINDE lijk, maar ook hiér en nù al van in het BEGIN. BEGIN en UITEINDE zijn hun VASTE GROND, Die de belofte van het VERBOND is en hen OP heft en laat VOL wassen 10 meter bóven den platten grond. is de wereld hun natuur lijke plaats, "daar God hen eens te willen koos", "de HEMEL" vergezelt hen en maakt het hen mogelijk in die wereld geschapen, verlost en VOLtooit niét ervan te zijn...if they care and are lucky.
hun geheim is caring: een geheim dat van GODS GEHEIM is, een gave van den Heiligen GEEST, Die hen lucky maakt: uit Zijn VOLHEID ontvangend de ene genade na de andere VOL te wassen. dit is: geluk hebbend -geheime lijk wonder lijk, in het verborgene- gelukkig te zijn.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
