|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
1.1. Vogels boeien de mensen op de eerste plaats doordat zij vliegen. dit is: zich van den grond of een boom of een rots afduwen, door de lucht gedragen op twee vleugels de lucht instijgen, haar snel doorklieven, er zwevend hun ronden schrijven of er hun acrobatische bewegingen uitvoeren. bij de leeuwerik komt er nog bij dat hij stijgend en hoog hangend zingt.
het beroert en ontroert, en is de moeite waard midden in het veld, plots zijn zang horend, zijn stijgen en hangen natestaren en zijn lied te beluisteren. het doet den dichterlijken mens iets; hij stijgt en zingt (in het verborgene) mee; hij is, terwille van het feit én het beeld, een vriend van den leeuwerik, een vriend van den den leeuwerik dichtenden dichterlijken mens.
1.2. de leeuwerik is een beeld van den mens, en uit dér aard voelt en ziet hij zich -door hem dichterlijk be- en ontroerd, geheime lijk wonder lijk, in den grond van het hart, schouwend in de diepten van den hemel, nog sterker met hem verbonden.
het betekent wat: zich van den platten grond op en zich er bóven te verheffen; haast verticaal klimmend al te zingen; en eenmaal hoog, nog nauwelijks met het blote oog te volgen, als naar hartelust te blijven zingen, zich uit te zingen.
zeg: het is zijn natuur. zeg: hij doet dat spontaan en instinctief. zeg: hij weet het niet eens, hij doet maar, zó als al die generaties vóór hem dat en altijd weer op dezelfde wijze hebben gedaan. niets meer, niets minder. gewoon natuur lijk, zó als hij is. maar, en tóch, en zie: voor een mens, een dichterlijken mens, is hij meer. niet lijkt, maar is hij meer. hij heeft zijn geheim. een den dichterlijken mens verbijsterend, verbazend en wonder lijk boeiend geheim. voor dien mens is hij meer dan gewoon een vogel; betekent hij iets en doet hij hem iets; is hij er voor dien mens als "goed", schoon, en teken van een waarheid die dien mens overstijgt. teken van een schepping die SCHEPPING is. een hem hoogst verwonderend en hem doend wonderen wonder.
de leeuwerik bevrijdt hem van "hoogtevrees", doet hem zich afvragen hoé hij daarboven ons hierbeneden ziet, en er naar verlangen de aarde met al wat en wie er op is zó van boven-af te mogen kunnen zien. noem dat, wellicht uit jaloezie enigszins spottend en neerkijkend, romantiek, de dichterlijke mens ligt er niet wakker van maar doet, vrij en vrolijk en te vreden, zó als de leeuwerik gewoon voort. want de aarde van boven-af kunnen bekijken trekt het zien -de ogen en het hart- haast onbegrensd open, wat die ooit in een vliegtuig op acht- à negenduizend meter hoogte de alpen of eender welk land in vogelperspectief heeft gezien, volop zal bevestigen.
2.1. de dingen van-boven-af bekijken is het geheim van den mens. het kan, zelfs van beneden. het is het geheim van den geest. de geest kan, if he cares and is lucky, wat beneden is van-boven-af bekijken en vaststellen hoe ànders het er dan uitziet. hoe verbijsterend, verbazend, wonder lijk boeiend ànders. de schepping als SCHEPPING. als dichterlijk met den GLANS van den SCHEPPER verrijkt, vergroot, verméérd.
de dingen van beneden van-boven-af kunnen bekijken heeft plaats met de ogen van een dichterlijken mens, "de ogen van het geloof". het is, meer dan met het natuur lijk vermogen van de ogen, zien met door het her inneren van den Heiligen GEEST bijna onbegrensd open getrokken ogen van den Heiligen GEEST. op aarde zien zó als in den hemel. het is -zó als de in de legende door het jongetje jezus uit klei geboetseerde vogel in tegenstelling tot die door zijn speelkameraadjes geboetseerde- kunnen "vliegen".
van-boven-af gezien "verschijnt" de waarheid van de werkelijkheid als WAARHEID, het leven als LEVEN, de weg als WEG. dit is: als niet verloren, niet voorbijgaand, als van eeuwig leven. de zó ziende mens is "een heel andere mens geworden" in en terwille van een heel andere wereld. een uit en in de VOLHEID van GODS WERELD VOLLE mensenwereld. een wereld in vogelperspectief, geheel, on verdeeld. lijkt zij een puzzel, zij is er geen. zij is de de mensen gegeven tuin, voor de maat der mensen noch te klein, noch te groot. genoeg om, met beide voeten op den grond, uit en in en van te leven.
2.2. om, naar ónze wijze op ónze wijze, van-onder-uit te bekijken, intens aandachtig erbij aanwezig te zijn, op ONS gelijkend creatief te bewerken en genietend te gebruiken. want de aarde is -voorlopig althans- voor de mensen de natuurlijke plaats om geboren en getogen te worden en VOL te wassen. dit houdt in: den tuin gevoelig, intelligent en met verbeelding te bewerken, bewoonbaar te maken en te bewonen.
eerlijk zó doende, ervaart de mens dat zijn blik als vanzelf naar boven gericht wordt, naar de natuur lijke plaats van het LICHT om te ZIEN en de KRACHT om te DOEN. dit is: om "aarde" en "HEMEL" samentewerpen tot het GEHEEL, Dat elk deel vervult en verVOLt. if he cares and is lucky komt de mens ertoe den blik van-onder-uit en den blik van-boven-af tot VOLheid van blik te laten samenvloeien, -hangen, -lopen en -werken en uit dér aard VOL, dit is: op aarde zó als in den hemel te leven.
3. reëel leven is langzaam VOL wassen: als deel aan het GEHEEL -het overzicht waarin elk deel on verdeeld met het GEHEEL verbonden geheel wordt- deelhebben en -nemen. alleen dan voelt de mens zich goed, weet hij "dat hij goed is", zó als hij OORSPRONG lijk gemaakt en bedoeld is. voelt hij diep in het hart en weet hij in den grond van zijn geweten dat zijn leven zinvol, dit is on gespleten, on versplinterd, on verstrooid, verloopt.
dit voelen en dit weten klaren op uit en in den blik van-boven-af. in feite uit en in het luisteren naar, geloven in en volgen van het WOORD van GOD, Dat ons in de SCHEPPING en in de SCHRIFT te horen en te beluisteren is gegeven. van-boven-af is van-GOD-uit, Die in den hemel is. het is on wijs daar smalend over te spreken en te doen, want het is het beste woord dat de mensen is gegeven om uittespreken wat onuitspreekbaar is. het is niet àlles, maar het is genoeg. genoeg voor de dichterlijke dichtenden, voor die "in gelijkenissen-uit-gelijkenis spreken". die het wonder van het gezicht dat in vogelperspectief "verschijnt", naderend en scherper toekijkend innerlijk on verdeeld verbijsterd, verbaasd, geboeid verwonderd aanschouwen, hartelijk en eerlijk intelligent bewonderen en dichterlijk verbeelden.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
