|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
1.1. Verantwoordelijkheid betekent voor aan mens dat hij een antwoord verschuldigd is. zijn verantwoordelijkheid op zich nemen is: het antwoord op een vraag of een situatie kennen en kunnen en willen geven. wie in de auto stapt en wegrijdt, is tegenover andere weggebruikers verantwoordelijk voor zijn rijgedrag: moet kennen wat rijden inhoudt én het kunnen en willen om tegenover andere weggebruikers accidenten te vermijden. hij is dat antwoord schuldig omdat het noodzakelijk is voor een veilig verkeer.
onverschilligheid is een geesteshouding die dat verschuldigd antwoord weigert te geven. wat inhoudt: dat een mens, in casu, niets om de andere weggebruikers, om veilig verkeer geeft. het laat hem allemaal onverschillig.
een mens is zó dat hij quasi voortdurend gezien zijn omgeving in zijn omgeving een antwoord verschuldigd is. met als gevolg van dien: dat de meeste mensen zich, niet tegen alle situaties maar toch, in mindere of meerdere gevallen onverschillig opstellen. het is een kwestie van care; van "goede" gevoeligheid tegenover de dingen en de mensen uit zijn omgeving; van positieve medemenselijkheid; van een de gemeenschap opbouwend sociaal gedrag. van on schuld.
1.2. overschilligheid wijst op een geesteshouding (voelen, denken over, verbeelden) van on verschil. de onverschillige mens weigert verschil te erkennen, kent noch wil het. het is allemaal gelijk. een aspect van égalité.
zó gezien "verschijnt" de werkelijkheid waarin de mensen op aarde leven, als egaal, één tonig, en uit der aard saai. want juist het verschil brengt afwisseling, veelkleurigheid en maakt de omgeving boeiend. on onverschilligheid is een teken van aandachtig, oplettend, levendig en levenslustig leven doordat een mens voortdurend geprikkeld wordt het juiste antwoord te geven op de situaties waarin hij onvermijdelijk terecht komt. zij houdt hem doordat hij on verpoosd on verdroten uitgedaagd wordt, wakker, overeind, in beweging die groei en VOL wassen garandeert. on onverschilligheid maant een mens aan tot een intens aandachtig creatief aanwezig zijn onder de dingen en de mensen op aarde om in staat te zijn het juiste antwoord op hun vragen, dit is wat zij van hem verwachten, te kunnen geven.
2.1. de mens is een sociaal wezen, leeft uit en in en met en voor zijn omgeving. hij kàn niet alleen leven, maar moet voortdurend inspelen op de hem omringende, hem "aansprekende" en uit der aard van hem een -"goed", bevredigend, constructief, hen bevorderend- antwoord verwachtende dingen en mensen.
deze visie op de werkelijkheid op aarde is de vrucht van het beluisteren, bekijken, betasten, bevoelen, beoverdenken en beverbeelden van die werkelijkheid door mensen die er niet onverschillig tegenoverstaan, maar integendeel, er door geboeid, haar met aandacht en care bejegenen. zij is een levensfilosofie van "wijzen-uit-begeerte-wijs-te-zijn, een wijsheid die zij niet alleen uit eigen ervaring putten, maar ook uit de ervaring van zovelen die generatie na generatie aan hen zijn voorafgegaan. ten leven. want dié wijsheid is vaste grond niet alleen voor het eigen leven, maar ook voor het leven van al wat hen omringt. zij is een weten én kunnen die niets toevalligs hebben, maar langzaam "in goeden grond" gegroeid zijn en gezien worden als vaste grond voor -binnen de ervaring van goede en kwade dagen- tóch geluk op aarde. het weten en het kunnen beleven van het verschil op aarde is voor de aarde een zegen.
2.2. nu is er in het verloop van de geschiedenis van de mensen op aarde in bepaalde mensen een geheime lijk wonder lijk bewust worden gekomen van een WIJSHEID bóven dié wijsheid, van een GROND bóven dién grond, van een verschil rijker, groter, méér dan het verschil: het VERSCHIL, Dat het verschil, als LICHT, niet alleen verheldert, maar, als KRACHT, ook bekrachtigt. met als gevolg van DIEN: dat zij de visie van de filosofen optilt tot de hoogte van het VISIOEN waarin "de aarde" en de aarde als on verdeeld één met "den HEMEL" verschijnen. zó dat het verschil, dit tijdens den loop van de geschiedenis te voorschijn kwam, "plots", "ter stond", gezien wordt als BEGIN en UITEINDE lijk gedragen door het VERSCHIL Dat in "den HEMEL" zijn oorsprong heeft. met het gevolg: dat onverschilligheid en on onverschilligheid in een heel ànder licht verschijnen, op de hoogte van 10 meter bóven den platten grond. in het LICHT dat "de HEMEL" erop werpt, krijgen zij een veel belangrijker betekenis in het leven der mensen op aarde. dit is: klaren zij op "sub specie aeternitatis"; hebben zij -als geesteshouding tegenover het VISIOEN van de on verdeelde éénheid van "aarde" en "HEMEL"- iets vandoen met afbreken of opbouwen van "eeuwig" leven, "eeuwig" geluk.
2.3. deze bewust wording in mensen is een gave van den Heiligen GEEST en komt tot stand door het her inneren door den Heiligen GEEST van "al wat Ik u heb gezegd". zij is de rijpe vrucht van de blijde boodschap door GODS WOORD, jezus CHRISTUS, in haar VOLHEID aan de mensen gebracht "toen de volheid der tijden gekomen was". door HEM aangeraakt worden, Hem aanraken, betekende "plots", "terstond", in de geschiedenis der mensen de grote "ommekeer", de grote veràndering.
"En al het volk zocht Hem
aanteraken; want er ging een kracht
van Hem uit, die allen genas".(Luc. 6/19).
die kracht is het VERSCHIL. jezus CHRISTUS is het VERSCHIL, Dat aan het bestaan zijn kleur geeft, het (anders zo) grijze plaatje van het bestaan op aarde met de kleuren van den regenboog kleurt. door HEM heeft het bestaan plots vollen zin, UITZICHT niettegenstaande de door den muur van den dood opgetrokken vermeende uitzichtsloosheid. HIJ verrijkt het hiér en nù met de weelde van het BEGIN en het UITEINDE, van "het eeuwig leven" als bron en toekomst. door HEM geraakt worden is wakker worden in het VISIOEN van het VERSCHIL, van "HEMEL" en "aarde"; HEM aanraken is, on onverschillig tegenover HEM, HEM zoeken en door de kracht die allen geneest, van gedaante verànderd worden.
3.1. on onverschilligheid resulteert in verànderd worden én verànderen. voor het VERSCHIL kiezen is het leven kiezen op de hoogte van 10 meter bóven den platten grond. leven dat door het VERSCHIL LEVEN, waarheid die door het VERSCHIL WAARHEID, weg die door het VERSCHIL WEG worden, kiezen. dit is: een verantwoord antwoord geven op het feit dat men geboren is, getogen wordt, en tot VOL wassen geroepen is.
3.2. zijn verantwoordelijkheid in het leven tegenover den SCHEPPER, zichzelf, de mensen en de dingen opnemen is in wezen on onverschilligheid uit en in het ZIEN en het DOEN van het verschil-uit-VERSCHIL tussen ja en neen. het ja-woord-antwoord bevestigt niet alleen dat dit verschil er is, maar ook dat positief erop antwoorden ten leven, negatief erop antwoorden ten dode is.
het geheim van dit (positief) antwoord ressorteert onder het GEHEIM van het VERSCHIL. HIJ is het positief antwoord in VOLHEID op de wijze van :"Niet Mijn wil geschiede, maar de Uwe.". Zijn antwoord beantwoordde VOL aan het Woord van den VADER, was het antwoord van het WOORD. uit der aard: "toont" het WOORD door wat HIJ zegde en deed het juiste antwoord aan de mensen; is het antwoord van een mens (uit Zijn VOLHEID) VOL als het op het antwoord van het WOORD gelijkt. er aan deelhebbend er aan deelneemt. een onschuldig on schuldig, on egaal antwoord is.
3.3. on onverschilligheid op GROND van het VERSCHIL bewerkt on schuld in een mens. het VERSCHIL "neemt de zonde van de wereld weg". óók de zonde van onverschilligheid, die in het LICHT van het VERSCHIL als zonde ontmaskert wordt. de vrijheid van een mens is niet zó dat hij onverschillig aan het VERSCHIL kan voorbijgaan. zij is onvrijblijvend vrij. in feite vrij vrij willig, dit is on willekeurig, het leven te kiezen. die leeft, is voor het leven verantwoordelijk: gehouden het leven te bevorderen, op GROND van het VERSCHIL van gedaante te verànderen. dit is: zó op aarde te leven als in den hemel.
4. het VERSCHIL is van "den HEMEL". on onverschilligheid tegenover het VERSCHIL is on onverschilligheid tegenover "den HEMEL", Die het leven van al wat en wie op aarde leeft, op de wijze van SCHEPPEN, VERLOSSEN, VOLTOOIEN tot een afglans van DIE in den hemel LEVEN maakt. zó dat on onverschilligheid op aarde on onverschilliheid tegenover "de aarde" en de aarde met al wat er op is, én tegenover "den HEMEL is". wat, in het LICHT van SCHEPPING, VERLOSSING en VOLTOOIING, op aarde zó als in den hemel leven inhoudt. Leven uit en in en met en door het LEVEN ("In wat bestond was Hij het leven."), het LICHT ("En het Leven was het licht der mensen;") en de KRACHT ("...want er ging een kracht van Hem uit die allen genas.") van het VERSCHIL. een alternatief voor VOLheid van leven is er niet.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
