|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
1. Er is de schepping: "de aarde" met de aarde waaruit, waarop en waarmee de mensen leven. in de mensen roept zij vragen op, die er op wijzen dat zij haar niet alleen om de kennis, maar ook om er naar te leven willen kennen.
- van waar komt zij?
- waar heen gaat zij?
- wat betekent zij voor ons en wat betekenen wij voor haar?
- hoe moeten wij met haar omgaan om als mens te kunnen leven?
het zijn fundamentele levensvragen, waarop de mensen een juist antwoord zoeken om het te hebben. om ervan te leven, want vragen sine qua non. vandaar de naar ónze wijze op ónze wijze doorheen de eeuwen on verpoosd on verdroten beoefende toeleg op de wijze van het loslaten van den geest (hart, intellect, verbeelding en ge heugen) op de materie. met als gevolg van dien: verbijstering, verbazing, ver- en bewondering, en een gefascineerd geboeid zijn door...wat stilaan langzaam en geleidelijk opduikt als het geheim in wat wij horen, zien en tasten, voelen, overdenken, verbeelden en ons herinneren.
2. de schepping heeft haar geheimen, die, hoezeer de mensen er ook het hoofd op breken, zich niet prijsgeven. want: hoezeer ook de mensen, door het succes van hun (zogezegd) "veroveren van de aarde" aangemoedigd, zijn gaan voelen, denken en fantaseren dat inderdaad vele (schijnbaar dan verschijnende) geheimen gedwongen worden zich te tonen, aan de oppervlakte te komen, niet alleen tóch er meer te voorschijn komen dan er opgelost worden, maar ook dat zelfs de opgeloste uiteindelijk, althans voor diegenen die, on doof eerlijk willen horen, on blind eerlijk willen zien en on verlamd eerlijk willen tasten, hun geheim in de diepte, hardnekkig "in het hart" bewaren.
dit historisch, blijkbaar in het hart van "de aarde" en de aarde ingeschapen, feit verbijstert het verstand en nodigt het uit er ŕnders over te gaan denken, het denken door overgave tot schouwen te laten worden. dit is: in het midden van het veld met beide voeten in de aarde, dien "goeden grond voor", schouwend in de diepten van den hemel, oren, ogen en vingers naar bóven, naar daar waar het méér te horen, te zien en te tasten is, te richten.
bóven is er méér. het méér: dat de GROND van de geheimen van "de aarde" en de aarde is; dat door de mensen, die op aarde zijn, alleen geheime lijk wonder lijk uit en in schouwen in de diepten van den hemel gehoord, gezien en getast kan worden. dit is in FEITE: uit en in her innering van GODS Heiligen GEEST GEHOORD, GEZIEN en GETAST.
het is de mensen "van goede wil", who care and are lucky, gegeven dit FEIT uit de hun gegeven en hen omringende dingen zélf "af te lezen", én in de SCHRIFT, de bevestiging door GOD Zélf ervan, te "lezen". wat betekent: dat de SCHEPPER van de geheimen van "de aarde" en de aarde Zélf die geheimen beminnelijk menslievend als didactisch materiaal ter "opvoeding" van de mensen de mensen ter beschikking heeft gesteld. zó dat die geheimen, ver van een probleem voor de mensen te vormen, integendeel de mensen willen OP trekken op de hoogte waar zij als mens kunnen VOL wassen: de hoogte van 10 meter bóven den platten grond. de geheimen richten den blik van de mensen who care and are lucky, die "luisteren", "naderen en scherper toekijken", "de vinger steken in", van beneden naar bóven, van de oppervlakte naar de diepte. naar het GEHEIM. dit is: de informatie-van-beneden wordt geheime lijk wonder lijk in het verborgene verrijkt, vergroot, verméérd met informatie-van-bóven...op de wijze van uit en in her innering van den Heiligen GEEST het "verschijnen" van, ener- en anderzijds, maar samengeworpen, verzameld, de dichterlijkheid der dingen en van GODS Woord in het woord van "de profeten", "de leerlingen" en hun leerlingen. dit is: op de wijze van "Mijn Geest in u".
3.1. Ezechiël is een wonderlijke figuur: een dichterlijke profeet, een profetische dichter. een man van visioenen van het VISIOEN. wat zijn belevenissen met het volk in ballingschap betreft 2.600 jaar oud, en tóch sprankelend nieuw op de wijze van het dichter lijk openbaren van de dichterlijke werkelijkheid van het bestaan van al wat op aarde uit en in "den HEMEL" leeft.
"Dan geef Ik u een nieuw hart en stort
een nieuwe geest in uw binnenste,
verwijder het stenen hart uit uw lichaam
en geef u een hart van vlees.
Mijn geest zal Ik in uw binnenste uitstorten
en maken dat gij naar Mijn wetten leeft en Mijn
geboden nauwkeurig onderhoudt."(36/26-27).
3.2. "Mijn Geest in u" is het hoogste en diepste, langste en breedste geluk dat een mens op aarde kan toevallen. het valt hem toe in den vorm van: dat "de aarde" in hem (het stenen hart) door "den HEMEL" tot een opgeHEMELd hart, een naar ONS beeld en gelijkenis, met den GEEST van GOD begeest hart van vlees van gedaante verŕnderd wordt. geloofsgeheim, dat in een mens opheldert dŕt en hoé het geheim van "de aarde" in hem door het FEIT van Mijn GEEST in u on verdeeld één is met het GEHEIM van "den HEMEL". met als gevolg van DIEN: dŕt en hoé al wat "aards" op aarde geschiedt, BEGIN en UITEINDE lijk "HEMELs" zó als in den hemel kan geschieden als de mensen -hiér door het volk vertegenwoordigd-
"naar Mijn wetten leven,
Mijn geboden nauwkeurig onderhouden".
- "Mijn wetten" zijn de grondwetten van de schepping zó als zij is: een SCHEPPING van GOD den VADER SCHEPPER van "de aarde" en de aarde met al wat en wie er op is. de GEEST van GOD "dringt er -in het verborgene- op aan" de ogen te openen voor het dichterlijke der dingen, den glans van den SCHEPPER die over ze ligt, zó dat zij ze niet alleen zouden zien als werk van Zijn handen, maar ze ook zouden respecteren, waarderen en dien glans in ze bewarend bewerken. dit is:
- "Mijn geboden nauwkeurig onderhouden". wat inhoudt: dat Mijn GEEST, doordat HIJ het stenen (on gevoelig, on verstandig, on met verbeelding begaafd, on voor her innering open) hart door een hart van vlees (van een mens zó als hij OORSPRONG lijk is) vervangt, die dichterlijkheid niet alleen doet zien, maar ook doen (in gelijkenissen-uit-gelijkenis uitspreken, op nieuw scheppen). d.w.z.: op aarde zien en doen zó als in den hemel.
3.3. "Mijn GEEST in u" bewerkt het wonder van de "verrijzenis" van de talrijke over de gehele uitgestrektheid van het dal verspreid liggende dorre beenderen, dat ezechiël visionair in 37/1-14 oproept.
Ik profeteerde, zoals mij bevolen was. En
terwijl ik profeteerde, hoorde ik een geluid;
er ontstond een gedruis doordat de beenderen
zich naar elkaar toe bewogen, het ene been
naar het andere. En terwijl ik toekeek,
kwamen er spieren op en vlees en trok er een
huid over heen; maar nog waren ze levenloos.
Toen sprak Hij tot mij: Gij moet tot de geest
profeteren. Profeteer, mensenkind, en zeg tot
de geest: Zo spreekt Jahweh, de Heer! Kom, o
geest, van de vier windstreken en blaas in
deze doden, opdat zij levend worden!"(7-9).
dit is het in de SCHRIFT door "de profeten" schitterend dichterlijk gedichte geheim van het historisch FEIT dŕt en hoé Mijn GEEST u tot leven wekt, later door "de leerlingen" via sint-paulus op nieuw verwoord in "Het is de Geest die levend maakt.". het GEHEIM van GODS GEEST, Die in den hemel is, is en blijft het geheim van het "een levend wezen" worden der mensen op aarde.
3.4. er is door ezechiël nog meer, een nog wonder lijker "Godsspraak van Jahweh" gezegd.
"Ik ga een geest in u brengen, zodat gij
weer levend wordt...Zo zult gij erkennen
dat Ik Jahweh ben!"(37/5-6).
wat in de mensen gebeurt, is niet het werk van de mensen, maar van GOD. met als gevolg van DIEN: dat het op de eerste plaats niet de mensen, maar GOD verheerlijkt.
"Zeg derhalve tot het huis van Israël:
Zo spreekt Jahweh, de Heer! Ik doe het
niet om uwentwil, maar omwille van
Mijn heilige Naam, die gij ontwijd hebt
bij de volkeren waar gij gekomen zijt."(36/22).
dit is het geheim van GODS eerstigheid. het moet de mensen waarschuwen en behoeden voor zelfgenoegzaamheid.
4.1. zelfgenoegzaamheid. het woord zegt het voor die naderen en scherper toekijken, zelf: de zelfgenoegzamen hebben genoeg aan zichzelf. de dwaasheid van een dergelijke geestesgesteldheid wordt doorheen de hele SCHRIFT ten toon gesteld en gelaakt. het is de dwaasheid van "den bozen geest", die van in den beginne de mensen wil verleiden "aan God gelijk te zijn". en uit der aard de dwaasheid van den "bozen" geest, die van "den bozen geest" is.
zelfgenoegzaamheid verleidt de mensen "den HEMEL" te vergeten, hun leven zélf eigenzinnig, eigenwijs, zelfstandig te bepalen en den hun gegeven tuin op eigen krachten, autonoom, naar (eigen) willekeur te bewerken. het is de altijd oude en altijd nieuwe zonde van den "bozen" geest in de mensen tegen de deugd van "Mijn GEEST in u", den "goeden" geest in ze. de zonde van on gehoorzaamheid aan "Mijn wetten en Mijn geboden".
4.2. zelfgenoegzaamheid is een teken van verdwazing uit en in weigering en uit der aard verlies van "Mijn GEEST". de bóven uitsluitende blik naar beneden verengt het bestaan tot eenzame en uit der aard hoe uiterlijk succesvol ook tóch innerlijk onvruchtbare "aarde". geloofsgeheim. want die geloven weten uit en in her innering door den Heiligen GEEST van "al wat Ik u heb gezegd", zij het ook in het verborgene, in den GROND van het hart, dat mensen "zonder Mij", zonder het LICHT en de KRACHT van bóven, hier beneden niets waarachtigs, GOD en mens waardigs en waardevols kunnen.
de kern van de zaak is: geloof. dit is: die geheime lijke wonder lijke vreemde welwillendheid tegenover en tedere toegankelijkheid voor "al wat Ik u heb gezegd", voor het her inneren van den Heiligen GEEST op de wijze van "Mijn GEEST in u". dit is: de GEEST van GOD, Die "aarde" en "HEMEL" samenwerpt, en uit dér aard de mensen leert en helpt: scheppen op de wijze van met den VADER SCHEPPER meescheppen; verlossen op de wijze van met den ZOON VERLOSSER meeverlossen; VOLtooien op de wijze van met den heiligen GEEST VOLTOOIER meeVOLtooien. deze samengenoegzaamheid GRONDT het reëel genoegen van vrijheid, vreugde en vrede op aarde zó als in den hemel.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
