|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
1.1. Het scheppingsverhaal vertelt dichterlijk dàt adam onder alle schepselen geen -door hem in den grond van het hart verlangde- "gelijke" met hem vond en Jahweh God hem die, omdat Hij vond dat "het niet goed voor de mens was alleen te zijn", op de zesde dag, de allerlaatste van Zijn scheppen, uiteindelijk bezorgde op de wijze van
"...nam Hij een van zijn ribben en
zette er vlees voor in de plaats.
Dan bouwde Jahweh God een vrouw uit de rib
die Hij van de mens had genomen, en
leidde haar tot de mens."(Gen. 21-22).
die "zag" ter stond niet alleen hoe zij van alle andere schepselen verschilde, maar ook dàt en hoé zij diegene was die hij zo hartsgrondig verlangde...om "niet alleen te zijn". en dat sprak hij enthousiast uit:
"Toen sprak de mens: Deze is eindelijk
been van mijn gebeente en vlees van mijn
vlees. Mannin zal zij heten omdat zij van
de mens is genomen."(23).
de vrouw is "van de mens", en krijgt -doordat de mens besefte dat zij de identiteit van een mens had- een heel anderen naam dan die hij aan de andere schepselen gaf. zij is zó als de mens een mens: door en door gebeente van zijn gebeente en vlees van zijn vlees. met als gevolg van dien:
"Daarom verlaat de man zijn vader en
moeder en hecht zich geheel aan zijn vrouw;
zij worden één vlees."(24).
dit "verhaal" suggereert poëtisch op schitterende wijze dàt en hoé man en vrouw "bij elkaar passen"; dàt en hoé zij samen horen en Jahweh God uit dér aard het "alleen zijn" van "de mens" op aarde wegneemt. "man" en "mannin" zijn één vlees: één uit en in éénheid van/met lichaam en hart en verstand en ziel en al hun krachten. hun geheim is het GEHEIM van den de mensen beminnelijk lievenden GOD den VADER SCHEPPER; het geheim van liefde uit en in de LIEFDE.
"Man en vrouw schiep Hij hen;"(1/27);
"En God zag dat alles wat Hij gemaakt had,
zeer goed was."(1/3).
zó dat Zijn werk op den zevenden dag voltooid was en Hij kon gaan rusten.(2/1-2).
het geheim van -op GROND van liefde uit en in de LIEFDE- één vlees zijn is het geheim van de liefde: van -op ONS gelijkend- explosie van liefde, door Jahweh God gearticuleerd als:
"Weest vruchtbaar en vermenigvuldigt u.
Bevolkt de aarde en onderwerpt haar."(1/28).
het één vlees zijn draagt ingeschapen in zich het "zich vermenigvuldigen, de aarde bevolken", en "openbaart" uit der aard het wezen van het ouderschap.
1.2. man en vrouw dragen in zich het vader en moeder zijn. de onderlinge liefde deint uit tot het "krijgen" van en liefde tot het kind; doet halsreiken naar VOLtooiing.
vader en moeder zijn is de VOLtooiing van man en vrouw zijn op de wijze van vader en moeder zijn. het kind is geen "toemaat", maar het hoor-, zicht- en tastbaar teken van de VOLtooiing van het één vlees zijn. met alle gevolgen van Dien: het samen zijn en blijven. het wezen van de liefde van man en vrouw voor elkaar, versterkt door hun liefde voor het kind, is: dat zij, op GROND van liefde uit en in LIEFDE zijn, niet gescheiden kan worden.
"Wat God verenigd heeft,
zal een mens niet scheiden.".
het geheim van ouder -reëel vader en reëel moeder- zijn is BEGIN en UITEINDE lijk het GEHEIM van de on scheidbare LIEFDE tussen VADER, ZOON en GEEST. de geest van de lichaamlijke, hart en verstand en ziel en alle krachten lijke éénheid van vader en moeder en kind is in wezen de "goede" geest, die van GODS Heiligen GEEST, Die in den hemel is, is. dit is: het geheim van de ouders is: de wijze waarop zij zó als in den hemel op aarde zijn.
1.3. zij kiemen en wassen VOL op de wijze van een sacrament: zijn een hoor-, zicht- en tastbaar teken op aarde van de genade van GOD, Die in den hemel is; op aarde zó als in den hemel. hoe en wat het voelen en denken en fantaseren van de tijdjes in den tijd er ook over voelen, denken en fantaseren; hoe en wat het doen en zeggen van de tijdjes in den tijd ook doen en zeggen.
2.1. dit tijdje in den tijd bemoeit zich frenetiek onder het mom van "in dienst van de mensen" het ouder zijn op aarde van GODS GEEST, Die in den hemel is, los te maken. het te "bevrijden", vrij zinnig, eigen wijs en zelfstandig nuttig te maken op de wijze van het te gronden op een vrijzinnig, eigenwijs en zelfstandig weten en kunnen. zo dat al dat leeft in handen dreigt te vallen van met hun "successen" snoevende "wetenschappers" en "technici", die denken àlles te kunnen weten en àlles te mogen kunnen. zij zijn zó doof en blind en verlamd dat zij horen noch zien noch tasten vóór welke "beproeving" zij zijn gesteld. de beproeving der gehoorzaamheid niet alleen aan de wetten der schepping, maar ook, en allereerst, aan de WET van den SCHEPPER ervan. men doet -evenmin als met de woorden- niet al wat men wil met het leven van al wat BEGIN en UITEINDE lijk leeft. dié "wetenschappers" en dié "technici" zijn hiér en nù al, zij het geheime lijk wonder lijk, in het verborgene, op UW woord, gewogen en te licht bevonden, omdat niet alleen het verleden, het hiér en nù, maar ook de toekomst niét -zo als zij denken- in hun handen, maar in GODS dàt leven scheppende, verlossende en VOLtooiende hand liggen. laat GOD als on verdringbare MEESTER van al dat leeft, in zijn ondoorpeilbare lankmoedigheid "op Zich wachten", "houdt Hij zich als dood", de verrassing van Zijn verschijnen en toeslaan zal op de wijze van de tien plagen des te feller en schrijnender zijn.
het geluk van de mensen is uiteindelijk de rijpe vrucht van dankbaarheid. wat de stillen, in de stilte in stilte stil, al lang wisten, en nog weten, en zullen weten tot het einde der aarde. het geluk kiemt en wast VOL uit en in een in het midden van het veld schouwen in de diepten van den hemel; in mensen die op aarde geheime lijk wonder lijk "den hemel open zien", en uit dér aard, diepst verwonderd én hoogst bewonderend, het wonder van het leven schouwen zó als het zó als in den hemel op aarde is: een "schitterende" vonk van het LEVEN, explosie van de LIEFDE, Die in den hemel is. dit VISIOEN is de natuur lijke plaats van het leven van al dat leeft op aarde.
2.2. in het brein van dié "wetenschapers" en dié "technici" worden vader en moeder vermalen tot een louter materiële brei van zaad- en eicellen: tot biologischen vader en biologische moeder, whatever those words then may mean. met het woord, hun naam, wordt hun identiteit als afval voor de zwijnen vóór de zwijnen gegooid. en er zijn geen verloren zonen en dochters meer. alleen nog "vermaledijde vaders en moeders"...tot nut en in dienst van de mensen. de verloren zonen en verloren dochters zijn nù: die -liefdeloos uit liefdeloosheid, "den HEMEL" tergend hemeltergend- "levende wezens" aborteren, "invriezen" om de "wetenschap" en de "techniek" te dienen, of ze als "overtollig" gewoon op den vuilnisbelt gooien en zó doend geweten loos, de "beproeving" waarmee zij door het geheim mens geconfronteerd worden negerend, uit en in weten wetens en uit en in kunnen willens handelen. als ethisch "den mens makende" smaakmakers, whatever the words human being then may mean, de plak zwaaien.
hun drama is:
- dat zij het voorrecht van "namen geven", dit is "identificeren", zó als het in Gen. 2/120 "geschreven staat", hebben geperverteerd door het ook te gaan toepassen op den mens en zó doende de "identiteit" van den "naar ONS beeld en gelijkenis geschapen" mens hebben misvormd;
- dat zij het "heersen" (zie Gen. 1/28) geperverteerd hebben tot "veroveren van de aarde", dit is: het zich eigenmachtig toeëigenen van de schepping van GOD;
- dat zij "de zevende dag" hebben vernederd tot den dag van oeverloos gepraat, van een zondvloed van woorden, woorden, woorden die op elkaar afschampen en elke kracht van "namen", die de GROND zijn om tot een reëel gesprek te komen, verloren hebben. van een dag van "rust", die de natuur lijke plaats is om GOD te gedenken en zich te bezinnen over de eigen identiteit, vernederd tot een dag van werken aan ziel loos eigen "werk" tot eigen "nut". waarin begrepen: de eigen kijk op vader en moeder zijn, die GODS kijk geëmancipeerd dwaas aan de laarzen lapt.
2.3. een vreemde ont slaving, want in feite ver slaving van zichzelf aan zichzelf. een vreemde vrijheid die zich bindt aan de gevoeligheden der tijdjes in den tijd en uit der aard slachtoffer wordt van wisselvalligheden, willekeurigheden, verdeeldheid en versnippering. een vrijheid met ongehoorde pretenties.
zó de pretentie der waarachtigheid, mens waardigheid en waarde der manipulaties van de natuur. de natuur "manipuleert" zichzelf zichzelf volgend. dit is: zij past zich wette lijk wettig aan haar ingeschapen wetten gehoorzamend on willekeurig aan haar omstandigheden aan op de wijze van den graankorrel in goeden grond: als de volheid van zijn tijd gekomen is, organisch, van binnen uit, uit zijn natuur kiemen, geduldig eerst groene halm, daarna aar, en daarna aar vol rijp graan wordend. dàt is een andere "manipulatie" dan de opgezette, op experimenteren gegronde en geconstrueerde manipulatie van het verstand en de fantasie. dié is in wezen een wijze van geweld doen aan, van verkrachting van het organisch worden, zijn en blijven. lijken de resultaten dezelfde, in werkelijkheid is er een immens verschil: het verschil tussen natuur lijk en technisch, tussen gehoorzaamheid aan de innerlijke wet van zijn wezen en "gehoorzaamheid" aan de technische ingrepen op die natuur. met als gevolg van dien: dat wat als een "verovering", een "overwinning" (op ontvangenis en geboorte, lijden en dood) wordt gedacht en uitgesproken en geprezen, in werkelijkheid een nederlaag is vanwege den mens en een vernedering van het werk van GODS handen...doordat het geloof in en het vertrouwen op het -hoe zij zich ook manifesteert- OORSPRONG lijk fundamenteel "goed" zijn van Zijn schepping. want dit "scheppen" is geen mee scheppen, dit "verlossen" geen mee verlossen, dit "voltooien" geen mee voltooien omdat zij niet in den "goeden" geest, die van den Heiligen GEEST is, plaats grijpen.
manipuleren is de eigen hand in de wielen van GODS hand steken op grond van de "idee", in feite de "fantasie", dat men het beter weet dan GOD, en beter met de mensen voorheeft. men "verbetert" het ontvangen en geboren worden; "verbetert" de onvermijdelijkheid van (het op pijn toegespitste) lichaamlijk en geestlijk lijden; "verbetert" de onvermijdelijkheid van den dood. wat er (geheime lijk uit GODS GEHEIM) wonder lijk is in ontvangenis en geboorte, zelfs in lijden en dood, wordt ont wonderd en tot pure materialiteit gedegradeerd. zó dat geloof in, vertrouwen op en overgave aan het geheim dat achter de "feiten" ligt, verduisterd en als on zin afgedaan wordt. wat betekent: dat aan den mens alle hoop ontnomen en zijn liefde als projectie, "vromen wens" (wishful thinking) bespot en belachelijk gemaakt wordt. met als gevolg van dien: vereenzaming, verlorenheid, diep innerlijk on geluk, zo niet wanhoop, verwildering. wat wilde fertilisatie, wilde abortus, wilde euthanasie schrijnend bewijzen. in casu verwildering van het "schitterend als de zon en wit als sneeuwen" vader en moeder en samen ouders zijn.
3. geloven in en vertrouwen op en overgave aan de LIEFDE, Die in den hemel is en op aarde de liefde schept die het verdriet om kinderloos zijn, de pijn van lijden en den neerdrukkenden angst om den dood overwint. want GOD ZIET die kinderloosheid, dat lijden en dien dood ànders dan de mensen dat -al zouden zij het willen- kunnen, gewoon omdat HIJ als de ANDERE wezen lijk ANDERS is. dit is: groter dan ons hart, ons beter kent dan wij onszelf kennen, voor ons beter zorgt dan wij -al zouden wij dat willen- dat kunnen. geloofsgeheim. geheim dat den mens in kwade dagen overeind houdt door hem de goede als compensatie te schenken. meer nog: door de kwade dagen voor hem geheime lijk wonder lijk, op UW woord en in het verborgene, tot "goede" om te keren.
het geloofsgeheim draagt die geloven en helpt hen in deze in levensangst aanjagen gespecialiseeerde wereld gewoon voort te doen. gewoon vader en moeder te zijn, en samen ouders. en samen vader en moeder en kind/kinderen. samen gezin: uit en in op de LIEFDE geGRONDe liefde on verdeelde éénheid, één vlees: vadermoederkind/eren uit en in den "goeden" geest, die van den Heiligen GEEST is.
zij "praten" niet, hoeven dàn niets "uit te praten". zij horen, zien en tasten, voelen, denken over, ver beelden, doen en dichten binnen het VISIOEN van de on verdeelde éénheid van "HEMEL" en "aarde" samengeworpen, verzameld, de essentie, den GROND van hun leven als "één vlees", als door GOD beADEMde "levende wezens". dit is: door "den HEMEL" "sacramenteel" geïnspireerd en geholpen op aarde zó als in den hemel.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
