|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
1.1. Licht doet leven. de dingen komen te voorschijn in het licht. in volstrekte duisternis is het alsof zij er niet zijn; maar als het licht opgaat, verschijnen zij en tonen dàt zij er zijn.
de sterren zijn licht. de zon is licht en geeft licht aan de aarde op de wijze van dag. als er dag is, zijn de dingen onder de zon te zien, en uit der aard te kennen en te bewerken zonder dat er daarvoor kunstlicht nodig is. de zon is de grootste, meest betrouwbare, bij het reilen en zeilen van het geschieden der schepping als vanzelf betrokken en er hard aan werkend. zij daagt uit tot de ogen openen om te zien en meer nog "eens te kijken naar hoe...". althans die zien, die de ogen open doen om te kijken.
1.2. zien is een wonder. niet zien is zonder wonder zijn. mógen kunnen zien en dit zien tot kijken vermeerderen, is dat niet mógen kunnen leven? is dat niet onder de dingen bij de dingen zijn, met ze samen bestaan en dat bestaan mógen kunnen be leven?
zien is ontwaken, wakker worden en met de ogen open open gaan, in beweging komen. want die ziet, kan bewegen, kan zonder zich te stoten en te kwetsen hierheen en daarheen, het bed uit, de keuken in, ramen en deuren openen om het huis te verluchten, de dingen aanraken en ze laten doen waarvoor zij er zijn. zien is het begin van het bewerken van den tuin en het bewoonbaar maken en bewonen van de aarde. het is een hoogst kostbaar geschenk van den Pottenbakker. hoe goed moet Hij zien en zijn zien doen werken, en uit der aard weten hoe nodig het is dat zijn potten zouden zien opdat zij zó als Hij hun werk zouden kunnen doen. dit is: zó als de Pottenbakker potten bakt opdat zij potten zouden zijn en zich als potten gedragen, op hun beurt zouden kunnen en willen scheppen. dit is: dingen uit de duisternis in het licht te voorschijn halen.
2.1. zó gezien is zien een kostbaar geschenk aan de mensen om het te gebruiken op de wijze van het tot kijken te vermeerderen en dit kijken te vermeerderen tot kennen en kunnen: de aarde bewarend bewerken, bewoonbaar maken en bewonen.
zien is een opdracht. het is geen louter decoratief element onder de elementen op aarde, maar een uitdaging de aarde van gedaante te veranderen op de wijze van al wat er onder de zon op is, ten dienste te stellen van al wie er onder de zon op is.
als de ogen van een mens open gaan, en als hij dit open gaan verrijkt, vergroot, vermeert met eens kijken hoe de dingen zich aan hem voordoen en hem oproepen er de handen aan te slaan, komt hij in beweging, in actie, gaat hij aan het werk. dit is: ze lerend kennen verrijkt, vergroot, vermeert hij die kennis tot kunnen: tot ze om vormen en ze gebruiken ten leven. een heel gewoon, natuurlijk verschijnsel onder de zon op aarde, dat uit der aard al van zodra de eerste mensen er waren, ook verschenen is. kennen bleek en blijkt een weten te zijn dat kunnen bevordert en tot wetend wetens en willend willens leven leidt.
2.2. uit en in zien en kijken naar bewegen kennen en kunnen vooruit, gaan zij vooruit. en wel op de wijze van: dat het voorafgaand kennen en kunnen het volgend kennen en kunnen vermeert. vooruitgang is geen toeval, maar blijkt de mensen als inherent aan het geheim van de dynamiek van hun leven gewoon natuur lijk toe te vallen. leven op aarde, onder de zon, is van de aarde onder de zon uitgaand vooruitgaan. stilstand is dood; is niet meer leven. niet meer zien, niet meer kijken, niet meer kennen en kunnen. verduisteren, niet meer onder de zon zijn, buiten het VISIOEN van de on verdeelde éénheid van "aarde" en "HEMEL". want er is méér onder de zon.
"In wat bestond was Hij het leven,
en het Leven was het licht der mensen;
het Licht schijnt in de duisternis,..."(Joh. 1/4-5).
3.1. er is een àndere duisternis, een ànder LICHT. en uit dér aard een ànder, tweede, VISIOEN lijk zien, een ànder, tweede, VISIOEN lijk eens kijken naar hoe..., een ànder, tweede, VISIOEN lijk weten en kunnen en leven.
"In geestverrukking voerde hij
(één van de zeven engelen)
mij weg op een grote en hoge berg. En hij
toonde mij de heilige Stad, Jeruzalem,
neerdalend van God uit de hemel."(Openb. 21/10).
johannes "zag" -op zijn mystieke wijze- GODS STAD, "het Rijk der hemelen", op aarde. hij bevestigt geheime lijk wonder lijk: dat de VADER SCHEPPER scheppend, de ZOON VERLOSSER verlossend, en de Heilige GEEST VOLTOOIER VOLtooiend, dit is naar HUN wijze op HUN wijze, hiér zijn, onder ons voor ons op aarde. hoe dit FEIT ook door de "moderne" mens gecontesteerd wordt doordat hij beweert dat er maar één wereld is, de materiële, de platte grond, en uit der aard GOD als STICHTER en BEGELEIDER van de geschiedenis onder ons heeft uitgeschakeld om alles zelf te denken en te doen, tóch, tóch is dit een fatale vergissing: het ondergraven van het werkelijk VOLLE leven van de mensen, én hun echt geluk. hun geluk, zó als het door ontelbare mensen vroeger beleefd en ervaren en "opgetekend" werd, en door ontelbaren ook hiér en nù nog wordt ervaren en beleefd en "opgetekend" wordt.
3.2. het LICHT van GODS stad onder ons, civitas Dei, "het nieuwe Jeruzalem", is jezus CHRISTUS, GOD de ZOON VERLOSSER, "het Lam", schrijft johannes.
"...en het Lam is haar lamp."(Openb. 21/23.
hoezeer ook dit vandaag door de materieel rationeel liberaal en individualistisch ingestelde en uit der aard on mystieke mensen wordt gecontesteerd, tóch, tóch is dit feit een alle -zo pijnlijk tijd lijk en uit der aard zo vaag en vergankelijk- voelen en denken en fantaseren van die mensen door felle tegenstelling tot duisternis doemend FEIT, een feit, op de wijze van geloofsgeheim. een geheim dat wezen lijk waar lijk rijker, groter, méér is dan het geheim van "de aarde" en de aarde met al wat en wie er op is. een geheim dat in/aan mensen "van goede wil", van "goeden" geest, van vreemde welwillendheid tegenover en tedere toegankelijkheid voor, door den Heiligen GEEST van den VADER en den ZOON door alle tijden heen en op altijd de zélfde wijze on verpoosd on verdroten her innerd wordt.
"de lamp" is het LICHT van het geloof. geen mens afzonderlijk en geen mensen samen zullen dit LICHT doven. de Heilige GEEST blijft blijvend heri, hodie et in saecula saeculorum be- en verLICHTen dàt en hoé en waarom CHRISTUS er heri en hodie en -in saecula saeculorum- semper IS...op de wijze van "op aarde zó als in de hemel". de wijze die Hij zelf in zijn gebed tot den VADER bevestigd heeft, en die óns te denken, biddend te overdenken, en uit en in het her inneren van den Heiligen GEEST te verstaan geeft.
bidden is en blijft de hoogste en diepste, langste en breedste "methode" voor, de kortste rechte weg naar het VISIOEN van het GEHEIM van GODS intens aandachtige creatieve verlossende en VOLtooiende aanwezigheid onder ons op aarde. want het gebed is de heerlijkste wijze van met het hart bij GOD zijn, van GOD op aarde ZIEN als voorbereiding op ons HEM ZIEN zó als in den hemel.
AMEN. amen, en daarmee uit.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
