|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
1.1. GOD is "in den hemel". dàt heeft jezus CHRISTUS in Zijn voorbeeld van gebed: "Onze Vader, Die in de hemel zijt..." bevestigd. Hij kon het, als ZOON van den VADER, weten, en Hij heeft het ook gezegd. Hij heeft aan dit zeggen het statuut gegeven van "al wat Ik u heb gezegd" en het door "de leerlingen" uit en in her innering ervan door den Heiligen GEEST uit dér aard met gezag laten optekenen.
GOD IS de hemel, het GEHEIM van den hemel, en uit dér aard is "de hemel" de natuurlijke plaats van GOD. GOD is, als GEHEIM, bóven, en dàt FEIT bevestigt: dat HIJ niét "de aarde" is; dat de aarde ónder is en dat de mensen, die er op zijn, uit dér aard, indien zij GOD willen horen, zien en tasten, "oren, ogen en handen naar bóven moeten richten". dit is: dat zij, meer dan "aards" voelend, denkend of fantaserend, "hemels" geheime lijk wonder lijk luisterend, kijkend naar en met de vingers voelend moeten geloven. GOD is, GEHEIM zijnde en blijvend, niet te horen, te zien en te tasten. Zijn bestaan moet geloofd worden omdat HIJ GEEST is, VOLHEID van LIEFDE. en dàt is precies wat jezus CHRISTUS geheime lijk wonder lijk de mensen "toonde" en "vertelde" opdat zij niet zouden "vergeten" dat Zijn en onze VADER eerst gewoon "in de hemel is". al heeft HIJ "tot ons gesproken".
"Nadat God eertijds vele malen en op
velerlei wijzen tot de Vaders gesproken
heeft door de profeten, heeft Hij aan
het einde dezer dagen tot ons gesproken
door de Zoon, Die Hij heeft gesteld tot
erfgenaam van Zijn bezit en door Wie Hij de
wereld gemaakt heeft."(Hebr. 1/1-2).
1.2. in den hemel zijnd en blijvend, sprak GOD de schepping uit: "de aarde" met de aarde. "de aarde" is "aarde"; de aarde is "op aarde". onder den hemel. een wonder; een geheim uit en in het GEHEIM van GOD. mensen bijten hun verstand erop stuk, kunnen hun gevoel niet erin passen, moeten zich neerleggen bij de on macht van hun verbeelding, laat staan hun fantasie.
maar, en tóch, en zie: daar zijn doordat GOD de aarde heeft geschapen, "op aarde" tekens, "sporen" van HEM, die de mensen naar hun wijze op hun wijze kunnen horen, zien en tasten. het is de logica zelf: als het werk van een mens "sporen" nalaat die naar dien mens verwijzen, waarom dan niet het werk van GOD, al moet dan geloofd worden dat HIJ de SCHEPPER is.
een mens komt die "sporen" op het spoor als hij -vreemd welwillend ertegenover en teder toegankelijk ervoor- zijn horen tot luisteren naar, zijn zien tot naderen en scherper toekijken, tot eens kijken hoe..., zijn tasten tot den vinger steken in vergroot, verméért. dàn komt hij ertoe niet alleen het wonder der schepping te zien, maar ook op UW woord wonderen te doen. dit is: uit en in GODS eerstig contacteren en in relatie treden GOD tweedig te contacteren en met HEM in relatie te treden.
2.1. GOD heeft en blijft in contact met zijn schepping, bouwt van in den hemel een relatie met de mensen op aarde op. in lucas' verhaal van "de Boodschap" heeft dat plaats op de wijze van:
"In de zesde maand werd de engel Gabriël
door God naar een stad van Galilea gezonden,
Nazareth genaamd, tot een maagd die verloofd
was aan een man, die Jozef heette en uit het
huis van David was; de naam van de maagd
was Maria."(Luc. 1/26-27).
hiér is aangegeven: "de HEMEL" (de boodschapper van GOD), en "de aarde" (maria, nazareth, jozef). GOD (Die GEEST is) "bemiddelt" tussen HEM en de mensen op aarde (die "aarde" zijn) via een engel (die geest is van den GEEST). het contact tussen Die in den hemel is en die op aarde zijn, gebeurt geest lijk. in feite in het verborgene.
2.2. uit dér aard is de relatie van GOD met de mensen op aarde een geloofsgeheim. het is niet in mens lijke categorieën te ervaren en uittedrukken; het ontsnapt aan wat van "de aarde" is, omdat het wezen lijk van den hemel is. wel heeft GOD Zijn relatie door door den Heiligen GEEST geïnspireerde en uit dér aard "geest" lijke mensen naar de wijze op de wijze van de mensen laten "optekenen" door de vertellers, de dichters, de wijzen en de profeten in het eerste, en door "de leerlingen" in het tweede BOEK. BOEKEN, Die op hùn wijze, geheime lijk wonder lijk, in het verborgene, het spreken van GOD tot de mensen articuleren en Zijn contact, relatie met hen -zij het geloofsgeheime lijk- hoé dan ook hoedanook bevestigen. met als gevolg van Dien: dat die in GOD geloven als vanzelf geloven dat HIJ met ze in relatie staat en zij wederzijds met HEM in relatie kunnen komen, zijn en blijven; dat de engel, als geest die van den Heiligen GEEST is, "op HEM gelijkt" en HEM vertegenwoordigt, er even daadwerkelijk als de GEEST onder ons voor ons op aarde is. wat lucas op zijn specifieke wijze op vele plaatsen "vermeldt", en dus accentueert. onder andere in zijn verhaal van "de Boodschap".
3.1. het is een vreemd verhaal. een dichterlijk verhaal, dat de "feiten" op de hoogte van 10 meter bóven den platten grond tilt. voor die zijn tekst "bidt", dit is in den Heilige GEEST gelovend gelovig "leest", vreemd welwillend en teder toegankelijk zich ervoor open stelt, herhaalde lijk erover nadenkt en den Heiligen GEEST om Zijn bijstand vraagt, "gaat het open als een gouden roos", "schittert het als de zon en is het wit als sneeuw". dit is: ver taalt het en be tekent het de ons verbijsterende verbazende wonder lijk boeiende werkelijkheid van het creatief contact van GOD met de mensen via den engel. "...leert hij ons door de boodschap van de engel de menswording van Christus, Uw Zoon kennen" (gebed van het Angelus).
voor die gelooft, en uit dér aard door die "blijde boodschap" hoogst verblijdt wordt, is er hiér geen hocus-pocus, geen sinter-klaasgeloof, geen fabeltje, geen mythe. hiér is er werkelijkheid, die GRONDt in de versie van maria zelf, en die voor wie "goed" leest, in de poëzie van de tekst zelf wordt bevestigd. de dichterlijkheid van den tekst, dit wonder lijk op elkaar inspelen van letter en geest en GEEST, doet een beroep op dichterlijken: op mensen wier hart en intellect en verbeelding bekwaam zijn zich van den platten grond tot hoog er bóven te verheffen. bekwaam zijn tot in GOD geloven én in Zijn wijze van Zich met de mensen te relateren. mensen, onder wie maria het voor- en toonbeeld bij uitstek is.
"Nu sprak Maria: mij geschiede naar uw woord.
En de engel ging van haar heen."(38)
de "boodschap" was geslaagd; de engel had zijn taak volbracht.
3.2. dat betekent dat GOD maria geestlijk vertelde, bewust maakte van: dat wat zij ontvangen had, "ontvangen was van de Heilige Geest":
"De Heilige Geest zal op u neerdalen en de
kracht van de Allerhoogste zal u overschaduwen;
daarom ook zal wat uit u wordt geboren,
heilig zijn en de Zoon van God worden
genoemd."(35).
zij wist het, én zij wilde het. haar reactie was GOD lijk in een mens. zij trad, als zich de dienstmaagd van den HEER wetend én zich zó willend, wetend wetens en willend willens in de haar aangeboden relatie vrij, en vrolijk, en te vreden binnen, en werd uit dér aard, na de VOLHEID van den ZOON, voor de mensen, die op aarde zijn, het waarste, meest "goede" en schoonste voorbeeld van op aarde zó als in den hemel.
zij keert door haar perfecte respons op de uitnodiging van den VADER de aardse moeder van den ZOON te worden, de leuze van lucifer om in "Ik zal dienen.". wij kunnen nauwelijks de VOLheid van dit antwoord en de daad die het vervulde inschatten; velen kunnen nauwelijks -vooral dan sinds de schetterende leuzen van het feminisme- nog vrij en vrolijk en te vreden akkoord gaan met elisabeths lof:
"Vol van genade. de Heer is met u.
Gij zijt gezegend onder de vrouwen.".
maria's relatie met GOD voltrok GODS relatie met haar, vervulde het gebed van haar ZOON, "op aarde zó als in de hemel". en zó werd haar relatie een toonbeeld van de relatie van de mensen.
3.3. elke mens op aarde wordt naar zijn wijze op zijn wijze uitgenodigd in te gaan op de relatie van GOD met hem door er aan deeltenemen. het hoeft niet te verwonderen dat mensen, uit en in bewondering voor maria, een beroep op haar zijn gaan doen om door haar gebed voor hen hen te helpen zó als zij VOL te beantwoorden aan het woord van den HEER. de devotie tot maria is uit dér aard -hoezeer ook als "volksdevotie" bestempeld- GEGROND in de theologische waarheid van haar VOLLE bereidheid tot dienen, tot GODS Woord in haar te laten geschieden op de wijze van VOL te beantwoorden aan de relatie van GOD met de mensen. in feite GODS LIEFDE-voor-de-mensen te beantwoorden met liefde-uit-LIEFDE tot GOD. een liefde, die zich hoog en diep, lang en breed "toont" in het moederschap.
3.4. maria, moeder van den ZOON, is het paradigma bij uitstek van de moeder van een mens. paradigma van vreugde bij het ontvangen, vreugde bij de geboorte, vreugde bij het opvoedend begeleiden naar zijn eigen weg te gaan en aanwezig te blijven tot onder het kruis.
vreugde om "het krijgen van een kind" is het ware ken teken van de ware moeder. zij is een beeld op aarde van de vreugde van GOD, Die in den hemel is, om elk kind dat uit en in het mede scheppen van mensen aan Zijn schepping "ontvangen" wordt, geboren en getogen. de "spiritualiteit" van moeder- en kindschap verschijnt helder in de houding tegenover en verhouding tot haar kind van maria. zij heeft moeder- en kindschap opgeheven op de hoogte van 10 meter bóven den platten grond; heeft ze ge tekend met den NAAM, het RIJK, den WIL van "onze Vader, Die in de hemel is", en be tekend door er den naam aan te geven die door den engel "voorgeschreven" was: "God redt.".
uit dér aard is haar relatie naar haar wijze op haar wijze, de hoogste van een mens met GOD, niet alleen een voorbeeld voor de mensen, maar ook een bron van LICHT en KRACHT. wat mensen van toen af on-, onder- of bewust hebben uitgedrukt in:
"Heilige Maria,
Moeder Gods,
bid voor ons, zondaars.".
zó wil het GOD, die in den hemel is, op aarde: dat mensen voor hun VOL wassen uit en in Zijn VOLHEID een beroep zouden doen op "de aarde" op de wijze van bidden tot maria en de heiligen. en het is een teken, niet alleen van een helder inzicht in hun "condition humaine", maar ook van een deemoedige bereidheid aan die wil te beantwoorden. in feite: zó als maria "goeden" geest lijk te reageren op "de Boodschap" van den engel, op het her inneren van den Heiligen GEEST, Die de Vader van dien "goeden" geest is.
5. het "Angelus" bidden, driemaal elken dag, betekent dien dag ver VOLLEN met geloof in de mens wording van GOD den ZOON. een groeiend geloof, want dit herhaalde lijk bewust handelen kan niet anders dan dit geloof verdiepen en krachtiger ervan leven bevorderen.
zeg niet: "Het is niet meer van onze tijd.", want het is van alle tijden. zeg niet: "Wij moeten ons, theologisch wetenschappelijk, verdiepen in de persoon van God en in de dienst aan de mensen.", want noch het LICHT, noch de KRACHT komen van mensen, maar van GOD, Die wil dat maria en de heiligen, die in den hemel zijn, in dat proces van verdieping op aarde hun specifieke, zij het in het verborgene effectieve, rol te spelen hebben. zó als in den hemel is niet los te maken van op aarde, op aarde niet los te maken van zó als in den hemel.
mensenwijsheid is:
"Luister, Israël.";
"Niets eraan toevoegen; niets ervan afnemen.";
"Mijn zoon, luister. Ora et labora.".
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
