|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
1. Het veld is de open plek waar het graan gezaaid wordt, opgroeit en rijpt. die open plek is ook de natuur lijke plaats van de wan. de wan is het instrument dat het koren van het kaf scheidt, het instrument van de uiteindelijke oogst, "het verzamelen in schuren". zij bevestigt, als instrument van de laatste handeling van de specifieke land bouw van het graan, den zin van dien land bouw. zij "toont" het doel: het winnen van de graankorrels in functie van "het dagelijks brood". en bovendien "toont" zij hoe noodzakelijk het scheiden is en hoe het voor de land bouwers een geluk was het gepaste middel te vinden om die scheiding uittevoeren. uit dér aard is zij een teken van leven: zij werpt de leter en den geest samen. deze "functie" van de wan is de grond van hoe zij in de ogen van dichterlijken een fundamenteel beeld werd van het leven der mensen.
de wan funtioneert niet alleen door het schudden van de mensenhanden, maar ook door het waaien van den wind. de open plek is de natuur lijke plaats van de ruimte die groter is dan de beperkte, waar de mensenhanden werkzaam zijn. zij is de ruimte van den wind, die zo wijs is de (zwaardere) graankorrels aan de voeten der wanners te laten vallen en het (lichter) kaf te verstrooien. veld en wind werken samen met het werken der mensen mee. wat een gezond, natuur lijk, en uit den aard van zijn in de schepping ingeschreven zijn, niet te verwaarlozen samenwerken is. de ruimte die het veld voor zaaien en maaien biedt, zijn openheid voor den wind en de wan, maken het VOL wassen van den land bouw mogelijk.
2. de oogst is de glorie van den arbeid, die VOL kan wassen doordat "de aarde vanzelf haar vruchten geeft". is de arbeid door het risico van het "in het zweet van het aanschijn" zwaar, de oogst is door de vreugde verlicht, licht. hij wordt gevierd uit en in het bewustzijn van de zekerheid van de geslaagde volbrachte taak. het dagelijks brood is verzekerd. en dit vieren is gedragen door dankbaarheid omwille van het meewerken van het veld en den wind, die gaven zijn van den SCHEPPER.
de oogst heeft de land bouwers iets te vertellen. hij is het teken dat het werk uiteindelijk tot een "goed" einde is gebracht, is gekomen. de oogst bevestigt het vermoeden dat de zaaiende mens niet alleen is. dit is: dat de graankorrels geheime lijk wonder lijk uit en in het geheim dat zij in het verborgene in zich dragen, den land bouwer "belonen" door "te kiemen, eerst groene halm, daarna aar, en daarna aar vol rijp graan te worden". zij roepen in hem -if he cares and is lucky- het geheim van het wonder wakker en brengen hem ertoe "in het midden van het veld te schouwen in de diepte van den hemel". dit is: boven den platten grond uittestijgen tot de hoogte van 10 meter er bóven. zó dat de vreugde om den oogst te zelfder tijd vreugde om de "schitterende" verbondenheid tussen moeder aarde en haar kinderen wordt en den land bouwer OP heft tot dichterlijken mens.
3. die dichterlijkheid is wezen lijk openheid voor het teken, het beeld dat -wat ons niet hoeft te verwonderen- veelvuldig in "wat er geschreven" staat aanwezig is. de in spirerende GEEST hoeft zijn in spiratie niet ver te zoeken, en doet dat ook niet. wat HIJ aan die met HEM con spireren te zeggen heeft, ligt hun vóór de voeten aan de voeten en is hun in handen gegeven. HIJ leert hen luisteren naar, nader komen en scherper toekijken, den vinger steken in de dingen der schepping, zó dat zij "de diepte van den hemel" erin ontdekken. bovendien geeft HIJ hun het dichterlijk woord dat het hun mogelijk maakt hun dichterlijkheid den juisten vorm te geven: den vorm die den SCHEPPER in Zijn SCHEPPING laat "verschijnen", die HEM verheerlijkt. zó is "wat er geschreven staat" geworden tot "openbaring" van GOD den VADER, SCHEPPER van hemel en aarde. het woord der dichterlijke dichtenden der SCHRIFT is het WOORD van GOD naar de wijze op de wijze van mensen die de dingen der schepping kunnen "lezen" als vingerwijzingen van/naar den SCHEPPER. als "tekens van leven", van dàt en hoé en waarom het leven van de mensen op aarde plaats heeft zó als in den hemel.
4. "Hij zal u dopen met de Heilige Geest
en met vuur. Hij heeft Zijn wan in de hand,
en Hij zal zijn dorsvloer zuiveren: de tarwe
verzamelen in Zijn schuur, maar het kaf
verbranden in een onblusbaar vuur."(Luc. 3/16-17).
profetie van johannes den doper, van dien jezus zelf den grootsten profeet genoemd heeft, maar die weet en beaamt "dat hij kleiner moet worden opdat Hij groter zou worden". de wan staat centraal. het beeld laat geen "schipperen", geen "anders bekijken", geen "interpreteren naar tijd en cultuur" toe. het ken schetst jezus als Die "doopt met de Heilige Geest en vuur"; als die uiteindelijk -op het moment van den oogst- oordeelt en scheidt.
dit betekent dat johannes de essentie heeft gezien uit en in her innering door den Heiligen GEEST, Die over hem gekomen was. hij bereidt jezus voor door een doopsel van bekering te prediken.
het beeld is onverbiddelijk doordat het de werkelijkheid van de aarde verbindt met de Werkelijkheid van den HEMEL en zó doende bevestigt dat het op aarde gedragen is door het in den hemel. zó als de land bouwer op aarde want, zó want de ZOON, Die in den hemel is. en uit dér aard wordt het leven van de mensen boven den platten grond geheven. zo scherp als het aardse doen is het hemelse doen; het aardse bevestigt voor mensen, die op aarde zijn, het niet te loochenen hemelse; het onverborgene het verborgene. en uit dér aard worden hiér naar de wijze op de wijze van de mensen het hemelse SCHEPPEN, VERLOSSEN en VOLTOOIEN samengeworpen...voor who care and are lucky.
5. de wan is een teken óns vóór de voeten aan de voeten gelegd en in handen gegeven. het is niet goed on achtzaam aan de tekens voorbijtegaan. het teken spreekt de mensen mens lijk aan. het haalt hen uit de pure materie, de "stof", en tilt hen OP naar den geest en den GEEST. het helpt den mens overeind; bevordert zijn "een levend wezen" zijn; roept het dichterlijke in hem wakker, dat hem bewust maakt van zijn reële vrijheid, vreugde en vrede in een hem met on vrijheid, on vreugde en on vrede bedreigende wereld. de dichterlijke is bestand tegen de "bekoringen" der materie en wordt, de tekens ziende en verstaande, een dichtende. een profeet, die uit en in her innering door den Heiligen GEEST -voor dichterlijken- het werk van den land bouwer op aarde verrijkt, vergroot, vermeert met het werk van Die in den hemel is. en zó doende een stem is, die roept:
"in de woestijn bereidt de weg des Heren,
maakt Zijn paden recht.
Elk ravijn zal worden gedempt;
iedere berg en heuvel worden geslecht;
de kronkelpaden zullen recht,
de oneffen wegen effen worden.
En alle vlees zal Gods heil zien;"(Jesaja 40/3-5).
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
