|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
1.1. Al wat er is ("de aarde" met de aarde) verloopt van het in den beginne naar het einde der dagen. het verloopt als geschiedend in de geschiedenis. dit is: levend. dit is: groeiend op de wijze van vol wassen.
die loop is onomkeer- en onstuitbaar. eens begonnen geschiedt al wat op aarde leeft onstuitbaar van zijn begin naar zijn einde. het heeft maar één keer plaats en op de wijze van: eens begonnen, hiér en nù groeiend en eens eindigend. on bewust voor al wat geen mens is; voor een mens (min of meer) bewust, (min of meer) wetens wetend en willens willend. uit en in het geheim van zijn levensdynamiek on verpoosd, on verdroten. en uit dér aard komt het er voor een mens op aan caring het min on verpoosd on verdroten tot meer te laten uitdeinen, het verloop langzaam bewust, wetend en willend, met verhelderenden en bekrachtigenden zin te verrijken, vergroten, vermeren. wat inhoudt: zijn er zijn op aarde te leren kennen zó als het is en zó als het is (aan) te kunnen.
1.2. doordat het verloop een begin en een einde heeft, is het beperkt. het geschieden van een mens op aarde is een deel van de geschiedenis van het heelal. het is wezen lijk deels deels, on volmaakt en niet te volmaken, onder invloed van kwesties, moeilijkheden, hindernissen, deels in kennen en deels in kunnen. een mens kàn, als stof van de aarde genomen, niet aan de beperkingen van "de aarde" (stof) op aarde ontsnappen, al kan hij, if he cares, als hij intens aandachtig creatief op aarde aanwezig is, die beperking beperken op de wijze van ze realistisch te aanvaarden, in wijsheid groeiend zich niet erdoor van de wijs te laten brengen. dit is: zichzelf te zijn zó als hij is.
de beperking is niet ten dode, maar ten leven. een uitdaging om, caring, intens aandachtig creatief op aarde aanwezig te zijn en te blijven. in feite is de volmaaktheid van den mens on volmaakt volmaakt te zijn. dit is: zijn tekorten te integreren in zijn (verlangen naar) verlenging. het in den grond van zijn wezen ingeschapen verlangen naar groeiend kunnen op grond van groeiend kennen is de goede grond voor verlenging. het zich bewust zijn van de beperking doet een mens geheime lijk wonder lijk uitkijken naar beperking van die beperking.
1.3. het behoort tot het geheim mens het geheim van zijn begin, zijn verloop en zijn einde niet te kennen. niet alleen de geschiedenis, maar ook zijn geschieden erin blijft voor een mens grotendeels ongekend. uit dér aard is hij aangewezen op overgave. dit is: zijn dit geheim verwoestende ratio in bedwang te houden en zich toetevertrouwen aan de volmaaktheid van het VISIOEN, waarvan het hem door het vermogen van zijn verbeelding gegeven is althans een tip optelichten. het verloop van den mens is opgenomen in en krijgt zijn zin binnen het VISIOEN: het GEHEIM van hemel en aarde.
1.4. de mens heeft een vóór en een nà. een BEGIN en een UITEINDE. zijn geheim is een vonk van het GEHEIM van het GEHEEL. deels deels heeft hij deel aan het GEHEEL en wordt hij geroepen, gewijd en gezonden om aan het GEHEEL deeltenemen. dit is: zijn beperktheid, zijn on volmaaktheid op aarde, is niet doof, blind, lam, maar is van binnen uit, ingeschapen, op de wijze van dyamisch, levenslustig levendig levend, gericht...op de onbeperktheid, volmaaktheid van het GEHEEL. zó, dat zijn geschieden, verre van een uitzichtsloos ter plaatse trappelen, wezen lijk een bewegen-met-UITZICHT-op is. een bewegen dat door het UITZICHT aangetrokken wordt. het einde van het verloop op aarde vloeit moeiteloos over in de WERKELIJKHEID van het UITZICHT, Dat al in het BEGIN te zien was en dat de beperking voor who cares tot schitterend als de zon en wit als sneeuw van gedaante veràndert.
2.1. verloop is groei. evolutie (ex volvere: ont wikkelen). het ons in de natuur gegeven schitterend poëtisch beeld ervan is de ont wikkeling van de kiem tot aar vol rijp graan van den graankorrel (ons dagelijks brood) en van de met den wijnstok verbonden rank tot rijpe druiven (den ons hart verblijdenden wijn).
dit zich ont wikkelen gebeurt geheime lijk wonder lijk, in het verborgene, van binnen uit en is on verborgen naar buiten te horen, te zien en te tasten. zijn geheim schuilt als het geheim van het leven van al dat leeft, in dit geheime lijk wonder lijk, dit in het verborgene. het is groter dan de mens, en taaier: het is wat den mens overeind houdt als in wikkeling zich in de ont wikkeling mengt.
2.2. de feiten leren dat ont wikkeling met in wikkeling gepaard gaat. zij loopt niet altijd van een leien dakje. er duiken den groei hinderende, bemoeilijkende, tegenwerkende krachten op, die te wijten zijn aan de kwetsbaarheid van "stof", van het op aarde, van het geschieden in de geschiedenis.
vandaar de noodzaak van care, van aandacht voor al wat de ont wikkeling zou kunnen bedreigen en inzet om wat bedreigt te voorkomen of te genezen.
2.3. er loopt door de ont wikkeling een scheur. wat in de kiem verzameld (één voudig) is, wordt tijdens het verloop met uiteenwerping (versnippering) bedreigd. wat de natuur zelf "toont" in de aanwezigheid van koren en kaf, goud en slakken, gezondheid en ziekte, macht en machteloosheid, leven en dood.
3. voor den mens betekent dit dat zijn geschieden van hem het vermogen tot onderscheid tussen wat zijn groei bevordert en wat hem hindert, tegenwerkt, vereist. onderscheid maakt scheiden van koren en kaf, van goud en van slakken, gezondheid en ziekte, macht en machteloosheid, leven en dood mogelijk. scheiden is levensnoodzakelijk. uit dér aard kan groeien alleen plaats hebben op grond van een on verpoosd on verdroten proces van onderscheiden en scheiden, de kwesties, moeilijkheden, hindernissen zien en uit den weg ruimen. uit dér aard betekent geschieden intens aandachtig, dit is on onverschillig in de geschiedenis aanwezig zijn, to care.
er is verschil tussen kaf en koren, tussen slakken en goud enz. reëel, "goed" geschieden, houdt in de neiging tot onverschilligheid tegenover, glad strijken, uitgummen van het verschil, als grootste gevaar te overwinnen op de wijze van op grond van de gave van onderscheid te scheiden. dit is: het goede bevorderen en het kwade uitdrijven; uiteenwerpen, versnipperen tegengaan en door verzamelen het leven van begin tot einde bevorderen.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
