|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
1.1. de gave des onderscheids werkt geheime lijk wonder lijk. zij is een geschenk buiten categorie, groter dan de ratio. zij bereikt gebieden over de grens waar het verstand stil staat en zich geen toegang kan afdwingen. onderscheiden werkt als de wind (die, waaiend waar hij wil, het kaf van het koren scheidt), als het water (dat woestijnen vruchtbaar maakt), als het vuur (dat in den smeltkroes het goud van de slakken zuivert). de gave des onderscheids is van de orde van de poëzie: zij haalt diepste, geest lijke betekenissen onder het stof op het hart van de dingen vandaan, ver beeldt hun mens vriendelijke aanwezigheid onder ons voor ons en spreekt het waar het ons eigenlijk om gaat in gelijkenissen-uit-gelijkenis uit. zij redeneert niet, maar hoort, ziet en tast het geheim van de dingen in het verborgene: de in de uiterlijke verschijning van de dingen verborgen én geborgen essentie.
1.2. de essentie is één voudig, verzamelpunt, verzamelplaats, geheel. àlles in alles. alles zó als het is. het méér, waartegen de accidenten als bijkomstig verschijnen, als kaf rond den graankorrel. als onnutte knechten.
de essentie hoort, als door het geheel van de snippers bevrijd verzameld, thuis in den eenvoud van het geheel. en uit dér aard wordt zij gezien van boven af, in vogelvlucht. zij is het wezen, de kern, de ziel der dingen. het verschil, dat zich, uit der aard, voor de onverschilligen terugtrekt en verbergt. zij is de ziel van den mens. brood van het graan van den graankorrel "in goeden grond"; wijn van de druiven aan de met den wijnstok verbonden rank; in wijn verànderd water.
de essentie wordt gehoord door die van doofheid, gezien door die van blindheid, getast door die van lamheid genezen, dit is: uit de versnippering der accidenten weggehaald en binnen het geheel verzameld zijn. dit is: door die door jezus CHRISTUS genezen, in zichzelf verzameld en uit der aard voor de anderen verzameld om te verzamelen zijn.
2.1. jezus CHRISTUS is de zelfverzekerde mens onder de mensen bij uitstek. Hij schuwt het woord Ik niet. Hij pretendeert on geremd, on gehinderd, "als vanzelf" niet alleen het LEVEN te zijn, maar ook de WAARHEID en uit dér aard de WEG.
"Ook Ik zal u een vraag stellen;";
"Maar Ik zeg u:...";
"Niet gij hebt Mij uitgekozen,
maar Ik heb u uitgekozen.".
het hoeft geen mens te verwonderen dat Zijn pretentie door mensen aangevochten, bekampt, en met den dood "gestraft" werd. mensen kunnen geen pretentie van andere mensen verdragen, alleen de hunne. de grond van deze "onverdraagzaamheid" is: de innerlijke versnippering, het door gehechtheid en zich vastklampen aan, en uit der aard zweren bij accidenten, uiteengeworpen zijn, het verlies van den blik op het geheel. die er niet, geheime lijk wonder lijk, op UW woord, in slagen zich te verzamelen (zusammenraffen), worden van deels naar deels gedreven zonder ooit het overzicht te bereiken. zich verzamelen uit geheime lijk wonder lijk, op UW woord, verzameld worden is een gebeuren op grond van genade. van door Hem uitgekozen zijn.
2.2. jezus CHRISTUS' pretentie GRONDt in den VADER. Hij is
Zich bewust van "dat Hij van de Vader is uitgegaan", en uit dér aard van "dat Hij al wat Hij aan de leerlingen zegt, van de Vader heeft gehoord". de onbreekbare, overtuigende en meeslepende kracht van Zijn pretentie onder de mensen is dat zij GRONDt in de onbreekbare, overtuigende en meeslepende KRACHT van de PRETENTIE van "Mijn en uw VADER, Die in de hemel is.". dé ESSENTIE waaruit alle essentie op aarde "vloeit" en waarin zij overeind blijft.
2.3. na Zijn "hemelvaart" zond jezus CHRISTUS aan Zijn "getuigen" den Heiligen GEEST, "Die u alles wat Ik u heb gezegd zal leren en in herinnering brengen". uit dér aard is de pretentie van Zijn "getuigen" ("de leerlingen" en hun leerlingen, "het huis van de Heer") hiér en nù geGROND in de PRETENTIE van den Heiligen GEEST in al wat de VADER en de ZOON hebben gezegd.
de ESSENTIE wordt, van alle accidenties gezuiverd, hiér en nù overgereikt door de apostolische gemeenschap van leerlingen, door de kerk. in de kerk werkt de wind die kaf en koren scheidt, werkt het water waarmee wordt gedoopt "in de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest", werkt het vuur dat het goud van tussen de slakken te voorschijn haalt.
de geest van de kerk is de Heilige GEEST, "Die Heer is en het leven geeft, Die voortkomt uit de Vader en de Zoon.". geloofsgeheim, waarvoor er geen alternatief bestaat. alleen geloof is de bron van het LICHT-om-te-ZIEN en de KRACHT-om-te-DOEN. van LICHT en LIEFDE. alleen het geloof, die geheime lijk wonder lijke gave van den Heiligen GEEST, maakt mensen op aarde, dit is "in de -feite lijk versnipperde, verdwaasde en verdwaalde- wereld", WEG wijs naar de WAARHEID en het LEVEN. door de accidenten heen naar de ESSENTIE.
alleen het geloof "opent" het ons verbijsterende, verbazende, wonder lijk boeiende "al wat IK u -via "de profeten" en "de leerlingen"- heb gezegd": het eerste en tweede BOEK, BRON van de WAARHEID, het LEVEN, den WEG. de SCHRIFT is woorden van mensen die -zoals uit de feiten blijkt- nooit door mensen op eigen kracht gesproken en geschreven zijn geweest. ZIJ is woorden van met den in spirerenden Heiligen GEEST con spirerende mensen. een geloofsgeheim groter dan de mensen. een voor die in staat is ZE te "lezen", bevrijdend, bevreugdend en bevredigend gebeuren. een voorgrond, waartegen de achtergrond van de accidentele vele woorden van mensen op den grijzen achtergrond van hun accidenteel schrijven en wrijven als schimmen in den mist gaan.
3. de Heilige GEEST is wezen lijk verzamelaar van alle accidenten binnen de essentie. al wat uit zijn aard deels deels is, werpt Hij geheime lijk wonder lijk, op Zijn woord, samen, vergadert Hij
"opdat allen één zouden zijn
zó als Gij, Vader, in Mij en Ik in U.".
alleen de geest van den Heiligen GEEST verzamelt mensen in den geest van den Heiligen GEEST. niet wat mensen on verpoosd on verdroten beweren, niet "Men heeft u gezegd" telt, maar wat als "Maar Ik zeg u" in hun woorden geborgen ligt en uit ze te voorschijn komt. de geest van den Heiligen GEEST schift, zuivert uit, verzamelt in de WAARHEID Die LEVEN en WEG is. Hij be LICHT waar het óns, mensen hiér en nù op aarde, uiteindelijk, dit is BEGIN én UITEINDE lijk om gaat, én be KRACHT om naar dit LICHT: de essentie van óns bestaan op aarde vanaf de ontvangenis tot "de laatste snik", te leven.
4. hoezeer er door de mensen, vooral op grond van hun redenerende ratio, ook met "alternatieven" gegoocheld wordt, een alternatief is er niet. er is geen andere WAARHEID, geen ander LEVEN, geen andere WEG.
de ratio is blijkbaar, feite lijk, de doem van vele mensen geworden, omdat zij - zich in accidenten verliezend- het geheim van het VISIOEN van de on verdeelde en on verdeelbare éénheid van "aarde" en "HEMEL" verkwanseld en verloren heeft. de ratio vindt: dat op aarde er geen ruimte meer is voor afgelegen plaatsen van stilte, bezinning en gebed; dat mensen zich beter zouden inzetten voor "actieven" opbouw van de kerk in plaats van hun leven in die stilte voor "passieve" bezinning en gebed te "verspillen".
deze "feiten" tonen hoe diep het "aards" redeneren in de ziel van die mensen heeft ingevreten en hen niet alleen van het "HEMELS" geheim vervreemd, maar HET hun ook ontvreemd heeft. de ratio werpt uiteen, scheidt "de aarde" van "den HEMEL", staart zich blind op "de aarde" en weigert aan "den HEMEL" alle ruimte op aarde. zij verkwanselt het eerstegeboorte recht van het kindschap GODS voor het bord linzensoep van het kindschap der aarde. de tragiek van den redenerenden en uit dér aard on dichterlijk geworden mens is zijn onbekwaamheid de dichterlijkheid van "de aarde" en de aarde met al wat en wie er op is, te ZIEN en te DICHTEN. zijn cultuur is niet langer die van het leven, maar is die van den dood geworden. van ongeneeslijke versnippering.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
