|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
1.1. GOD de VADER is mijn SCHEPPER. uit dér aard is de band op de wijze van VERBOND op de eerste plaats die tussen "mij en mijn Schepper", zoals kardinaal Newman het uitdrukte.
de relatie tussen elken mens en den VADER is wezen lijk: alleen met den ALLENEN, een relatie die doordat de mens BEGIN lijk een vonk van GODS liefde is, hiér en nù op aarde in zijn geschieden geheime lijk wonder lijk door den VADER begeleid en UITEINDE lijk in den hemel wordt VOLTOOID, tot RELATIE is opgetrokken.
ZIJ is wezen lijk wederzijds: VOL doordat de VADER den mens met Zich samenwerpend Zich tot den mens neigt, en de mens zich uit genegenheid tot den VADER keert. ZIJ is geGROND in het GEHEIM van de LIEFDE, Dat zich weerkaatst in het geheim van de liefde (in den mens). en uit dér aard is er naar de wijze van den mens op de wijze van den mens geen (rationele) verklaring voor. die RELATIE is een geloofsgeheim den mens uit en in GODS beminnelijke menslievendheid om te geloven aangeboden. zó dat geloven den mens in staat stelt zijn leven met kinderlijke wederzijdse liefde tot den VADER VOL te laten wassen.
1.2. de relatie van den mens met zijn SCHEPPER is uniek. GRONDig. dit is: in de diepte van zijn wezen verborgen geborgen. met als gevolg van dien: dat zij door geen anderen mens in haar VOLHEID gekend kan worden.
in dien zin is elke mens alleen, uiteindelijk onder de mensen alleen op de wijze van alleen met den ALLENEN. waar het hem om gaat, gaat BEGIN en UITEINDE lijk tussen hem en zijn SCHEPPER: de LIEFDE beminnen. amare AMOREM.
2. de beminnelijke menslievendheid van de LIEFDE, Die in den hemel is, heeft den mens op aarde "een voorbeeld" gegeven in den persoon van jezus CHRISTUS, GOD den ZOON op aarde, den VERLOSSER van de vrijheid van den mens op de wijze van "zijn leven geven voor". de LIEFDE heeft Zijn leven gegeven om de liefde niet alleen te tonen, maar ook de kracht te geven zijn leven te geven. "zijn leven geven" is hoog in het bos (van de schepping) het KRUIS van GOD den ZOON plaatsen. een mens "toont" zijn liefde voor de LIEFDE door "gehoorzaam te zijn tot de dood, de dood aan het kruis". dit is: de "beproeving" van het hiér en nù geschieden op aarde in goede en kwade dagen al de dagen van het leven tot op den GROND, tot het geven van dat leven voor, glans rijk te doorstaan.
zó als jezus CHRISTUS al de dagen van Zijn leven, maar vooral uiteindelijk op het ultieme moment der gave, alleen met Zijn VADER was, het KRUIS hoog in het bos (van de schepping) plaatste, zó de mens. en zó als jezus CHRISTUS in den kruisdood uit den dood verrees ("Propter quod et Deus exaltavit illum en dedit illi nomen quod est super omne nomen"), zó de mens. zó als LIEFDE LEVEN is, zó is liefde leven. dit is: de SCHEPPING van den VADER heiligen, HAAR den VADER laten verheerlijken.
3.1. de relatie tussen GOD den VADER SCHEPPER en den mens schepsel is wezen ljk schepping lijk. het VERBOND van GOD met den mens is doordat de mens geschiedt in de geschiedenis van de hele schepping, te zelfder tijd een verbond van den mens met de dingen en de mensen. alleen met den ALLENEN én door de schepping "omgeven" betekent dat uit en in dit innerlijk alleen zijn van den mens met zijn SCHEPPER hij zich verbindt tot zorg voor "het werk van Zijn handen". liefde uit de LIEFDE is wezen lijk méér dan louter eigenliefde. zij is eigenliefde op de wijze van zorg voor de schepping, care. het alleen zijn met den ALLENEN krijgt in concreto den vorm van gemeenschap met het werk van Zijn handen.
3.2. met de dingen. de dingen zijn niet louter objecten, vóór hem geworpen wezens. zij zijn hem niet alleen vóór de voeten, maar ook aan de voeten gelegd én aan zijn handen toevertrouwd. er is gemeenschap, bewondering waardige uitwisseling.
3.2.1. enerzijds draagt de mens uit en in zijn liefde tot de LIEFDE zorg voor ze op de wijze van ze als wonder respecteren (op een afstand blijven, "om 't minste groen een stapken ommedoen"), schouwend bewonderen en het leven van al dat leeft bewarend bevorderen. de dingen leren kennen op de wijze van naar ze luisteren, naderen en eens kijken hoe, den vinger steken in, resulteert als vanzelf in een cultuur van het (aan zijn handen toevertrouwde) leven.
de dingen zijn er voor den mens is niet los te maken van de mens is er voor de dingen, is er om ze zichzelf te laten zijn: zó als zij (schepping lijk) zijn. er vóór den mens zijnde in tijd en overal in ruimte, zijn zij er voor den mens als "de tuin" waarin het "goed" is te leven. door hun SCHEPPER gewild, willen de dingen er zijn voor den mens, en weigeren zij uit der aard zich te laten uitbuiten ("met ze te doen wat men wil") omdat uitbuiten cultuur van den dood is, den mens vernedert en zich aan hem wreekt.
3.2.2. want anderzijds zijn de dingen er om het leven van den mens te bevorderen.
- als "aarde" bevorderen zij het leven van "stof van de aarde genomen". zij zorgen moeder lijk voor den mens: voeden hem, kleden hem, geven hem onderdak, geven hem de ruimte om te spelen en te werken, de lucht om uit volle borst te ademen, de omgeving om te genieten.
- als "geest" (dichterlijkheid uitstralend) voeden zij hem op: onderrichten hem, spreken hem aan en toe, verhelderen door hun mens lievend getuigen van het bestaan van den SCHEPPER zijn bestaan op aarde met her inneringen van zijn BEGIN en UITEINDE lijk bestaan in den hemel. zij zijn gelijkenis, die voor die naar ze luisteren, naderen en eens kijken hoe, den vinger in ze steken, goede grond is voor het kiemen en VOL wassen van "gelijkenissen". een bron van in schouwen gegronde poëzie en mystiek.
"dat, blomme, gij mij bidden doet,
en wezen zoo ik wezen moet:
aanschouwende en bevroedende in
elk uiterste einde 't oorbegin,
den grond van alles; meer gezeid,
maar nog niet al: Gods eerstigheid!".
3.3. het geheim van de gemeenschap, van het verbond tussen den mens en de dingen en de mensen op GROND van het VERBOND van GOD den VADER SCHEPPER met Zijn schepping, verhoogt en verdiept, verlengt en verbreedt het geheim van het alleen zijn van den mens met zijn Schepper. zijn op aarde wordt de natuurlijke plaats van zijn in den hemel. uit en in gemeenschap is hij op aarde al in den hoogsten hemel. zijn gemeenschap is de concrete wijze van zijn alleen zijn met GOD; de bewondering waardige uitwisseling tussen GOD en den mens, alle mensen, dijt op aarde uit in de bewondering waardige uitwisseling tussen elken mens en de dingen en de mensen. het is het geheim van de verzameling, het samen. zó als de LIEFDE in den VADER, den ZOON en den Heiligen GEEST verzameld is, zo is de liefde verzameld in de gemeenschap van al wat op aarde leeft. het alleen zijn met den ALLENEN van elken mens is niet onvruchtbaar, maar VOL vruchtbaar. het sticht gemeenschap op de wijze van ieder voor allen en allen voor ieder, op de wijze van volk: GODS volk in het huis van den HEER.
4. die schrijven, schrijven de RELATIE op de wijze van "er staat geschreven". dit is: uit en in her innering door den Heiligen GEEST van al wat Ik u heb gezegd. zij schrijven, poëtisch en mystiek, gemeenschap geGROND in alleen zijn. in de stilte in stilte stil. geheime lijk wonder lijk op UW woord.
uit dér aard glanst hun "aards" woord van "HEMELS" licht, opent het met den in spirerenden GEEST con spirerend, con textueel met het eerste en tweede BOEK en intertextueel met die die BOEKEN ont hullen en ont vouwen, den hemel voor die op aarde zijn. zij herstellen het woord "als vanzelf" in eer. spreken en schrijven het zó als het schepping lijk, BEGIN en UITEINDE lijk is: alleen met den ALLENEN probleemloos VOL uit en in Zijn VOLHEID.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
