|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
1. "En God zag dat het goed was.".
Die VOL goed is, schept uit der aard goed, dit is: alleen dingen die goed zijn. althans in Zijn ogen, die wezen lijk ànders zijn dan de ogen van die hij "zeer goed" geschapen heeft maar tóch schepsels zijn, de mensen.
uit der aard moeten de mensen in het "goed" zijn van de schepping, óók als zij menen dat niet te zien, op UW woord geloven. in feite betekent dat: leren zien zó als GOD ziet. over hun naar hùn wijze op hùn wijze zien heen. leren schouwen: in het midden van het veld ("de tuin") schouwen in de diepte van den hemel ("den HEMEL"). zó doende gaan zij de schepping zien als SCHEPPING van GOD den VADER SCHEPPER: rijker, groter, méér dan zij zich op het eerste gezicht aan ónze ogen voordoet; "het grote werk van Zijn handen".
het is een kinder lijk zien-zonder-kritiek-van-de-ratio, een kritiek die op poëtische wijze verwoord is in de woorden van Benjamin, the donkey:
"dat hij liever geen staart zou hebben,
maar...dat er dan ook geen vliegen zouden zijn.".
een kritiek die van weinig zin voor realisme getuigt en meteen "toont" geen genoegen te kunnen nemen en beleven aan "genoeg", àlles aan "goede" dingen te willen hebben zonder eigenlijk te weten wat "goed" is. want hinderen de vliegen hem, ziet hij ze vanuit "zijn" standpunt als "kwaad", zij zijn naar hun wijze op hun wijze "goed". mensen moeten dus op hun hoede zijn voor de kritiek op de schepping door mensen gedacht en geuit.
2. er is in het midden van den tuin die ene boom. voor de eerste mensen en hun nakomelingen blijkbaar te veel. onder die vele eentje te veel. omdat hij in de ogen van mensen "hindert". er zijn blijkbaar in de ogen der mensen in de schepping dingen, verschijnselen die hen hinderen op de wijze van voor hen (hun "gevoelens" en "fantasietjes") niet "goed", maar "kwaad" zijn. dingen, verschijnselen die zij niet "begrijpen", die hun "gevoelens" voor de borst stoten, en die zij uit der aard niet kunnen aanvaarden zó als zij zijn. zij zijn er te veel en verstoren den "droom" van hun "fantasietjes". in feite "tonen" zij zó denkend en zó voelend en zó fantaserend dat zij naar de wijze op de wijze van Benjamin, the donkey, beter weten wat voor hen de schepping moet zijn, en er ook van overtuigd zijn dat zij het beter kunnen. vandaar de on verstandige neiging den SCHEPPER opzijdrummend de schepping te willen "verbeteren".
hen hindert hun opdracht omdat ze niet alleen zou bestaan uit bewerken, maar ook bewaren. dat bewaren is er te veel aan. het stoort hun "vitaliteit", "creativiteit", mondigheid, on afhankelijkheid, verworvenheden van den eindelijk bevrijden en tot volwassenheid gekomen mens. voor hen telt alleen het bewerken der dingen "in dienst van de mensen"; het eindelijk op eigen kracht, en met succes, mens worden, zijn en blijven...op aarde.
bewerken is verbeteren. de voorhanden materie rücksichtslos naar de eigen hand in dienst van de eigen "behoeften" zetten. over ze heersen...op de wijze van verdelen, uiteenwerpen. den OORSPRONG "vergetend" en negerend verbeteren zij, driest vooruit gaand zonder achterom te kijken, zonder te onderscheiden en met het bewaren rekening te houden, het leven van al dat leeft. met alle gevolgen van dien.
want het luisteren naar "al wat Ik u heb gezegd" en ervaring leren dat men niet ongestraft met de dingen doet al wat men wil, dat de dingen zich niet laten doen en op tijd en stond "terstond" terugslaan. al wil men dàt niet weten, verzwijgt men het en bergt men het op in de "archieven" op de wijze van "après nous le déluge!". alsof "De tanden van de kinderen zijn aangevreten omdat de ouders zure druiven hebben gegeten." niet meer dan een "mythe" zou zijn. gewoon onrechtvaardig.
3. wij zien mensen in hun manipuleren van de werkelijkheid "uitglijden", "struikelen over" de ingeschapen wet van de werkelijkheid. wij stellen vast dàt en hoé euforie horen, zien en tasten dodelijk verdooft, verblindt en verlamt, de "gevoelens" op hol doet slaan, het "denken" den grond doet verliezen en het "fantaseren" vrijen loop laat...met een aan den tijd eigen razende en blijkbaar -doordat alle remmen los gelaten zijn- niet afteremmen snelheid. de stroomversnellingen zijn tot louter natuur verschijnselen beperkt en hebben uit der aard hun "teken" waarde (van waarschuwing) verloren.
bewerken wordt om gebogen tot manipuleren; het werk van GODS handen door mensenhanden vervangen, tot "En de mens schept de mens." toe. en het "succes" verblindt, zó als het dichterlijk aangetoond wordt in het verhaal van den toverleerling. voor de geëmancipeerde mens een "mythe". en àl die dichterlijke verhalen als "mythen", als "spookgeschiedenisjes" uit- en weggefloten. dit is: de profetische blik van de dichterlijke dichtenden op de werkelijkheid wordt door de on verstandige ratio, de "gevoeligheden en de 'dromen' van het tijdje" genegeerd en uitgebannen, met als gevolg van dien "dat het volk, van zijn visioenen ontvreemd, van zichzelf vervreemdt en verwildert".
manipuleren is bewerken zonder bewaren, zonder respect voor de ingeschapen "ziel" der dingen, voor de dingen zó als zij OORSPRONG lijk zijn. het getuigt van een dodelijk verlies van de gave des onderscheids tussen wat wel of niet kàn, wel of niet màg. men vergisse zich niet: het aan het manipuleren, experimenteren "opgeofferde" leven van mensen én dingen op aarde schreeuwt ten hemel. ook voor die niet in "den HEMEL" geloven. het de mensen ingeschapen geweten is méér dan het geweten dat de mensen voor zichzelf zelf bepalen zich zelf en toeëigenen, en kan, hoezeer mensen zich ervan bevrijd hebben en die vrijheid luid uitschreeuwen, niet weggevoeld, weggedacht, weggefantaseerd worden. al veegt men het óver moedig en onder het motto: "In dienst van de mensen" met het huisvuil onder de mat.
4. het "goed" zijn van de schepping van GOD, Die in den hemel is, is voor de mensen, die op aarde zijn, een "beproeving". en wel precies in zijn vermogens die hem tegenover de rest van de schepping van die rest doen verschillen en hem tot een mens maken: gevoel, verstand en verbeelding. dié worden op de proef gesteld, "getest". dit is: beproefd of zij niettegenstaande het "kwaad" in de dingen en het kwaad in mensen zichzelf kunnen overschrijden uit en in geloof.
gezien in het LICHT van het geloof blijkt het verstand van mensen soms veeleer on verstand, hun gevoel veeleer een bron van losgeslagen "gevoelens", hun verbeelding veeleer ontaard tot wilde "fantasie" en blijken zij buiten de werkelijkheid zó als zij is op zichzelf rondtetollen. mensen die anderen het etiket "wilden" opplakken en zelf op het gebied van datgene waar het mensen werkelijk om gaat, verwilderd zijn.
de "beproeving" heeft plaats op grond van den toetssteen van den GROND: het van in den beginne "goed" zijn van de schepping als SCHEPPING, van de werkelijkheid zó als zij OORSPRONG lijk is, niet zó als zij door mensen in het wilde weg "gedacht", "gevoeld", "gefantaseerd" wordt. de toetssteen verandert niet, ook niet waar in de ogen van mensen alles op aarde verandert op grond van een anders erover denken, een het anders voelen, er anders over fantaseren. dit is: op grond van "geheugenverlies" in den vorm van het "vergeten" van het her inneren van al wat Ik u heb gezegd door den Heiligen GEEST. dit is: verlies van geloof, van het in het midden van het veld schouwen van de geheimen der schepping als afglans van het GEHEIM van den SCHEPPER. geheimen die alleen "verstaan" kunnen worden door een door het LICHT van GODS Heiligen GEEST "verlicht" verstand, alleen "gevoeld" kunnen worden door een hart dat bij den HEER is, alleen ver beeld kunnen worden door een verbeelding die een gave van den Heiligen GEEST is.
uit dér aard is de "beproeving" gericht op die vreemde welwillendheid in mensen, die op aarde zijn en dat weten, tegenover de geheimen van de schepping, die een gave van den Heiligen GEEST is: geloof in het VISIOEN van de on verdeelde éénheid van "de aarde" en "den HEMEL". uit dér aard is de "beproeving" geen vernedering van, laat staan een cynisch spelletje met den mens, maar een beminnelijke menslievende vorm van creatieve aanwezigheid van den SCHEPPER in en voor Zijn schepping. een poging tot verzamelen, samenwerpen van wat in de geschiedenis der mensen door mensen uiteengeworpen is.
"Opdat niemand van die Gij Mij gegeven hebt,
zou verloren gaan.".
de "beproeving" is door GOD den VADER SCHEPPER gericht op redden: op verlossen en VOLtooien uit en in het LICHT en de KRACHT van GOD den ZOON VERLOSSER en GOD den Heiligen GEEST VOLTOOIER. niet alleen openbaren ZIJ de GRONDige "goedheid" van de schepping, maar ZIJ helpen de mensen ook om uit en in het LICHT, geheime lijk wonder lijk, op UW woord, die "goedheid" te zien, en uit en in de KRACHT geheime lijk wonder lijk, op UW woord, te aanvaarden en te doen.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
