|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
1. Mensen zijn er "aards" op aarde. inherent aan dat "aards" ("stof van de aarde genomen") is kwetsbaarheid op de wijze van lijden en sterven. mensen zijn, althans wat hun lichaam betreft, vergankelijk: "vergaan" in lijden, vergaan in dood.
kunnen zij, wat in hun opdracht begrepen is, lijden en sterven beperken, wegnemen kunnen zij ze niet. en zij weten het, ook al zouden zij ze niet willen. dit houdt in dat zij, geheime lijk wonder lijk, in het verborgene, de mensen overstijgen. en dat overstijgen is precies hun aan de "gevoelens", het "denken", het "fantaseren" der mensen ontsnappend, in de werkelijkheid zó als zij is begrepen geheim. uit der aard is het juiste antwoord van mensen op de feitelijkheid van hun lijden en sterven het realisme dat hen bevrijdt van hun "dromen".
dit realisme is geen stoïcisme (de fameuse zichzelf in de luren leggende hoog- en overmoed), laat staan fatalisme (het fameuse "lot"). het is geen "weerloze" gelatenheid, die allen weerstand ertegen vooraf al onderdrukt. het is een gezuiverd en gezond op zijn plaats blijven: op aarde, en die aarde bewarend bewerken op de wijze van niet alleen te leren ermee te leven, maar ook ervan te maken wat men kan, ze te beperken door "genezen" of "overwinnen". wat het geheim is van een te zelfder tijd realistischen én optimistischen mens.
dit optimisme grondt in een door den "goeden" geest gezuiverd voelen, denken over en verbeelden ervan. in wijsheid die een afglans is van de WIJSHEID, Die de mensen niet alleen veeleer "ter wereld heeft gebracht" dan "geworpen", maar ze in hun levensloop behoedend en begeleidend vergezelt. wat "geschreven staat". mensen putten hun wijsheid niet alleen, "filosofisch", uit zichzelf, maar ook uit de geheime lijk wonder lijke wijsheid-uit-WIJSHEID van die schreven "wat er geschreven staat". de gave van lezen (intelligentie) is er om te lezen: de VOLheid van wat er staat aantevoelen, erover te denken en de dichterlijke beeld spraak ervan te "zien". dit is: zijn lezen tot "lezen" te verrijken, vergroten, vermééren, "verdubbelen" op de wijze van in den "goeden" geest, die van en Heiligen GEEST is, "onderricht" te worden.
2.1. in feite is het geheim van lijden en dood het geheim van GODS GEEST. is het "van in den beginne", en blijft het "tot het einde der aarde". mensen, die op aarde zijn, zullen door lijden en dood aangeslagen zijn tot zij door het GEHEIM van het BEGIN en het UITEINDE, Dat van en in den hemel is, ingelicht en onderricht zijn en blijven, en er blijvend de kracht uit putten om het te be leven.
2.2. dat GEHEIM "is op aarde verschenen" in de gestalte van jezus van nazareth, den CHRISTUS, VERLOSSER. "de HEMEL" is in de geschiedenis van de aarde op aarde historisch, "aards" verschenen als voor- en toonbeeld van en voor de mensen.
"Die geleden heeft onder Pontius Pilatus,
gestorven is en begraven.".
HIJ bevestigde lijden en dood als "kelk": den kelk waarvoor HIJ terugschrok, maar dien HIJ gedronken heeft. uit dér aard bevestigde HIJ -als mens geworden GOD den ZOON GEHEIME lijk en WONDER lijk- den "kelk" op aarde én "dronk hem" met-UITZICHT-op...Zijn opstanding eruit en erin.
Zijn GEHEIM ont hulde het geheim van lijden en dood der mensen. HIJ maakte er Zijn zaak (res) van en "openbaarde" zó voelend en denkend en doend de VOLheid van de realiteit. HIJ zuiverde én stoïcisme én fatalisme én (valse) gelatenheid uit en GRONDDE de feiten op aarde in het FEIT van den hemel. GRONDDE het over "gevoelens" en "ideeën" en "fantasietjes" heen in de "goedheid" van GOD ("Mijn en uw") VADER SCHEPPER. zó dat het geheim van het lijden en dood der mensen op aarde in wezen een geloofsgeheim is. het "gevoelens, ideeën en fantasietjes" van mensen ver overschrijdend geheim van Zijn verrijzenis.
het geheim van lijden en dood hiér en nù, onder ons op aarde, licht op uit en in het licht van Zijn ervaren en be leven ervan. het WOORD, die WAARHEID, LEVEN en WEG is, IS het juiste antwoord erop. HIJ is realist genoeg om lijden en dood als inherent aan de schepping niet wegtemoffelen, noch wegtenemen. HIJ gaat er frontaal tegenin en -aan en heldert ze als een ze ondergaande mens voorbeeldig op.
zó is HIJ het kostbaarste geschenk van GOD den VADER SCHEPPER aan Zijn schepping. in feite wist HIJ in en door CHRISTUS' "offer", Zijn "gehoorzaamheid tot de dood, de dood aan een kruis" waarin Zijn "verheven worden" van in den beginne verborgen aanwezig was, op aarde al alle tranen weg op de wijze van uitzuivering van de "gevoelens, ideeën en fantasietjes" in mensen, die precies het de mensen moeilijk en ongelukkig maken. in den mens jezus schonk de VADER aan Zijn mensen het juiste antwoord naar de wijze op de wijze van de mensen. men kan op grond van "gevoeligheden", "gedachten", "fantasietjes" jezus' "offer", "Zijn leven geven voor Zijn vrienden" absurd noemen (want "Het is toch beter voor zijn vrienden te leven dan te sterven.", zegt men), het betwisten, men kan den VADER niet alleen ervoor verantwoordelijk stellen, het HEM verwijten en HEM den rug toekeren, men kan als in denken tot volwassenheid gekomen mens lijden en dood als mens onwaardig bestempelen en zich er met hand en tand hardnekkig tegen verzetten, niet alleen is het feit een feit, maar ook het juiste antwoord is er, ook al "vindt" en "ziet" men het niet. want men moet het, geheime lijk wonder lijk, op UW woord, "geloven".
3.1. de ratio bijt de tanden erop stuk. denken, denken, denken, het feit naar alle kanten keren en omdraaien en bekijken, wetenschappelijk bestuderen, zijn niet in staat het "probleem" optelossen. want het is een geheim, dat zich alleen deels deels "toont" in de werkelijkheid van het lijden en den dood van jezus CHRISTUS. het was geen grapje, geen cafépraat, jagerslatijn, geen laatdunkend cynisme toen HIJ zegde "Zonder Mij kunt gij niets.". het was -niettegenstaande pilatus' "Wat is waarheid?"-, WAARHEID. en die dàt gehoord hebben, met eigen ogen hebben mogen aanschouwen en met de handen tasten, "weten" het. geloven het en weten het "in den grond van het hart". GRONDig. "getuigen" ervan, zeggen het, leven ernaar, en laten het aan de mensen over eigendunkig ervan te denken en eigenwillig ermee te doen.
3.2. die geloven komen en staan en blijven overeind in het geloofsgeheim. niet dat zij niet lijden; niet dat zij niet sterven; niet dat zij niet zien dat mensen lijden en sterven en "vanuit de hoogte" onverschillig erover heen kijken. integendeel. zij zien, door jezus CHRISTUS ingelicht, "onderricht", zó als jezus CHRISTUS, de (bijna) ondraaglijke zwaarte en den enormen omvang ervan, en lijden eronder, en lijden mee. maar. en tóch, en zie:
zij zien, door jezus CHRISTUS ingelicht, "onderricht", de feiten wezen lijk ànders, zó als zij zijn. in het licht van Zijn concreet, mens lijk voorbeeld.
3.3. er is de kelk: "deze kelk". er is de mens jezus: "Mij". Hij "is bedroefd, angstig, zweet water als bloed, bidt". er is "Mijn wil", die smeekt: "Laat, indien het mogelijk is, deze kelk aan Mij voorbijgaan.". er is, in extremis,: "Mijn God, Mijn God, waarom hebt Gij Mij verlaten?". dàt is de mens in zijn, alle mensen in hun confrontatie met lijden en dood-aan-het-kruis. al is het óns niet gegeven het te "begrijpen". geef toe: Hij "schijnt" het, naar de feiten, ook niet te "begrijpen". voor mensen is het zeker dat zij het, het niet kunnend, het niet willend, niet "begrijpen". maar zij kunnen, als zij willen, het geloven. lucas, de man van "de engel", schrijft bij heel dat gebeuren als langs de neus weg:
"Toen verscheen Hem een engel uit de hemel,
die Hem sterkte."(22/43).
de hemel. "Uw wil". er is het GEHEIM van "Uw wil", en jezus' geheim van "Vader,...neen, niet Mijn wil geschiede, maar de Uwe."(22/42). en hiér bevestigt Hij tot het einde der tijden dat de WIL van den VADER, Die in den hemel is, niet alleen in den hemel maar ook op aarde, voor de mensen, die op aarde zijn, "goed" is: niét ten dode, maar ten leven, ter opstanding. ter verlossing. lijden en dood zijn een "beproeving". en uit dér aard hebben zij plaats met-UITZICHT-op.
4. lijden en dood zijn niet uitzichtsloos, niet zinloos. zij zijn -horribile dictu- een waarde en overstijgen uit der aard hun onverborgen onvermijdelijkheid door de verborgen "schat" in ze: het feit dat zij een "beproeving", dit is méér dan een beproeving zijn. op aarde leven is niet ten dode, maar ten leven.
het is geen sinecuur lijden en dood onder de mensen tegenover de mensen te "verdedigen", een zin te geven, omdat de waarde ervan verborgen is. de verborgen waarde van een "beproeving" zijn staat verticaal op de onverborgen en niet te verbergen feitelijkheid en druist bijna waanzinnig tegen de "gevoelens", het "denken", het "fantaseren" van de mensen in. ze kan alleen "verdedigd" worden door "getuigen" aan wier reacties op hun lijden en het bewustzijn sterfelijk te zijn te horen, te zien en te tasten is dàt zij er is. mensen wier diep innerlijk, GRONDig geluk niet alleen niet gebroken, maar integendeel versterkt is doordat zij de feitelijkheid in hun bestaan als "beproeving" door hun beproeving een constructieve plaats hebben kunnen geven. de verborgen vrijheid, vreugde en vrede in hun beproeving tegenover die beproeving "bewijzen" voor hen, en eventueel voor anderen, de opbouwende waarde van hun beproeving als de "beproeving". zij geloven erin op GROND van het concreet voorbeeld van jezus CHRISTUS.
"De waarheid zal u bevrijden.";
"Opdat Mijn vreugde in u moge zijn.";
"Mijn vrede geef Ik u. Een vrede die de
wereld u niet kan geven.".
ook hier redt geloven. het doet ZIEN: dat de beproeving als "beproeving" het leven op aarde boven de feitelijkheid doet uitstijgen en het ervan bevrijdt, met vreugde en vrede als gevolg; dat de feitelijkheid, hoe diep in het vlees snijdend ook en uit der aard in staat mensen van de wijs te brengen, in feite tóch niét het laatste woord heeft omdat er een laatste woord is: "een Naam Die bóven alle namen is: jezus (God redt) CHRISTUS (Gezalfde), de eerste (ALFA) en de laatste (OMEGA), Die het leven van al wat op aarde leeft, van a tot z "geneest", "verlost", "ten hemel opneemt". dit is: de beproeving uit eigen in Zijn voorbeeld "verschenen" kracht het statuut van "beproeving" verleent.
een alternatief is er niet.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
