|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
"En nu gij daar, die zegt: "Vandaag of morgen
zullen wij heenreizen naar die of die stad;
een jaar zullen wij daar verblijven, handel
drijven en winst maken.". Gij daar, die niet
eens de dag van morgen kent! Wat is uw leven?
Een nevel immers zijt gij, die een stonde
opkomt en dan weer verdwijnt.".
1. Jakobus was een "leerling" van jezus en werd de eerste bisschop van de christengemeente van jeruzalem. twee feiten, die wij best niet zouden onderschatten. hij heeft enerzijds jezus als apostel, één van "de twaalf", aan den lijve meegemaakt, en anderzijds werd hij uitgekozen, "gewijd" en gezonden om als "eerste ooggetuige en bedienaar van het woord" (Luc. 1/2) in de hoedanigheid van episcopos de gemeente van jeruzalem te leiden en "bewarend te bewerken". waarvoor hij zijn leven heeft prijsgegeven.
ziet zijn "brief" er niet uit als een brandend braambos dat brandt en noch op-, noch verbrandt? en is het uit dér aard niet wijs te naderen en scherper toetekijken om de STEM te horen die er uit opklinkt? de STEM van Die LEEFT, Die HEER is en het LEVEN geeft. zijn woorden hebben deel aan de hoogte en diepte, lengte en breedte van de gezindheid die eigen was aan jezus CHRISTUS. zij be lichten geloofsgeheime lijk op aarde, naar de wijze op de wijze der mensen, het geheim van het leven van al wat op aarde leeft, met het GEHEIM van Die in den hemel zijn. dit is: tot VOLheid-uit-en-in-Hun-VOLHEID. zijn "brief" is "wat er geschreven staat", SCHRIFT, tweede BOEK; met GODS kennis verhoogde en verdiepte, verlengde en verbrede mensenkennis.
2.1. "Gij daar, die zegt...en niet eens de dag van morgen kent.". dit is: die denkt het eigen leven in handen te hebben en het uit der aard met zekerheid te kunnen programmeren.
"die -zó- zegt", getuigt van een mentaliteit die ziek is aan "geheugenverlies" en uit der aard "nevelig": de vrucht van een omfloerst horen, zien en tasten, voelen, denken en fantaseren. een levens beschouwing, levens filosofie die niet in de waarheid van de werkelijkheid is en uiteindelijk als de zon doorbreekt, "verdampt". een on wijsheid die, on-, onder-, of bewust, aan de wijsheid der dingen der schepping voorbijgegaan en ze "vergeten" is...terwille van "daar blijven, handel drijven en winst maken". van "zijn leven winnen".
2.2. "daar blijven, handel drijven en winst maken" moet, in jakobus' levens VISIOEN, gezien worden als doordat het het leven éénzijdig, als louter "aards" beleeft, den juisten kijk op de realiteit als on verdeelde en on verdeelbare éénheid van "aarde" en "HEMEL" be nevelt. hij sluit de aarde niet uit, maar sluit den hemel in.
zijn woorden zijn, als niet voorbij-, niet verloren gaand, van eeuwig leven zijnd, onverbiddelijk actueel. de ziekte van deze onze westerse wereld is "geheugenverlies", een het vóór en nà "vergetend" doof en blind en verlamd in het nu ter plaatse trappelen. een verlies van den zin voor geloof, en een zich, beneveld, onbesuisd daar in handel drijven en winst maken storten. het volstaat te naderen en scherp toetekijken om te zien dat jakobus geen odium werpt op de aarde, maar de "rechten" van den hemel en de waarheid van het geloofsgeheim dat zijn leven verliezen zijn leven winnen is, verdedigt.
dit tijdje is bezig door het overaccentueren van de ratio, de kritiek op de overlevering en het her inneren door den Heiligen GEEST van "al wat Ik u heb gezegd", de toekomst op het spel te zetten en het eerstegeboorterecht voor een bord linzensoep te verkwanselen. het is den zin voor het beeld, de "tekens" in de dingen der schepping, en uit der aard het vermogen tot dichterlijkheid aan het verliezen. met als gevolg van dien: dat het, beneveld, zijn leven winnend, de waarheid-uit-WAARHEID, het leven-uit-LEVEN, den weg-uit-den-WEG aan het verliezen is.
"Wat is uw leven?", vraagt jakobus rethorisch niet alleen aan mensen van zijn tijd, maar ook van onzen tijd. al dat daar handel drijven en winst maken verdwijnt. men moet genoeg gedaagd zijn om te weten hoe vlug het louter "aardse" als stof van de aarde genomen "verslijt" en aftakelt; als zonder her innering door den Heiligen GEEST niettegenstaande de vele en hoge woorden eraan besteed als tijdje in den tijd in den tijd zelfs geen herinnering achterlaat.
3. jakobus' zorg voor zijn mensen en alle mensen is gericht op niét voorbij-, niét verloren gaan, op eeuwig leven. dit is wat paulus noemt: met Christus verborgen in GOD.
"Neen, gij moest zeggen:
Zo de Heer het wil, zullen wij leven
en dit doen, of dat."(15).
hij her innert jezus' gebed:
"Uw wil geschiede op aarde zó als in de hemel.".
dit is het geloofsgeheim dat de duisternis van de aarde beLICHT met het GEHEIM van: niet alleen dat GOD, Die in den hemel is, bestaat, "de aarde" goed geschapen heeft en wil dat het al wat erop leeft het goed heeft, maar ook dat de aarde er alle belang bij heeft dien wil te respecteren en waarderen en ermee meetewerken.
men heeft van vele kanten en op velerlei wijzen uit en in "intellectuele eerlijkheid" onder de mensen GODS wil bekritizeerd, zo niet belachelijk gemaakt, het "Als het God belieft." scheef getrokken, als onzin bestempeld en voor wereldvreemde schijn heiligheid versleten. zó dat het woord van jakobus, "dienaar van God en van de Heer Jezus Christus"(1/1), "Zo de Heer het wil.", dat als "Als 't God belieft." zo vlot in het hart en den mond van de gelovigen lag, door die daar handel drijven en winst maken overdonderd, overbluft, hiér en nù nog nauwelijks te horen is.
4. men is er geruisloos in geslaagd "in dienst van de mensen" niet alleen wijn in water te veranderen, maar ook het LICHT te verduisteren. het is het geheim van "de wereld", van "de duisternis". het geheim van "den bozen geest", vader van den "bozen" geest in mensen. het geheim van den uiteenwerper, den verdeler: die niet alleen, mensen benevelend, in mensen het geloof aan en in de éénheid van "aarde" en "HEMEL" weet aftebreken, maar ook de aarde te onthemelen. tegen het "Maar Ik zeg u..." in mensen te maken tot "Gij daar, die zegt..."; tot mensen die, on-, onder-, of bewust, de HEER lijke aarde met den zondevloed van bluf-uit-ongeloof overspoelen. hier ook geldt jezus' woord: "Zij weten -beneveld, zelf een nevel- niet wat zij zeggen, niet wat zij doen.". het is de ironie van het leven: dat precies mensen die zichzelf als geëmancipeerd, als ontvoogd en vrijgevochten, als intellectueel eerlijken op het podium in den schijnwerper plaatsen, niet weten wat zij zeggen, niet weten wat zij doen, en uit der aard met de "gevoeligheden en de ideeën" van hun tijdje in den tijd in den tijd als een nevel voor de opkomende zon, als duisternis voor het LICHT verdwijnen.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
