|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
"Toen de kinderen Israëls zich in hun steden
hadden gevestigd,...verzocht men Esdras, de
schriftgeleerde, het boek te gaan halen van
Mozes' Wet, die Jahweh aan Israël gegeven had....
Toen sprak Nehemias, de landvoogd, met Esdras,
de priester en schriftgeleerde, en de levieten,
die het volk hadden onderricht, tot het hele volk:
Deze dag is heilig voor Jahweh, uw God...".
1. Het boek van Mozes' Wet bevat de woorden-ten-leven die JAHWEH Zelf met den vinger in stenen platen had gegrift als het Woord van den HEER, SCHEPPER van hemel en aarde, BEVRIJDER en VOLTOOIER, aan Zijn volk, aan alle mensen mensen gericht.
uit en in Zijn beminnelijke menslievendheid heeft JAHWEH de mensen niet alleen geschapen, maar ook bevrijd en begeleidt Hij hen bij hun VOLtooiing. dit is de concrete "uitvoering" van de belofte in Zijn naam "Ik zal er zijn voor u." vervat.
dat boek is de link tussen de HEER en het volk, de articulatie van een relatie-VOL-verlangen. het gaat niet verloren, gaat niet voorbij, is van eeuwig leven. het is als levenswoord, en uit dér aard als een onvervangbaar kostbaar geschenk, door den HEER, "uw God", aan israël gegeven om niet alleen met zorg bewaard maar ook beleefd te worden. het is de VASTE, "HEMELSE" GROND voor hun bestaan én dat van "allen die uit God zijn geboren" op aarde, op de wijze van "op aarde zó als in de hemel".
GODS WOORD is wezen lijk BEGIN en UITEINDE lijk het begin-uit-BEGIN en het uiteinde-in-UITEINDE in den tijd "tot het uiteinde der aarde" en in de ruimte voor overal. door die zich -GOD weet waarom- vestigen op den platten grond, wordt het "vergeten": wordt het van den weg weggepikt, versmacht het onder de doornen, verdort het op de roststenen. alleen in "de goede grond" van den "goeden" geest, die van den Heiligen GEEST is, kan het kiemen, eerst halm, daarna aar, en daarna aar vol rijp graan worden.
2. het boek was een tijd "verloren", onder het puin van jeruzalem bedolven. dit staat voor de ontrouw van het volk en zijn ballingschap als gevolg daarvan. het was door den HEER "verlaten", aan zijn lot overgelaten...tot het tot inkeer zou komen, naar jeruzalem terugkeren, het boek terugvinden en het opnieuw lezen, verstaan en beleven.
3.1. esdras leest het, "op een houten verhoging boven de menigte uitstekend zodat allen het konden zien", van den vroegen morgen tot den middag voor.
"Esdras ving aan met Jahweh te loven,
de grote God; en heel het volk antwoordde:
Amen, Amen! Zij staken de handen omhoog,
wierpen zich op de knieën en aanbaden Jahweh
het gelaat tegen de grond." (6).
dit is: "op het plein vóór de Waterpoort een en al oor voor het boek van de Wet", her- en erkende het volk het boek als het Woord van JAHWEH. zij vonden terug wat verloren was.
3.2. daarna gingen de levieten het volk onderrichten:
"Zij lazen duidelijk voor uit het boek van
Gods Wet en voegden er de verklaring aan toe
zodat men ook begreep wat er werd voorgelezen."(8).
het boek van de Wet heeft zijn geheim. het onthult verhullend doordat de feiten verrijkt, vergroot, verméérd zijn met "het teken van de hemel". uit der aard moet het "verklaard" worden door diegenen die, doordat zij uit geroepen, gewijd en gezonden zijn hun leven eraan hebben gewijd, er in "onderricht" zijn. het her inneren van den Heiligen GEEST ligt niet alleen aan de basis van het ontstaan, maar ook aan de basis van het verstaan van het boek. zó dat uitleg, verklaring, onderricht ervan het in het geschieden van de geschiedenis "als vanzelf", gewoon natuur lijk heri, hodie, et in saecula saeculorum, niet alleen ont hullen, maar ook ont vouwen. lezen wordt VOLtooid in verstaan; verstaan wordt VOLtooid in beleven.
4.1. het volk wordt "geraakt".
"Want al het volk was aan het schreien gegaan
toen het de geboden der Wet had gehoord."(9).
een mengeling van droefheid en vreugde. vreugde om de levenswijsheid der woorden, die zij nu hadden begrepen en die hen bewust maakte van "de vreugde in Jahweh is uw kracht" (10); droefheid om de dwaasheid van hun ontrouw eraan, tranen als "teken" van hun bekering. uit dér aard
"is deze dag heilig voor Jahweh, uw God;
gij moogt dus niet treuren en wenen!" (9).
4.2. het geheim van het boek van de Wet is de levenswijsheid erin verborgen, die enerzijds de dwaasheid van het "vergeten" ervan, en anderzijds de bevrijdende en bevreugdende kracht van het ernaar leven belicht. JAHWEHS WIJSHEID is een bron van vreugde; vreugde erom is een "teken" van geloof erin. geloof in
"En zie: Ik maak alles nieuw!".
5. er is, van het BEGIN tot het UITEINDE, geen alternatief voor reële vrijheid uit bevrijding, reële vreugde uit opvrolijking, reële vrede uit bevrediging. dàt historisch FEIT staat ter ont hulling en ont vouwing als WOORD van GOD geschreven in de SCHRIFT, in het eerste en tweede BOEK. historisch, feite lijk, gebeurd en gebeurend.
het "teken" ervan is de bevrijdende en bevredigende vreugde die een mens die GODS WOORD "op aarde zó als in de hemel" leest, aan den lijve ervaart in begrijpen en beleven. die vreugde helpt hem over allen twijfel heen en bevordert het ont hullen en ontvouwen. bevordert "de goede grond" van den "goeden" geest, die van den Heiligen GEEST is.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
