|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
"Omstreeks het negende uur riep Jezus
met luider stem: Eli, Eli, lamma sabaktani;
dit is: Mijn God, Mijn God, waarom
verlaat Gij Mij!".
1. Jezus bidt met de woorden van den psalmist, van den mens in nood, die zich zelfs door zijn GOD verlaten, dit is in den steek gelaten voelt en meent.
door deze vereenzelviging met den psalmist betekent en bevestigt jezus eens te meer Zijn mens wording en mens zijn. Hij onderkent dat niets mens lijks Hem vreemd is, behalve dan de zonde. in den hof van olijven zweette Hij, in Zijn doodsstrijd, de op dat moment onvermijdelijke overgave van Zijn leven in Zijn dood, water en bloed. Hij werd, zoals sint-paulus het uitdrukt, "gehoorzaam tot de dood, ja, de dood op het kruis". ook hierin heeft Hij ons, hoewel Hij Zich mocht beroepen op gelijkheid met den VADER een voorbeeld gegeven.
als mens smeekt Hij mens lijk den VADER dat die kelk aan Hem zou mogen voorbijgaan. hiér bevestigt Hij het geheim van lijden en sterven. Hij ondergaat ze als mens zonder het geheim ervan, dat in wezen het geheim van den VADER SCHEPPER is, te doorgronden. (angst)zweet en (angst)bloed betekenen den mens in Hem en maken Hem als solidair met ons tot onzen broeder.
eens aanvaard, kunnen lijden en dood Hem niet meer belasten. aanvaarding heeft Hem bevrijd, zó dat Hij ze vrij, (bijna) vrolijk, en in elk geval te vreden tegemoet gaat. "zó als een lam dat naar de slachtbank wordt geleid.". de "gelijkenis" slaat op den mens, maar als LAM GODS niet op GOD in Hem. GODS GEZALFDE werd mens en draagt er alle gevolgen van dien van. zó als Zijn verblijf in de woestijn begin lijk uitmondde in een "beproeving", zó mondde Zijn verblijf onder de mensen uiteinde lijk uit in de "beproeving" van lijden en sterven.
Zijn voorbeeld "toont" dat deze "beproeving" wezen lijk niet ten dode, maar ten leven is. het geheim van lijden en sterven draagt in zich het geheim van den -zij het paradoxalen en uit der aard door de mensen hiér en nù niet te "begrijpen"- ZIN ervan: van niét ten dode, maar ten leven zijn. wat "na drie dagen" bleek uit Zijn door den VADER bewerkte opstanding.
"Propter quod et Deus exaltavit Illum, et dedit
Illi nomen quod est super omne nomen.".
de vrouwen hoefden, inderdaad, niet over Hem te wenen, maar over hun kinderen, als zij Zijn voorbeeld "vergeten" en uit der aard met het geheim van lijden en sterven geconfronteerd eraan ten onder gaan.
lijden en dood blijven een geheim voor het voelen, denken en inbeelden van de mensen. erover piekeren werkt veeleer negatief, ze zoveel mogelijk "verzachten" veeleer positief. maar een -naar jezus' voorbeeld- ZINvolle, aan de ingeschapen wetten van het door den VADER SCHEPPER gegeven bestaan op aarde "gehoorzamende" overgave eraan leidt tot "opstanding": vrijheid, vreugde en vrede. waarvan de feiten legio zijn.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
