|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
"Gaat binnen door de enge poort;
want wijd is de poort en breed is de
weg die ten verderve leidt; en velen zijn
er die daardoor naar binnen gaan.
Hoe eng is de poort en hoe smal is de
weg die ten leven voert; en weinigen
zijn er die hem vinden.".
1. poort en weg: feiten die voor het grijpen liggen. feiten die te denken geven over wijd en eng, breed en smal.
wijd en breed suggereren het gemak waarmee men -hoe zwaar ook geladen- binnen gaat of zich verplaatst; eng en smal -doordat men gedwongen wordt afteladen- het moeilijke ervan. in feite gaat het jezus om dat al of niet "geladen", al of niet "beladen" zijn.
2. mensen zijn geneigd zich in den loop van hun leven te beladen met bezit, roem (eer) en macht. uit der aard zorgen zij voor wijde poorten en brede wegen: voor gemakkelijk "binnen gaan", gemakkelijk zich verplaatsen. hun lading dwingt hen ertoe.
jezus doorkruiste het land waar Hij geboren en getogen was als "die geen steen had om het hoofd erop te laten rusten". er was uit dér aard voor hem geen poort te eng, geen weg te smal. anderzijds moet Hij -zó als wij dat vandaag in de oosterse landen doen- opgemerkt hebben hoe zwaar de mensen rondom Hem hun rijdieren belaadden en dàt en hoé zij gedwongen werden veel afteladen om door een smalle, soms lage stadspoort te geraken. dichterlijke als Hij was, zag Hij de gelijkenis, en dichter als Hij was, sprak Hij ze, "onderrichtend", in een "gelijkenis" uit.
Hem had getroffen dat -in Zijn perspectief van het leven- de wijde poort en de brede weg "ten verderve leiden" en dat "velen daardoor naar binnen gaan". in zijn "vermaningen", die Hij als leraar in Zijn "bergrede" voegt, schuift Hij van het feit naar het "teken", van "het verderf" naar "ten leven". ten leven dat niet voorbij-, niet verloren gaat, eeuwig is; dat, terwille van de enge poort en den smallen weg, "afladen" vereist. jezus kiest, in feite tegendraads, mede uit en in Zijn ervaringen van het dagelijks leven voor de enge poort en den smallen weg en bevestigt bovendien Zijn woorden met Zijn daden.
"De vossen hebben holen, en de vogels
in de lucht hebben nesten; maar de
Mensenzoon heeft niets om er Zijn
hoofd opteleggen."(8/20).
ontmoedigt Hij de soldaten, misleidt Hij het volk? in elk geval weet Hij dat Zijn "onderricht" eerder weinigen dan velen zal aantrekken. tot den dag van vandaag toe. het Rijk GODS als alleen te bereiken door een enge poort en via een smallen weg voorstellen, druist drastig in tegen een "verlichte" voorstelling van het leven en wordt als doemdenken afgedaan.
3. bejaard worden en zijn is een unieke kans om "afteladen" en zó doende ten leven den smallen weg gemakkelijk te gaan en gemakkelijk door de enge poort te geraken.
er is zoveel dat, if we care and are lucky, niet willens nillens, maar wetend wetens en willend willens losgelaten kan worden. er groeit een wijsheid die den schijn ont maskert en de dingen des levens zó als zij reëel zijn "ten tonele brengt". ont hechting verlicht den tred en vergemakkelijkt het "binnen gaan".
- een huis (bezit, eigendom)) dat langzaam met allerlei dingen werd volgeproppt, wordt een last. want: waar moet gij -praktisch- ermee heen om de opvolgers het "reinigen" van het huis te besparen en het "leeg" achtertelaten opdat het door anderen opnieuw gevuld zou kunnen worden?; wat gewordt er van de "waarden" voor u in de ogen van die nakomen?; hoeveel leven van u is niet gedoemd om met u te sterven als gij sterft?; wordt de geest erin niet brutaal in materie (de "letter") omgezet?
het antwoord op die vragen is de geGRONDe grondige ont hechting, het stuk voor stuk "afladen" uit en in -uit mens lijke wijsheid, maar bóven dien uit wijsheid van den "goeden" geest, die van den Heiligen GEEST is- de bewuste en gewilde bereidheid zó als men "naakt" geboren is, "naakt" te sterven...ten leven. kann keine Trauer sein: de waarde van een mens laten bepalen door zijn huis (bezit, eigendom) is een illusie. in feite is het proces van het "afladen" een zonder spijt en zonder verdriet teruggeven van wat men -om te beheren, niet om zich er meester van te maken- gekregen heeft.
- zó zijn ook de door u "geschapen" geestelijke dingen geen eigendom. zij zijn u geheime lijk wonder lijk als geschenken van GODS GEEST "in de schoot geworpen" en toevertrouwd zolang gij hiér en nù leeft, en zullen, als niet voorbij-, niet verloren gaand, op de wijze van door den Heiligen GEEST her innerd leven tot het einde der aarde. gij blijft, lichaam lijk afwezig, in ze geest lijk aanwezig.
ont hechting ervan betekent -zó als jezus "de geest gaf", Zijn levenswerk op aarde aan den Heiligen GEEST, Die in den hemel is, toevertrouwde- hun "werking" als "levend water" uit en in geloof in aan de nooit opdrogende en het nooit aflatende BRON ervan overlaten. en dié ingesteldheid, die gezindheid, maakt het u gemakkelijk ze bij de enge poort afteladen om geest lijk naakt "binnen te gaan".
- langzaam laadt gij wetend wetens en willend willens de aarde met al wat en wie erop is, af. de mensen en de dingen van hiér en nù.
dit alles los laten kan u verbazen, zelfs u verbijsteren. maar, en tóch, en zie: luisterend naar het Woord van het WOORD, in Hem gelovend, Hem volgend, veràndert dit "sterven" door het UITZICHT-op-het-LEVEN van gedaante: het maakt het mogelijk bevrijd vrij, opgevrolijkt vrolijk en bevredigd te vreden "het LEVEN te winnen door het leven te verliezen"; beADEMd als "een levend wezen" binnentegaan in het boeiend wonder van het Rijk GODS; zó als jezus "in het bewustzijn dat Hij van de Vader was uitgegaan bewust -langs den smallen weg en door de enge poort- naar de Vader terugkeerde", in het bewustzijn dat gij van den VADER zijt uitgegaan, langs den versmalden weg en door de verengde poort naar den VADER terugtekeren.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
