|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
"Neen, wij kůnnen niet niét spreken over
wat wij hebben gezien en gehoord.".
1. Johannes omschrijft in zijn eerste brief de VOLLE betekenis van dit "hebben gezien en gehoord".
"Wat van de aanvang bestond, wat wij hebben
gehoord, wat wij met onze ogen hebben gezien,
wat wij mochten aanschouwen en onze handen mochten
betasten met betrekking tot het Woord des Levens,
ja, waarlijk, het Leven is verschenen en wij hebben
het gezien; en wij leggen getuigenis af en brengen
u de boodschap van het eeuwig Leven, dat bij de
Vader was en aan ons is verschenen.".
"de leerlingen" tekenden als ooggetuigen ("met onze egen hebben gezien en mochten aanschouwen") het verhaal van Die als GOD de ZOON in den hemel is en "Zijn tent onder ons -op aarde- heeft opgeslagen". zij kónden niet er niét over spreken doordat het in hen als door GODS vinger in steen gebeiteld was en uit dér aard niet voorbij-, niet verloren gaand, van eeuwig leven.
2. die "optekeningen" zijn, rijker, groter, méér dan een "biografie", een geloofsgetuigenis, waarvan de waarheid "ontvangen, geboren en getogen" is door het her inneren van den Heiligen GEEST en uit dér aard het louter mens lijke wezen lijk overstijgt. zij is de waarheid van een beGEESTe letter, die, zó als jezus zelf op den berg, "schittert als de zon en wit is als sneeuw". die, als geloofsgeheim, in die de "optekeningen" met hetzelfde apstolische geloof lezen, opLICHT uit en in her innering door den zelfden Heiligen GEEST.
het geheim van "de leerlingen" is niet alleen het LICHT en de KRACHT in hen, maar ook dat zij geroepen en gezonden waren dit geheim overteleveren aan "alle volken tot het einde der aarde". er is in hun woord (het tweede BOEK) geen zweem van twijfel daaraan, zó dat waar er in mensen twijfel, ja zelfs terwille van het blijven steken in de letter on geloof mocht zijn, die twijfel en dat on geloof op de rekening van het louter mens lijke in die mensen geschreven moet worden. en het is voor mensen "goed" zich daarin niet te vergissen.
3.1. het "drama" van dit tijdje is -Ik weet het niet, God weet het.- de on bekwaamheid van dergelijke lezers de letter te overstijgen en den GEEST erin te HOREN, te ZIEN en AANSCHOUWEN, en te TASTEN. een onloochenbare oorzaak ervan is het verlies van de dichterlijkheid in die door de materie, het "stof van de aarde" behekste mensen. met on verschilligheid als gevolg van dien.
het woord van "de leerlingen" is als her innering van "al wat Ik u heb gezegd" hoogst en diepst, langst en breedst dichterlijk. dit is: zó als alle "aardse" dingen der schepping "schittert" de "aardse" letter van den "HEMELSEN" GEEST. "de leerlingen" waren geheime lijk wonder lijk, op UW woord, dichterlijke dichtenden, die jezus' gelijkenissen-uit-gelijkenis niet alleen gehoord, maar ook begrepen hadden. hun woord is VOLheid van dichtkunst. met als gevolg van dien: dat de "materialisten", de on dichterlijken, de uit on verschilligheid het VERSCHIL niet zienden, aan hun woord voorbijgaan en ervoor verloren zijn.
3.2. jezus deed doven weer horen, blinden weer zien, verlamden weer lopen en tasten. Hij "HEMELDE" de gekwetste "aarde" op en opende het hart voor de dichterlijkheid van hemel en aarde.
dit betekent: dat de genezing erin bestaat dat de on dichterlijken, on verschilligen, on gelovenden door het her inneren van den Heiligen GEEST weer dichterlijk, on onverschillig, gelovig worden en uit dér aard bekwaam op aarde zó als in den hemel den GEEST in de letter te HOREN, te ZIEN en te TASTEN.
genezing begint met het op aarde al, op de hoogte van 10 meter bóven den platten grond, in het contact met de dingen der schepping, uit en in gevoeligheid voor het dichterlijke in ze, den geest in de letter te ontdekken, de "stof" te overstijgen, tot dichterlijkheid en dichten bekwaam te worden. het verlies van de bekwaamheid tot dichterlijkheid en dichten op aarde is de grote handicap voor het schouwen en het articuleren van het VISIOEN, Dat Zich, beminnelijk menslievend naar ónze wijze op ónze wijze in de de dingen en hoogst en diepst, langst en breedst in de mens wording van GOD den ZOON openbaart. dŕŕr vreemd welwillend tegenover te staan en teder toegankelijk voor te zijn is het enige alternatief-waarvoor-er-geen-alternatief-is om tot geloof te komen. GOD schakelt, trouw aan en uit respect voor Zijn schepping, den mens en zijn vermogens niet uit, maar in. uit en in intens aandachtige aanwezigheid op aarde als mens VOL wassen is "de goede grond" voor het VOL wassen als gelovige. als gevoelige voor, denkende over, ver beeldende van datgene waarover "de leerlingen" niet kónden niét spreken en dat zij voor altijd en overal helemaal opgetekend hebben in het tweede BOEK.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
